<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://feeds.qzone.qq.com/rss.xsl" version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:qz="http://qzone.qq.com">
<channel>
<title><![CDATA[33]]></title>
<description><![CDATA[珊瑚宫]]></description>
<link>http://109965554.qzone.qq.com</link>
<lastBuildDate>Thu, 26 Nov 2009 03:18:23 GMT</lastBuildDate>
<generator>Qzone</generator>
<language>zh-cn</language>
<copyright>Copyright (C), 2005-2008, Tencent Tech. Co., Ltd.</copyright>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 06:45:51 GMT</pubDate>

<item>
<title><![CDATA[MJ，God bless you]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1257317151</link>
<description><![CDATA[<br>       <span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">昨。跟Eric他们去太平洋看了MJ的《THIS IS IT》。</span><wbr /><br> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    制作和出品公司是Columbia，与MJ公司一起合作，前言很长，本来是记住了，但是对后的精彩画面留下了更深的印象，于是前言被我抛到了脑后。</span><wbr /><br><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   作为一部纪录式风格的电影，整体上就是This is it的演唱会制作过程，或者说，后台花絮。</span><wbr /><br><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    老实说，我对这个流行天王的认识，真的很少，可以说只停留在关于他的负面报道：整容狂人，不光鼻子修地非人类，连黑色的皮肤都能漂白；涉嫌孪童案罪犯，而且两次。直到他离世，我也仅遗憾了下。但是，昨夜，他却让我看到了什么是灵魂的领袖。</span><wbr /><br><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   开场。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   是对一些伴舞的采访，当时他们刚刚被选为MJ的伴舞，很多人激动的说话语无伦次甚至在流泪。和声的负责人说自己很小的时候就是MJ的FAN，一直随着MJ长大。他们很悲伤，因为MJ走了，演唱会的结束也宣告他们梦想的辉煌随之远去。那种流泪的欢笑，最揪心，也最容易令人共鸣，那是精神领袖离开后的悲痛，突然发现原来在前面引领、指明光明的人消失不见，人生的意义需要再次寻觅。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    猛然发觉，我也是需要精神领袖指引的那一类人。当我与团队渐行渐远的时候，当我逐</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">渐在边缘的时候，当我触摸不到我眼前高大身影的时候，并非是我没有感情在了，而是我期</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">望太大，以至于在我失望的时候，我只好选择远离。“We need passion,patience and </span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">understanding.”于是，当我没有激情，我开始变得浮躁；没有耐心，我开始变得不屑；缺</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">少理解，我选择重新开始方向。会放不下，没有我想象中的那么洒脱；但有时又是那么容易</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">就可以淡忘，甚至不记得当时还有这么些人在我身边。只是，当我重新回到起点，在这里眺</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">望，我会禁不住感到寂寞。</span><wbr /><br> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    举得起放的下的是举重，举得起放不下的是负重。MJ走了，也带走了很多人的梦想。</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">他简简单单的想法和理念，对于别人来说，那可能是一生梦想所能达到的最高点。MJ演唱会</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">的导演、舞蹈、吉他手们都是一流的，他们曾经无限遐想演唱会后将彻底改变人生，但这一</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">切也终究只能成为梦想了。然而，何其有幸，能与MJ同台演出，这本身已是非同寻常的机会。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   MJ在台上，他就是王。音乐、歌词、伴舞、灯光，全部东西都只属于他的，台下的人都必</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">然沉醉在他的光环之下。他的音乐造诣是全方面的，作词、作曲、场景制作、编曲、演唱、</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">舞蹈、乐器演奏无所不通；他是追求完美的，他熟悉他每首歌的曲调，力求把最好的带给他</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">的fans，对于每一个音、每一个调、每一个动作，他都会反复确认，直到真正和唱片里的一</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">样；他也很有想法，他让我觉得，导演、灯光师、音乐总监等等，这一切的一切，都只是他</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">的是指尖，是他在控制他的演唱会，是的，是他自己。他是用心在做他自己喜欢的事，并把</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">它做到极致。有的人，也许一生只在追求一样东西，但只要追求的是他所深爱的，那是多么</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">令人羡慕，与茫茫不知所求的人相比，他们活得更充实，更有朝气。人可以活得简单，只要</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">有信仰在。放下该放下的，但是要举起你真正想要的，这，才是人生真正的价值。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">  MJ最让人喜欢的地方还是他那颗童心，还是会害羞，还是会突然兴起加新的歌唱或者舞蹈</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">动作。总是很有礼貌的要求工作人员，结束之后总是会说&quot;God bless you.””I love you.</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">”有一处的调音，他对音效总监说”put love in it”，真的是对音乐对FANS的完全热爱。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   从这一部111分钟的电影里，完全能看出来他是一个什么样的人。对音乐极度热爱，负责</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">任，一丝不苟，同时还有孩子一样的天真。我理解人们为什么为他疯狂、为他哭泣、为他颤</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">抖了，因为他知道观众想要什么：“人们想要逃避现实，我们给他们不一样的感受，全新的</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">，高潮”他说话时，声音很轻微，像怕吓着什么。他唱起来时，收不住情感的倾注，自己有</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">点懊恼的说，“我要留着我的嗓子，我是在给嗓子热身”，可这热身的声音还是能够打动世</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">人。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   This is it.That’really ture.</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   MJ，他离开了，带走了很多人的梦想，但他又留下了许多指引，让很多人继续朝着这个路</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">口不断前进，这才是价值的真正的体现。在他最后的演唱会里，他一再强调，“We should </span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">let people know,love is very important.”他是真的热爱着个地球，他想让更多的人看到</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">，我们是如何在亲手一步步毁灭它。真的，我们需要爱，来重新呵护地球。MJ不仅用音乐鼓</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">舞着人类，更用他的爱来鼓舞这个世界。的确，人们是爱他的，爱他的纯真，爱他的善良。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    love，是MJ对音乐的爱，对伙伴的爱，对歌迷的爱，对世界的爱。他让我真正受到鼓舞</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">，真正感受到音乐的魅力，真正感受到一个精神领袖的魅力。他让我觉得，简单的人生可以</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">一样精彩。所以，回归自我，沉淀吧。就算偶尔会感到郁结，会觉得寂寞凄清，但是音乐还</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">在，信仰还在。一觉醒来，仍然是明媚的开始。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">     So，just enjoy it。</span><wbr /><br><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   </span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">  结尾。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">     MJ和一起彩排的工作人员说：（这次演唱会）是一个冒险，一个伟大的冒险。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    其实对我们而言，什么不是冒险呢?</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    唱一首歌是一次冒险，</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    听一首歌也是一次冒险；</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    拍一部电影是一次冒险，</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    看一部电影也是一次冒险；</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    写一本小说是一次冒险，</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    看一本小说也是一次冒险；</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">     ……</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    如果我们抱着这种冒险的态度而生活的话，日子会不会比从前精彩许多呢? </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr />           <object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="97417|3|http://stream6.qqmusic.qq.com/97417.wma|You Are Not Alone|4712|迈克尔·杰克逊(Michael Jackson)"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[电影⺌忆]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1257317151#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 06:45:51 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1257317151</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[初秋的碎碎念]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1257081190</link>
<description><![CDATA[<br><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#663300;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />【</span><wbr />Chapter.1】</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">连日的奔波</span><wbr /><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">，足以将一切所谓小资情调的矫情给摧揉的丝毫不剩。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">现在只懒懒的缩在封闭的空调房里发呆，少了外出的冲动，失了说话的心情，</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">对文字的渴望也渐由原本的热情转而替代成如今的冷淡。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">屏幕前木然呆滞的表情，映射出心底深处，无声的空白。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">秋日，姗姗来迟。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">偶尔过境的清凉，短暂的让人还未来得及享受，</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">天空便重回晴朗，耳畔再一次响起蝉声聒躁。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">如此不得不继续的焦虑。。。。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#993366;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">【<span style="font-weight:bold"><wbr />Chapter.2</span><wbr />】</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">《勿忘心安》——是最近常听的一首歌。老实说，较之歌本身其实更多是来自于歌名的吸引，</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">似有种佛家悟道的思想精粹喻含其中。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">一向认为，自己是属于敏感体质的人。这样的人，往往是最和自己过不去的人。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">总会不定期的于希望和失望间生出如强迫症一般的自我挣扎。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">Eric说：这样的人，是活得最累的人。我想，恐怕今生的我逃不过也唯有这个“累”字了。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">总想说：何不漠然一些？何不看开一切？</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">于世上走一遭，平心面对得失，以淡然之处看开，或许是唯一可以支撑走下去的法则。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">只是，我真的就能漠然吗？真的就能于漠然之后而从此便看得开吗？</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">或许，我终究没有求得佛家修炼的定力，终究没有获得通往心安之处的解药。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">红尘中几多烦忧，却是抛却不了在心头。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">有些事，往往欲求之，却不得之。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#660033;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">【Chapter.3】</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">终于从图书馆借回了《大地之灯》。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">看到小四在序言中写下的溢美之词：<span style="text-decoration:underline;"><wbr /><span style="color:#cc3333;line-height:1.8em;">七年织就的锦缎，铺展成精美的悲怆之画。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3333;font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr />被眼泪和回忆框成画框，挂在心壁上。你看得到吗？</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">不得不承认，如此的话打动着我。让一个几近将所有耐性渐次湮没在繁杂琐碎中的人，还能</span><wbr /><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">有足够的热情去翻开一本近300页的长篇。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">——这个秋天，我只想，与书为伴。</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">——这个秋天，我要的，不过是那一点点的心安。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <div style="text-align:center;"><object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="624602|3|http://stream8.qqmusic.qq.com/624602.wma|我要的飞翔（《一起来看流星雨》片尾曲）|5556|许飞"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /></div> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[思绪⺌飘]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1257081190#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Sun, 01 Nov 2009 13:13:10 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1257081190</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[行走的年华，已渐渐晚去]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1254609614</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#006666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">忘记如何开始，如何结束，最后又是如何重新开始的了。总是毫无预料。有了太多的不可思议之后便不知道如何去更好的面对了。</span><wbr /><br></span><wbr /><br><br><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">很多情绪和记忆鳞次栉比般的排列，无法找到源头，也看不到尽头。现在，又快要开始一种全新的生活了。兴奋和另一种悲伤地情绪在交错而生。当提前经历分别，提前经历无奈，提前经历这些的时候。才发现，过去的路，走的是如此大大咧咧。<br><br><br><br><br><br>太多的话忘记去说，太多的事情也无法再继续。如同窗前如复一日年复一年一直闪耀的红绿灯一样，如同春天来了叶子会绿，秋天到了叶子会黄一样。无论多久，一切从未改变。就好像某些东西就是唯一，不可取代.</span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><br><br><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">我希望一直都是少年。即使心性浮躁激烈，即使贪玩不爱学习。因为少年时的感情，仅仅是对于分开时的那种想象都会觉得惊天动地，生不如死。然而少年时代渐远，我开始要学会安排严谨的生活，学会独自一人的大学时代。当初觉得惊天动地生不如死的事情，如今看来也仅仅不过是平淡无奇的人间常事。一年的时光将是如此迅疾。之类的真实状况。当然并不是一种少年时代所认为的生不如死的那种恐怖状况。只是，不知道自己该怎么办。当没了那种平淡却又幸福的生活，没了你，确实显得有些不知所措。所以不愿去接受。</span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#dd4822;font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#006666;line-height:1.8em;">音箱里飘出来的是王菲空灵的声音。 歌曲还是红豆，最近一直在听。</span><wbr /></span><wbr /><br><br><br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#006666;line-height:1.8em;">或许在这样一个超长的假期里，没有什么能够在引起我的兴趣了。无论多无聊，多孤独，我还是喜欢在屋子里躺着听歌，或者写字。<br><br><br><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">有时候，有时候。</span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">我会相信一切有尽头。</span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">相聚离开，都有时候。</span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">没有什么会永垂不朽。</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">大概就是这个样子吧？时间一久，都会离开的。</span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">然后想起某些时刻的自己。将泪如泉涌，却一言不发。</span><wbr /><br><br><br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#dd4822;line-height:1.8em;"><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">时间慢慢过去，却又如此迅疾。</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#006666;line-height:1.8em;">开始了一些漫不经心的态度，随着行走的年华，愈演愈烈。<br><br>  去不去呢？</span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">做不做呢？</span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">累不累呢？</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">可以不可以呢？</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">周身徘徊在这种矛盾的生活之中。生活好似浮云，在矛盾之中飘荡着。想想最近发生的那么多事，觉得不可思议。不明白自己小小的年纪原来可以经历那么多所谓的感情。</span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">可笑，可笑自己的幼稚。可悲，可悲自己的倔强。像是某个炎热的午夜，却蒙在厚厚的被子里的那种感觉，大汗淋漓。却又无法找到缝隙，看不见光亮。现在会想起那么多人说过的话，想起那么多过去的事情。每一字，每一句。滴滴见血，字字锤音。</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#006666;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#006666;font-size:13px;line-height:1.8em;">或许，是因为某种情绪渐渐被淡忘。</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#006666;line-height:1.8em;">又或许，行走的年华，渐渐晚去。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#dd4822;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#dd4822;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#dd4822;line-height:1.8em;"><object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="448118|3|http://stream5.qqmusic.qq.com/448118.wma|天琴座 こと|5629|熊木杏里"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[心情⺌晴]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1254609614#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Sat, 03 Oct 2009 22:40:14 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1254609614</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[曼珠沙华,摇曳彼岸]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1253891386</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#009966;font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />「穿得过的时间,穿不过的改变」</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />阴霾了许久的天空,还依旧残留着那些未来得及绚烂的笑容.</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />纯白在阴天搁浅,怀念已无人能给它救援.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />指尖轻抹和弦,漫漫的复习那些人,那些事,那曾有过的绵延.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />隐匿于黑暗里的寂寞,嘲讽着一些给过或给不起的承诺.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />默默的复述对白,读着年轮翻滚过的伤害.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />多年以后,也许我们都将彼此释怀.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />睁开双眼,看着空白.忘记那些曾有过的期待.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#996666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#996666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />读完了倦赖,我已默然离开.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><br><span style="color:#009966;font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />「深渊,那些彼岸花生长过的土壤」</span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />阳光里,你捧着一抹艳丽,微笑着问,我问过很多人了,都不知道它是什么花,你知道吗?</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />光芒洒落在你身体及花朵上泛起的层层微光,让我想起了,记忆里它似乎厌恶阳光.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我说,它叫曼珠沙华,也就是人们所说的,彼岸花.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />你笑的异常开心,原来是它呀,那它代表或的花语又是什么呢?</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />微风低拂着大地,手中的彼岸花也开始随风摇曳,错觉里,我彷佛闻到了一股腐朽的气息.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />安静里,只回荡着一声叹息:回忆、别离......</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />当光线的锋芒再次划过回归线,诧异里才发觉,期许里,不变的,却都已改变...</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />当梦想的翅膀被一次次折断,目睹自己,镜子里,曾经的自己开始问我,你纯真的眼睛哪去了...</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />或许,一切的改变,都是一种必然.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />突兀的细微花香,刻意张扬的色彩光芒.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666633;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />蔓延着的只有一种名字,那叫做欲望.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666633;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#009966;font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />「醉无眠,坠深渊」</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />坚强,如马其诺防线般被脆弱嘲笑,往复的沉重终将如多米诺骨牌一样积淀、坍塌.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />孤单,普契尼咏叹着悲壮的选择,奠定了成长所必须遵守的规则.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />流浪,跨过杜撰的想象,泅渡多次的信仰,才明白了悲伤是爱的原创.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />回忆是抓不到的月光,握紧就变黑暗,荡气回肠的过往,终成为了最后的相忘.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />床单上铺满花瓣,给自己一个绚烂的短暂.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />短暂的总是幸福,漫长的总会抱怨,烧完青春只换来了一抹灰白的残念.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />立于断桥边缘,遥望彼岸,看着人们循环上演着的种种相似剧情.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />悠扬的如同舞动着一曲华尔兹,掩盖着惆怅里无法抹灭的悲凉与无奈.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />像藏在街角的某种气息,像匿与文字宴中的未完字句.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一缕薄雾轻纱,一桌松香粗茶,一束曼珠沙华.</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />听......</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#666666;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#666666;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />世界很安静......</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#4444bb;font-size:13px;line-height:1.8em;">                     <object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="450334|3|http://stream4.qqmusic.qq.com/450334.wma|时の列车|5629|熊木杏里"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[文字⺌曼]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1253891386#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Fri, 25 Sep 2009 15:09:46 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1253891386</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[我是谁的优乐美？]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252850249</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#666699;line-height:1.8em;">◆壹◆</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><br><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">你不能唱我的歌，正如我不能做你的梦。</span><wbr /></span><wbr /><br><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">优乐美。曾跟某人说过。我喜欢它的广告。那种只能在童话里有的广告。</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">一方丝帕。淡白色。系在手腕上。就会有那种宁静的气息。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">就这样。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">低着头。浅笑。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">走在马路上，听到自己畅快的心跳。成排的汽车停止在红灯后面。突然感觉像一只鸟。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr />能安排自己。能控制自己。能支配自己。这是爱自己的最好方式。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">在长长的马路两旁，听到了绿色植物的呼吸。很久没出来了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">是。即使没有观众。也要兀自热烈的盛开和凋谢。</span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">那，原本也是和观众无关的事情吧。只是必须打发掉的芳华，而已。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">世界那么大。身边认识的人，实在是少，少得离奇。不知其他人是怎么过的。应该也是一样。一个人去餐馆吃饭。走路。玩耍。工作。说话。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">嗯嗯。人海茫茫。却找不到人说话。完全扯不到一起的话。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">天暗了。公园里的路灯仍旧没亮起来。这是怎么啦。也罢。已习惯了这种沉暗。深坳的树林走道，行踪匆匆。却淡然，这人生的路。有也时这样吧。我们只能报以之淡然。走过就好。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">生活。本就是那么轻易地就会淹没我们的。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:10px;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="color:#660066;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">¤ 贰 ¤</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#660066;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:10px;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">其实，幸福和快乐也不是那么难的。 </span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">只要懂得珍惜眼前人，退而求次，不再固执于永远也不可能得的到的。 </span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">那样，也会幸福的吧。 </span><wbr /><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">有些事情也许只是习惯而已，但是想要改掉一个习惯却是那么难的一件事， </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">和姐姐讨论这些字，她说这是自虐。</span><wbr /><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">可是，我觉得虐得最多的应该是看文字的人吧。 </span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">如果说我可以用我的文字将看我的文字的人带入我写下这些字时的情绪里， </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">那么我的文字算不算能够入侵人内心的武器? </span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">有人不喜欢我的这些阴暗且充满悲哀的文字，记忆中我并没有反击。 </span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">因为我本身就不是一个会写出幸福快乐的文字的人。 </span><wbr /><br><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">有人会有疑问，与我聊天时，是快乐且轻松的，但是为什么我的文字却是令人发疼的。 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我该说什么呢，当我写字的时候，比任何时候都容易陷入悲伤里面吧。 </span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">低着头。浅笑。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">轻轻跟自己说，33，要快乐。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#009999;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br></span><wbr /><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#666699;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">◆ 叁 ◆</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#666699;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">师兄曾经对我说过：人都是越长大越寂寞的，所以才需要一个人来陪你，走完漫漫的人生路。那时我还小，大一青涩的脸庞，天真无邪的双眼，体会不到那么他眼中那么深的哀愁，我只是站在边上，一直不说话。</span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">多年后的今天，我也站在当时他告诉我的时间点上，终于明白了，原来人真的越长大越寂寞的，纵使，太多的人，从不承认自己会寂寞。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#009999;line-height:1.8em;"><span style="font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"> 或许生性就是自由的，渴望独立的，不愿被过多的人关注，无形中的牵绊。想起早年的自己，那段“做好自己的事，让别人说去吧”的岁月，才是活得最充实和快乐的。想着多久没有这样了呢？纵使有人不相信，那又怎样呢？</span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">相不相信那是你们自己的事，我不会少块肉缺根筋，幸福可以和感情无关，但是一定要有生活参与的，既然这样，那幸不幸福，活得开不开心那只是自己心里才能体会到的事。在没有影响别人的情况下，我为什么不能按照自己的状态活着呢？20多年的TVB里，始终不变的依然是“最紧要的是开心”。</span><wbr /><br></span><wbr /><br><br><object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="450334|3|http://stream4.qqmusic.qq.com/450334.wma|时の列车|5629|熊木杏里"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /><br><span style="font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />　　　</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><br><br><span style="color:#009999;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />　　　</span><wbr /></span><wbr /><br><br><br><span style="color:#009999;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />　　　</span><wbr /></span><wbr /><br><br><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />      </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[心情⺌晴]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252850249#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Sun, 13 Sep 2009 13:57:29 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252850249</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[须臾太近，永远太远]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252560444</link>
<description><![CDATA[       <span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;">  这阵子事很多很乱理不清但也不阻碍前进的脚步，也还好。</span><wbr /><br> <br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;">         看清好多东西，甚至包括最亲近的人的想法，不用言明，不用暗示，但是，我一直知道。那种“你好大家好”的理念，毫无保留。开始的时候不能接受你这样大而明显的瑕疵，然后换位思考，渐渐明白，有那样的想法，是正常人都有的心理的吧。换做是我，又何尝不是那样担忧和顾虑呢？其实，谁都不是谁的谁，每个人最爱的人，都是自己，所以无可厚非，所以没有什么奇怪。一切都没有变，只是慢慢的，我们都懂了，看清了里面的利害关系，仅此而已。</span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;">        前方的路还要大踏步往前走，荆棘抑或平坦，都无关紧要。至少，我们终于自己的选择，至少，我们在为自己活着。所以就算是谁打击还是阻挠，都没有止步的必要，不要为了路边的野花，放弃前方的花园。前方春光，一直无限好。</span><wbr /><br><span style="font-family:'c3d0006f43d37e8e03018120#900f00';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br> <br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;">        分数的结果，压线，非上非下，不多不少。这实着还真让我不知道高兴还是郁闷的好。连告诉别人的勇气都没有，很晕菜。告诉自己说，也许老天爷还希望我继续努力呢。</span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;">        朋友们都说我的文字太意识流，很多时候会看不懂，而没有人知道我想要的就是这样的效果。因为我害怕被看穿，所以故意只说一半，只有共同经历或者有过类似经历的人，才会明了，没有其他恶意，只是为了保护自己的一些东西而已。一如经常有的那种心理＿＿一直以来，都不是个习惯和别人分享自己心头好的人。　　总是害怕得不到想要的反馈，又害怕得到太过狂热的反馈。　　来来回回，拿捏不好尺度。于是索性放弃。</span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;">        所以，原谅我文字里的迷糊，和那些看不懂的思绪。</span><wbr /><br><span style="font-family:'tao';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><div style="text-align:center;"><object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="216416|3|http://stream7.qqmusic.qq.com/216416.wma|I Think I|8518|浪漫满屋"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /></div><span style="font-family:'c3d0006f43d37e8e03018120#900f00';line-height:1.8em;">     </span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[心情⺌晴]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252560444#comment</comments>
<qz:effect>143147008</qz:effect>
<pubDate>Thu, 10 Sep 2009 05:27:24 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252560444</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[浅浅繁华 岁月静好]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252411988</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">那些褪了色的年华，究竟是苍白了谁的容颜。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">是谁在年华里迷失了路，是谁在迷茫的时光站里企图寻回时光列车的轨道。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">是谁在寻觅的过程中，掩脸痛哭。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">有没有人知晓，在她手掌掩饰下的脸悲伤的只剩苍白。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">谁知道，谁明了，谁懂得。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:10px;line-height:1.8em;"><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;">我已不知道如何去定义好、或不好，如何算是好又如何算是不好。我还很好，能够一个人安静的走路，一个人安静的听歌，一个人安静的发呆，一个人安静的沉默，一个人哼曲，一个人起舞，习惯着一个人的习惯，做着一个人做的事，存在在一个人存在的世界。</span><wbr /><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;">多苍白，又有谁会明了。有多无力，又会有谁知晓。有多落寞，又会有谁清楚。不想再去辩解什么不想再去为你们所说的三言两语而低声下气的解释说，我不是，不是这样的。不想也不要再让自己如此卑微的对你们谁这样。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><br></span><wbr /><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我还是那个不可一世将骄傲当作比生命还重要的孩子。不管我如何变，我依旧不会将我的骄傲遗弃，不会也不允许。你们不会知晓骄傲对我来说有多重要，你们更不会明了，我什么都没有，仅剩的不过就是那些你们所认为的自负和不可思议的无理取闹的骄傲。不管你们怎么看都已罢，我无力去再为你们而费神。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">  </span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">用力将指甲掐进掌心，企图能以此来减轻左心房剧烈的疼。摊开泛着青紫血瘀的痕迹，那么的痛，却还是抵不过左胸腔传来钻心的疼。我用双手掩住我因痛苦而扭曲的脸，却依旧掩饰不住我的一脸悲伤。我已经不想再幻想着让谁明了我有多疼有多痛，就算我依旧呻吟着你们谁也不了解的寂寥和悲痛，也请你们任何人都不要去打扰，你们不明了就不要对我去评论什么。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我不明了如今的自己是在怀念还是在倒退。完全无法去习惯陌生、不熟悉。曾经不断的找寻新的歌曲来听，渴望新的人来相识，追求一切新的事物对新的环境怀着好奇新鲜。如今却要听一点一点的找寻以前曾听过的熟悉旋律，听过了几遍的歌曲顺序若有人与我有相同的歌曲却无一同的排序便会觉得难受，一定要用自己熟悉的顺序来听才不会不习惯不可。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">Q好友里又开始逐渐有人出现，却无法彻底让他们走进心底，陪我一同疼痛一同欢喜。那些烙进心底无法磨灭的痕迹的人却已不知所踪。有那么多那么多的人，我一直那么自信的以为只要我不道别离便不会离去的人，都在一个一个慢慢的散去。我除了看着你们远离的背影难受外无能为力，已不想去挽回什么不想再徒劳的做什么的挣扎，再多的努力过后也不过是一无所有，那么好的，我放弃。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我常常就这样对着你们灰暗的头像发着呆，明明知晓即使我们再次交谈也无法像以往一般那么自然的畅谈。时间在你我间塞入了太多空白，那些无法填补无法描绘绚丽色彩的无力。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我知晓你们在一个个都希望给我温暖给我疼爱希望走进我心里，可是我还是那个我，那个那么固执那么害怕疼痛的孩子。我在变，是的，我是在锐变，我在已经腐朽的伤口中挣扎着希望逐渐挣脱所有枷锁逃离到明媚之处。只是还是需要时间，我没办法一瞬间彻底的解脱过往所有。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">一场大雨洗刷净一切，窗台与路边的花坛里散落一片狼藉的残花叶片。没有望见到所谓雨后的彩虹。有多久没见到彩虹了，已忘了。还未停息几片刻，天又似乎不甘心的再次开始抽泣。他们告诉我，若天黑了便是它心情不好了，若它下雨滴了便是她在哭泣了。那么那么，我想问，天，你怎么了，为什么哭呢，为什么难受呢。你是不是也不坚强，是不是看到我躲在角落里难过的直颤抖而难受。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">转身，独自起舞，落满了一地的繁华悲伤，止不住的悲伤在撒满疼痛的地上蔓延，没完没了。我蹲下来，将头埋进膝盖里，还是忍不住的直颤抖的冷着。经过多久多长时间，几多白昼几多黑夜，过去了几多的时间，如此透彻的寒冷，如此绝望的颤抖。伴我起舞的是时间行走的滴答滴答嘀嗒寂寞前行的声响，够不够，完不完美，你们说呢。很美，我觉得，哪怕是没有舞伴的独秀。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">凋零的残花，湿淋的马路，路人匆忙的步伐，地上破碎的玻璃片，我哭脏了的脸庞，与街道上照射在斑马线，树顶上的路灯的晕黄光亮交错。我望不清前面的转角是回去的方向，仰或是我身后十字路口伸向的尽头是我的真正归所。我在迷茫，你们谁来告知我，我该往何处前行。未来太漫长，长到让我恐惧，未来太多无法知晓的未知，我不敢去触碰。未来真的太遥远，我不敢幻想，我怕，最终还是什么都不是。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我能够那么安静的一人安静的边听歌边哼曲。一人仰望仓皇逃离的飞鸟。一人在午夜里旋圈起舞。一人在凌晨对着那片美丽的向日葵花海的电脑屏幕发呆。一人以孤独的姿势行走在喧闹的街道。一人蹲坐在柔软的草地沉默。一人做着一人所做的事，习惯着一人的习惯，存在在一人的世界。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br></span><wbr /><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我已经可以笑的一脸安详平和。我已经能够眯着眼睛对着寂寞的黄昏沉默。我已经能够踮着脚轻快的跃走在一个又一个的晦暗巷子。我已经可以低着头安静的数着现在我身边还剩下几多的人还有几多寂寞的路途要行走。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">我可以，你能不能够？你、他、她，你们能够吗？但是，我可以。</span><wbr /><br><span style="font-size:10px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="433741|3|http://stream2.qqmusic.qq.com/433741.wma|即使知道要见面|13470|泰国(Sara)"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /><br> <br> <br></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[思绪⺌飘]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252411988#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Tue, 08 Sep 2009 12:13:08 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1252411988</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[夏末，秋初]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1251972061</link>
<description><![CDATA[<span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#aa5588;line-height:1.8em;">夏天的午后,是这样的心情,我闲散地什么也不做,什么也不想,只是坐在那里.窗外有很白的云飘过,就如我此时的飘逸,天空有鸟儿在清鸣.就如我闲适的心情.<br><br><br>似乎有些寂寞,可这样的安静,十分难得.<br><br>平淡的时光,轻轻地从我身边悄悄溜走,我没有挽留.有时候,我们需要奢侈一些.尽情地挥霍这样美丽的时刻.<br><br>是的,这样奢侈的挥霍也是一种生活.<br><br>春去春来,红了几回樱桃,绿了几回芭蕉,而我们也要色彩斑斓.我们要充足又饱满地享受,这生活.<br><br>刚刚经历了一场雨,空气清新,温润、透明，伴着这样的好时光,我们挥霍着属于我们的一点点时间.<br><br>对面小别墅顶层的花已经长得很高了,说不上名字,但四季开花。有着艳丽的玫瑰色,几片薄薄的花瓣,有着惊艳的美,虽然不是我喜欢的颜色.<br><br>热烈.浓郁,却又不俗气.<br><br>那些花朵此起彼伏地开着,枯了一批,又盛放了一批,枯萎了的,也还连在花枝上,那忧郁的痕迹,就像心底深处的一道细致的纹路.密密排列,黯然地神伤.<br><br>看到窗外的云朵,带着安静的凉爽,有着似乎可以触及的距离,想着心中的那个梦想,即便有些惆怅,也是分外地暖和甜.<br>此刻那些暖的,凉的,亮的,暗的时光离我很远.很远.是的,有些时候,如果不想回味,那么就轻轻的放下吧,别像那连在花枝上不舍的落花.总是让人心存怜惜.心痛得不行.<br><br>喜欢现在这样孩子气的笑,淡然的,干净的.<br><br>喜欢那些漂浮的云,神秘的,无法捉摸,随意的,从容淡定.看起来是那么快乐.多好.<br><br>空气中有潮湿的泥土的味道,我喜欢的这样的味道.似乎是有着一些隐忍的诱惑.缠绵的有些暧昧.<br><br>有些清冷的感觉.秋天要来了么?<br><br>秋天来的时候,到底是收获还是失去呢?不得而知.<br>或许,这是收获后失落的心情.<br><br>... ...<br>... ...</span><wbr /><br></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="451920|3|http://stream7.qqmusic.qq.com/451920.wma|像中枪一样（&amp;#52509; &amp;#47582;&amp;#51008; &amp;#44163;&amp;#52376;&amp;#47100;）|5470|白智英"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> <br><br></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[心情⺌晴]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1251972061#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Thu, 03 Sep 2009 10:01:01 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1251972061</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[七夕]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1251375059</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#3366cc;font-size:13px;line-height:1.8em;"><br></span><wbr /> <span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">一、</span><wbr /><br><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">－ 在么。<br>－ 没关系。<br>－ 说想你你信么。<br>－ 呵呵。随便了。<br><br>那个我以为再也不会亮起来的头像忽然开始跳动。一行一行连续的出来这四句话。<br>我呆了好一会，觉得真的是隔了很长很长的时间。<br><br>然后我说，嗯，在的。<br><br><br>一个月。一个星期。一天。一小时。一分钟。<br>为什么。已经好像。恍如隔世一样。<br><br>彼此客道的问候。问起近况都说还好。<br>我对着屏幕笑笑。又怎么能够说不好。<br><br><br>是真的冷淡，还是都只能彼此装作很冷淡，都无所谓了吧。<br>我已经不敢去看他曾经说过的话，也不敢认真去想到底谁更悲伤一点。<br><br>结局注定不会美好。还要赔上本来可以坦荡的嬉笑打闹做朋友的可能。<br>然而我还是觉得值得。经历过的那些，感受到的那些，是真的也好是一时冲动也好，我都觉得值得。<br><br>我这一辈子，会牵几个人的手，会被几个人拥抱，会躺在几个人的怀里哭泣。<br>我这一辈子，会有几个人，在这样刻意冷淡了的问候之后，还忍不住要对我说，“要好好吃饭。”<br><br><br>那句话应该是我来说的。“说想你的话。你信么。”<br>又或者，这样无需对方知道的彼此淡淡的惦念，才是这个故事真正的结局。<br></span><wbr /><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> <wbr /><a href="http://b24.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=2de6290d143e60513f6edc097b3ef753bc76a33023e3b8702fde33081c97d02349b69e09940ae065b205bc018f8e711d02e7c860e32102efe9b1169dda6590ed11b8cdc6c84677eb380f0ac024fe580daa82d898" target="_blank"><img style="width:392px;height:372px;border:0;" src="http://b24.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=2de6290d143e60513f6edc097b3ef753bc76a33023e3b8702fde33081c97d02349b69e09940ae065b205bc018f8e711d02e7c860e32102efe9b1169dda6590ed11b8cdc6c84677eb380f0ac024fe580daa82d898" /></a><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">二、</span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">事过境迁。是不是。 <br>并不是不敢再见，而是不知道再见的时候，手应该放在哪里，心应该放在哪里。 <br>我只是害怕我们精心营造的回忆蜕变成废墟一场，那些心心念念的过去沦为光阴的陪葬。 <br><br>亦舒说：做不到是你自己的事，午夜梦回，你爱怎么回味就怎么回味，但人前人后，我要你装出什么都没有发生过的样子。你可以的，我们都可以，人都是这般活下来的。 <br><br><br>我没有什么值得你记住或怀念。 <br>没有办法靠近，亦没有纠葛或亏欠。 <br>无关痛痒的忘记与切肤之痛的割舍，本来就有本质的区别。 <br><br><br></span><wbr /><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">看你的一瞥，盲了今后的每一眼。 <br>我遇见你，这是怎样的一场劫数。 <br><br>我们如何挣脱命中的绳索，然后轻轻闪躲而幸免于难。 <br>我们如何摆脱命定的狭路相逢，然后继续生活而不觉孤单。 <br><br><br>我的生命里属于你的时日并不多，趁还愿怀念，趁回忆新鲜，趁忘却还觉亏欠。 <br>我渐渐相信，心平气和地生活是对待自己最好的方式。时间是药剂，会慢慢麻醉这缺憾的痛感。<br>在复杂中寻获简单，在满足中消遣平淡。时光的洪流中，有没有你的陪伴，我都要一路摆渡到彼岸。 </span><wbr /><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> 三、<br></span><wbr /><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">时间走了，季节走了。 <br>往事走了，悲伤走了。 <br>希望走了，绝望走了。 <br><br>最后，所有记忆都随着季节的风消失在生命的深处。 <br><br></span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我想我一直都是感情充沛的女子。 <br>留住谁，都想要某种相依为命的情意。 <br>好像唯有这样的相守，才让人觉得有所担当。 <br><br>从哪天开始，你不回我的文章了。 <br>从哪天开始，你连我的文章都不看了。 <br><br>但我依然淡淡的为自己写着。</span><wbr /><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">四、</span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">昨。七夕。 </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">收到了很多的祝福短消息，不过都没有回复。 <br>谢谢所有把我放在群发列表里的亲爱的孩子们，你们的惦记我都看到了。 <br><br><br>我已经不记得很多人。 <br>看着那些本来应该是知道的却因为我的删除而变成陌生号码的祝福短信，微微有一些难过。 <br><br>时间，有着不动声色的力量。 <br>很久很久以后。我会记得谁。谁会记得我。 <br><br><br> </span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">五、<br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">出来混的，总要还的。</span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">答应你们的歌，我录好了。</span><wbr /><br><span style="color:#3366cc;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">签收吧，宝贝们。</span><wbr /><br><span style="color:#cc7033;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#cc7033;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#cc7033;font-size:13px;line-height:1.8em;"><embed invokeURLs="false" allowNetworking="internal" allowscriptaccess="never" menu="false" id="flash0" width="450" height="377" src="http://www.56.com/deux20_90156454.swf" /></span><wbr /><br><span style="color:#cc7033;font-size:13px;line-height:1.8em;"><br></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[音乐⺌灵]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1251375059#comment</comments>
<qz:effect>142610945</qz:effect>
<pubDate>Thu, 27 Aug 2009 12:10:59 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1251375059</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[一丝浅笑，伴吾三生]]></title>
<link>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1250400753</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">生命已经过了多少个年头，我没有掰着手指去计算。曾把安稳的生活写得很滇沛也很流离，如花的笑靥曾被大把悲伤的文字覆盖。我说过，宁为玉碎，不为瓦全。说过，必然就该去做到。于是，奋不顾身，于是，高傲行走。<br></span><wbr /><br><br><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">如今。生活真的开始滇沛，一个人的行走的日子里真的让悲伤有机可趁。可是，我选择了骄傲的行走，清高的生活。不搭理悲伤，不迎合孤单。我告诉自己说，在的依然还在，要走的也不必哀求，已走的也不用再去寻找。</span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">此文字仅记念零九年的中夏，我依然顽固依然倔强。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;">                                                   --- -- <span style="font-weight:bold"><wbr />引子</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">[  留长长的指甲，穿高高的鞋子，染黑色的指甲油。]</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">[  写短短的文字，说直白的话语，其中住满了真实。]</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><br></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">那一年。究竟是哪一年。</span><wbr /><br><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我想我在那个时期是很幸福的吧，身边有所陪伴，心里有所牵挂。在陌生的城市里生活，与亲情同在，与知己同在。那时过着的该是安稳平淡的日子。我是不知足的，又或者是太多的包容和付出，最后让自己的心开始偏离了最初的位置。心中满是委屈，满是气愤，选择了一个人的远离。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">也曾回去寻找过那时期的碎字断文，不知道出于什么问题，最终的结果是无果。我努力的想要记起原来写的那些字，标题已经不那么清晰，但是内容可以依稀想起。那时的自己，如初入世的婴儿，如刚入社的学生，单纯也很坦诚。用再简短不过的文字写着心中的思绪，只是没有直接的去纪录生活。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><br></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">那时的自己，没有华丽的语言，不懂得文字的包装，也不会排版。写着凌乱的字，一篇篇的记录着，看着那些自以为是很好的排版方式等待着有人来阅读有人回复，然后自己也很勤快地在下面跟着回复。那时的自己，有着最初的单纯，保留着心中最洁净的地方。后来的日子里，回头去看那些字的时候，会发现排版真的很糟糕，文字也很通俗。可是，却是那么的喜欢，只为喜欢真实，易懂，没有太多的修饰，如雨后天空呈现的蔚蓝一般的干净和清澈。只是，再也回不去了。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我遇见了许多人，我看着她们相爱伤害，看着她们互相写情书呻吟青春的疼痛。我看着她们歇斯底里的悲伤，然后又一大群人拥抱在一起说着要快乐的话。我想我是羡慕的吧，羡慕别人的身后有人站着等候，也羡慕别人成群结队。她们也看见我了，也有人真诚的对我微笑，也有人对我礼貌的性的问候，也有人把我当陌生人，匆匆一瞥就再不转身回头看。那时的我，不懂得呻吟，况且我的生活也没什么我好值得去叫喊的。我只是行走，穿梭，驻足，我不停的路过，别人也对我不停的放过。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">后来，我还是陷进去了，走进了文字的误区。欢天喜地的悲伤了一大把。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />二。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">[  长指甲的断裂，高跟鞋的疲劳，黑色的黯然伤神。]</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">[  写大篇的文字，拼凑场场悲伤，预谋好好的离开。]</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">哪一年。究竟是哪一年。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我可以承受每一个曾经说很爱我的人决然的离开我，我可以看着每一个说会在原地等候的人相继离开，我也可以一个人坚定的行走，以最初的姿势等待着美丽的绽放。如果爱，请好好爱。我不说深爱，因为爱无深浅之分，只说好好爱，好好守。有的爱，我们都以为很深也可以走很久，后来才发现原来很浅也无法走太远。我想，是时间的流逝历练了许多事情，把许多事情淘洗出它最初的干净和清澈。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我是以怎样的姿态走进了悲伤。或者该说我是用怎样的音量把悲伤从我心里唤醒。我歇斯底里的喊叫声，呼啦一下的引来了许多人的围观，她们都说着我好让人心疼的话语，于是我越来越偏离自己的本意，把悲伤演绎的淋漓尽致。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">也许是因为孤单，在陌生的城市生活，没有亲人也没有朋友，许多时候会觉得自己很委屈，并且委屈越来越大。我不曾把这些情绪告诉任何人，只是换了种方式把对生活的不满用文字以别样的方式诠释和发泄出来。只是，我没有想到，悲伤一旦被唤醒，便如封口很久的泉水般奋力往外涌。我是想过自己把持的，可是没有把持住。于是开始悲伤起来，它如大朵大朵的牡丹花在心中开放，然后我用文字诠释，写出大段大段的绝望，想来那时我的文字也让许多人都看得喘不过气来，看得对我咬牙切齿。有人离开，也有人依旧观望着我，在心中默念我会好起来的，我会走过这片自己种植的悲伤森林的。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我没有说话，只是安静的看着，然后等待着我离开的那个时间的到来。我要离开了，我需要重生，然后再回来，写温暖人心的字眼，用最真实的生活来阐述出绝望过后重生的希望，依旧可以生出朵朵花。<br><br><br><br></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我离开了，一个人悄然的离开，用惹得众人低垂或者哭泣的方式。离开后，我常常为此觉得很难过，觉得自己有罪。觉得自己不该欺瞒那么多的人。我是个存在的人，我不该就这样消失，然后不再回来把等待的事情继续下去。我也曾安慰自己说，时候到了，那么就回去，不管有无人理睬你，不管有无人陪伴在你身边，也不管别人会给你怎样的尖酸话语。我每天都给自己打气，每天都深呼吸好多口，我需要很大的勇气才可以把自己那个华丽的谎言给撕碎。<br></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我在心中刻下一行字，回来时定是以美好的姿势等待绽放。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />三。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">[  短秃秃的指甲，三厘米的高度，五颜六色的绚烂。]</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">[  安静淡然的写，如花般的笑靥，我开了个店叫等。]</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我如是的说。不是所有离开都代表不爱，也不是所有存在都代表真爱。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我想，在快要回来的那个时期里我的心里是极其复杂和矛盾的。我怕，怕那些等我的人因此而决然离开。也怕，看到那些满是会让我受伤的话语。最终，还是选择了回去，在一个很早的清晨里，阳光洒满了我的房间。我坐在电脑旁，微微的笑着，不紧不慢的和每一个人说着话。我用三言两语就把自己曾经用了许多文字编织成的支离破碎说清楚，不再有人说这样的我好让人心疼的话。我曾用手指算过，此时，没有离开我的人还有几个，又会有几个。我回来了，终于回来了。那些曾经很熟悉的画面已经在脑海里沉淀下去。</span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">孤单，是一个人的狂欢。我依旧在这里行走穿梭，写着自己的生活，不和谁说话，也不再去找谁。有人来和我说话，也有人对我微笑。我也微笑着，只是纯属礼貌。我不再如原来那样的张扬。我微笑也行走，我说话也唱歌。不在如原来那般的渴望有人来陪伴我一起行走，也不再如原来那般的虚荣着希望有人追着我跑跟着我走。我把所有放在了心里，安静的做着自己的事情，若有人愿意，我们便一起，如果没有，那么我一个人也没什么不好。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;">可是，我的身边还是不缺乏陪伴我的人。我还是有人宠着，我依旧被捧在手心里。只是我不再如从前那般的矫情，也不再如从前那般的，感受到了别人对自己的好立刻就想到了要回报。我只是记着，在我最难过的时候，谁给了我纸巾去擦干眼角的泪水。我不会忘记，在我最狼狈的时候，是谁站在我身旁说着我依旧最骄傲的话。我只是记着，在我最冷的时候，是谁给了我一个个无形的拥抱和一串串温暖人心的话语。我感谢着生活带给我的所有磨难，因为这些磨难，我才有了那么多人的疼爱和呵护。我不是个小女人，但是我依旧很脆弱，只是我的脆弱不会轻易在谁的面前显露。若显露，必然是它能给予我，我想要的坚强。于是，我笑，我告诉自己无论如何，不管怎样，都要穿过荆棘，面朝大海，春暖花开。</span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />四。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;">[  五月花开春天，花开花败迎夏，生命之花还在绽放。]</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;">[  一个人过生活，几个人的厮守，我们一起细数流年。] </span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">走过苍白流年的末尾。坐在凉景年的岁月里细数光阴。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">生活。是一本书。活过了每一天就为这书加上了一页，我们每天都忙碌着，为生计而奔波着，为爱情而憔悴着。不知道是重复了多少遍，我一个人生活。每天在街上行走，看着身边行走的陌生人。每天挤在公车里，看着周围陌生的人群。一个人坐的时候，心里会觉得落寞，会觉得是那么的孤单。不喜欢一个人坐在陌生的店里吃东西，于是总是买许多吃的，然后都提回房间里，坐在地板上，然后慢慢的吃。喜欢横躺在宽宽的的床上，然后夜里睡觉总是从这边翻到那边，醒来时，阳光便洒满了房间，照耀着我的脚丫。此时，我会对自己说，新的一天开始了，要加油哟。我开始把以前花在写字的大把时间都花在生活中，我开始融入人群，开始建立新的社交，开始写一些不再那么矫情和无病呻吟的文字。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我喜欢纪录，于是也喜欢喜欢纪录的人。我对自己说，你用一生纪录所有。那么我也会慢慢的好起来的。穿起高跟鞋，依旧骄傲的行走，清高的生活。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">生活开始回到最初的美好，我用自己的方式给予了自己安稳。其实安稳，不过是我给予自己的一场等待。凡事都有起有落，而此时，一切都落幕了，一个人微笑，一个人行走。每天的自己都过的很充实，起床的第一件事就是对着镜子微笑，回到家里的第一件事就是坐在地板上把头靠在床边闭上眼睛养神。有时也会写一些字，可总是无法写完，不得已时依旧只是保存在文件夹里。我所视为的未遂，在后来的日子，猛然发现已经不需要再去完成了。</span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><br><br><br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">零九年了。中夏了。外面的阳光很好，风的从窗户里吹拂进来，温柔的抚摸我的脸庞荡漾我的发尖。</span><wbr /><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">青春年、花绽放。凉景年、守护年</span><wbr />。<br><span style="color:#d54d2b;line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">中夏．一个人过生活。</span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="color:#d54d2b;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">                               <object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="120444|3|http://stream1.qqmusic.qq.com/120444.wma|If|5580|韩国,&amp;#53224;(Cool)"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /><br></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[文字⺌曼]]></category>
<author><![CDATA[109965554@qq.com(33)]]></author>
<comments>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1250400753#comment</comments>
<qz:effect>142623232</qz:effect>
<pubDate>Sun, 16 Aug 2009 05:32:33 GMT</pubDate>
<guid>http://109965554.qzone.qq.com/blog/1250400753</guid>
</item>

</channel>
</rss>

