<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://feeds.qzone.qq.com/rss.xsl" version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:qz="http://qzone.qq.com">
<channel>
<title><![CDATA[暮已成昼]]></title>
<description><![CDATA[凌风集]]></description>
<link>http://12532464.qzone.qq.com</link>
<lastBuildDate>Tue, 01 Dec 2009 09:18:59 GMT</lastBuildDate>
<generator>Qzone</generator>
<language>zh-cn</language>
<copyright>Copyright (C), 2005-2008, Tencent Tech. Co., Ltd.</copyright>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 02:39:11 GMT</pubDate>

<item>
<title><![CDATA[看看你在清朝的名字]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1257129551</link>
<description><![CDATA[<br>你的生日的月份就是你的姓： <br><br>1月：富察 2月：钮钴禄 3月：赫舍里 4月：纳兰 <br><br>5月：博尔济吉特 6月：董佳 7月：瓜尔佳 8月：叶赫那拉 <br><br>9月：佟佳 10月：董鄂 11月：西林觉罗 12月：爱新觉罗（皇室） <br><br><br>你生日日期的最后一位：（比如12月23日生日就取3）： <br><br>0：雪 1：韵 2：欣 3：月 4：芊 <br><br>5：芸 6：灵 7：兰 8：玉 9：尔 <br><br><br>2007年，你的生日在星期几： <br><br>星期一：（无需加字） 星期二：轩 星期三：莹 <br><br>星期三：淳 星期四：珍 星期五：儿 <br><br>星期六：颜 星期日：慧 <br><br><br>把三个结果放在一起就好了！ <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[转贴共赏]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1257129551#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 02:39:11 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1257129551</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[玄说（四）：二顾茅庐之引子]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1247460369</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    离上次出访不遇已是十多日。这十几日来，翼德但凡有空就对我嘟囔一番，他对那次寻访不遇兼半路被捉弄一直耿耿于怀。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    那位仙姿卓然的高人，被三弟一口咬定是妖孽，我自是不信。按照指点，农田向东，绕过坟茔向南，穿过松林向西，走过竹园向北，绕过梅岭，有一对大柏树，穿过柏树，绕过菊花篱，往东南角走三步，转西北角走六步，直走不久到达卧龙岗，足足花去了三个多时辰，一行人累得都够呛。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我独自站在岗上，极目远望，只见优雅娴静，山不高而秀丽，水不深而澄清，路不广却平坦，林不大却茂密，其中猿鹤相亲，松竹交翠，林木深处，藏一草亭，横匾上书：“南阳诸葛庐”，果然是大贤隐居之所啊！</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    下的坡来，三弟不耐的小声说，“大哥，如何阿？由新野县到此间，往返近百里路程，他先生不在家，空跑一趟哟！”我原本就心中闷闷，也忍不住来气，正待呵斥，却见柏树林中转出一人，头戴斗笠，身穿儒服，绫袜朱履，手执青竹杖，身后跟着一个童儿，背负琴囊，缓步而行，举止状如神仙，直奔卧龙岗而来。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我以为是卧龙先生回来了，忙大喜迎上前，一躬到地：“卧龙先生。”此人向旁一让，道：“敢问将军何人？”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我赶紧跪地：“吾乃新野县令刘备，久慕先生高名，今特来宝岗拜访，适逢与先生半路相遇，幸甚！”正准备趴下磕一个头，那位先生也跪下来拉住我说：“不敢不敢，某非卧龙，乃卧龙之友崔州平是也！”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    虽然没见到卧龙，不过见到博陵名士崔州平，也是一大幸事！两下行礼后，我把访贤之意对崔州平细细讲来，却不料那崔州平似乎没在意我说些什么，却对我看了又看，眉头直皱，连我停住了没说话也没注意到。我咳嗽两声，他才忽然省悟，对着我叹气道：“可惜，可惜，命中如此，虽孔明亦不可为！愚见以为，强求孔明扭转乾坤，非不行，实不可也！”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我心下疑惑，崔先生既为诸葛先生好友，怎么如此贬损他呢？倒要听听有何原因。我拱手道：“备愿听先生赐教。”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “刘将军，当初纣王无道，宠信妲己，盖造鹿台，人心大乱。周武王兴师灭纣，一统天下，由乱转治。周朝八百年天下，武霸争强，七雄并起，由治而乱。其后秦吞六国，一统天下，由乱又入治。汉高祖白蛇起义，诛秦灭楚，一统天下，而后王莽篡位，由治而乱，光武中兴，复正基业。而今经黄巾起事、诸侯称霸，现正是由治入乱之秋。孔明纵有斡旋天地之才，补缀乾坤之学，亦须循‘顺天者逸，逆天者劳’之道矣。在某看来，将军所谋之事，恐徒劳心力耳。”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “州平先生，治乱之礼，岂能归于命数？更何况，由谁而统，亦未能定。我汉室血脉，如有先生和诸葛先生相佐，定能成事！”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “刘将军，凡事已有定数，将军虽有此命，却无此运，惜乎！”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    话不投机，见那崔先生站起身来，我也起身相送。临走之时，崔州平眼望卧龙岗，大有惋惜之意，随后飘然而去。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    回程之时，一行人都不说话，我闷闷不乐，第一次访贤没遇到也就罢了，平白被崔州平一番说，弄得心情沮丧。公差禀报说，问了一下当地人，原来我们上岗之时绕了远路，按照当地人的指点，不过一个多时辰我们便走到了那个岔路口。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    三弟愤愤不平：“那妖人，某以后见一次打一次。那崔匹夫，要大哥关门守定数，道地的赖人，打死算了！”我没心思理他，策马前行，二弟在后循循善诱：“那不知是人是妖是仙的若要对付我们，我俩岂是对手？那崔先生一代名士，怎可对他无礼？”“二哥，那人随口乱说指路坑我们，那崔匹夫把什么都归于天意，又怎会是名士？我看是赖皮还差不多……”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    二人在身后絮絮叨叨，我越发气闷，留下当差的住在卧龙岗打听诸葛先生的归期，我一路打马回城。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    而今已是过了半月，这一日，留在卧龙岗的官差飞马回衙报信，说探得卧龙先生昨已回庄。我心下欢喜，准备好聘礼，叫来文武大众议事。</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    一听说要去卧龙岗，三弟老大不愿意：“大哥，休去欧！小弟代劳，不怕那诸葛亮不来！”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我一听，这张飞又要出什么点子？</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “噢？贤弟何能如此肯定呀？”“哦，小弟带三百名刀斧手，多带绳索棍棒，他诸葛亮来便罢，倘若不来，小弟就绑他来见大哥，哈哈。”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我脸一垮，“如此，你不要去了，我和你二哥去！”</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="color:#ffffff;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    出城不久，朔风骤起，彤云密布，一刻功夫大雪纷飞。大雪之日，想那诸葛先生定不会外出，心下高兴，我纵天长笑，引马而行。</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[文心雕狐]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1247460369#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Mon, 13 Jul 2009 04:46:09 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1247460369</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[玄说（三）：一顾茅庐之初遇]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1246251305</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    已是初冬，这一日天气晴和，我迎着晓日站在窗边。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    想我刘备来此新野已七载，身边虽有孙乾、简雍一干谋士，加上二弟三弟两员大将，然而终是寄人篱下，出头之日想来甚远。北有曹贼，南有孙霸，我汉室一脉已是势微。袁绍已逝，曹操又将袁公治下的冀州、并州、青州和幽州收入囊中，同时已征服了乌桓和辽东，十分天下，曹操已经控制了其中的七分。我虽是什么豫州牧，却空有虚名。趁那曹贼一心征战北方，我们本该有多次机会袭击许昌，一方面可以营救汉献帝，另一方面也能够一举捣掉曹操的老巢。可惜那刘表却始终惊疑不定，错失良机。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我长叹一声，胸中有些气闷。忽而想起昨日徐庶辞行而举荐的诸葛亮。司马徽也曾说过说：“此地有‘伏龙’、‘凤雏’，二人得一，可安天下。”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    不如试试？</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    吩咐下人采办聘贤礼物，叫人请来两位兄弟。我说：“愚兄今日要去卧龙岗拜访诸葛先生，请二位贤弟相随。”关羽点头未开言，张飞却嘟囔着说：“大哥休去！此去往返百余里，他若不在家，岂不空跑一趟？”我拉下脸来，斥责他说：“访贤何惧路远？既如此，我和你二哥去！”张飞一张黑脸憋得通红：“你们都去，我也要去。”我心下暗笑，仍是绷着脸说：“既然去，则无论什么情况都不得无礼！”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    三弟是个急性子，最见不得那些文绉绉虚礼来虚礼去的文人，因此得先把他给关照住。礼物备齐，我们离衙上马出门。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    进入卧龙岗地界，面对两条岔路，我犯了愁。一边看来是进入了林子，一边却是农田。三弟嚷着要进林子，二弟却言怕是隐居农田间。我思忖着，既然说这位卧龙先生是自耕自作，多半应是往农田方向走。正待迈步，从林子里传来清越之音：“苍天如圆盖，陆地似棋局……”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我勒住缰绳，侧耳倾听。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “世人黑白分，往来争荣辱。荣者自安定，辱者定碌碌。南阳有隐居，高眠卧不足。”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    既有成败兴亡之理，又有贤人胸中高阔之意，不是卧龙又是谁。真是得来全不费功夫！</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我打马就往林子里直奔而去。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    走了甚远却不见人。阳光逐渐稀疏起来，只听得我和两位兄弟马下踢踏之声，林子里静谧得连鸟叫声都没有。马行早已徐缓，我和二弟三弟并排而行，大家都是一脸迟疑。林子外听得歌声如此清晰，当是林内不远之地传来，马行甚速，按道理早该遇到歌者了。怎么会连一个人影都没碰到？</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    三弟勒马，小声说，：“大哥，此地诡异，咱掉头吧？”我横了他一眼，仍是缓行。“这林子里没个一点声音，大哥，确实古怪……”二弟打马上前对我说。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我仍是不理，再往前走一会儿，渐渐听到流水声。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    转过一个弯，流水声渐大，听起来仿佛有个瀑布在前方。林内的树开始变得稀疏起来，越是靠近水声，反而树木越少。树木虽少，然而茎干却一个比一个粗，地面上藤蔓交错，树干之错杂竟比刚进入之时更甚。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    马匹惊恐的打着响鼻不肯前行，我们都下了马，我侧首看着三弟，微微一笑：“三弟莫不是怕了？”“我老张啥时候怕过啊！走就走，妖邪猛兽见着俺老张还要退避三分呢！”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    放了马匹，我们三人步行。林子里水汽渐多，不知不觉间我们竟然走进了一片迷雾。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    脚下逐渐柔软，这初冬季节，这里竟然还长着草！我们都脱下了外套，拂去脸上汗珠，迷雾内竟如春夏般热气腾腾。此时，关羽已走在我身前，张飞护在我身后，两人的眼睛开始放光，警惕的看着四周。不知为何，我却很是心安，也许是因为两位好兄弟总是在危难的时刻替我挡在前面的原因吧。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我居然还有一丝期待。难道我期待在一个古里古怪的林子里，遇到一个古里古怪的卧龙先生么？心里想想，自己也觉得可笑，当代大贤怎么会在这里出现呢。算了，不如返回去吧。也许真该往农田方向走呢。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    忽听得“哧”的一声轻笑，我们扭头往旁边看去。右边的迷雾是被一阵风吹散，就像是看不见的手拉起了轻纱帘幕，原来我们一直走在湖边，只见湖面上蒸汽弥漫，宛如仙境。湖中央立着一人，水齐其肩，乌黑的长发飘散开来，一双凤眸似笑非笑的看过来，薄薄的嘴唇微微弯起，坚挺的悬鼻却凛然露出一丝不屑。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我心头一痛，如重锤敲过，脑海中不停闪着念头：“这是谁？夺我心魄！这是谁？令我欲死！”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    那美人目光微转，脸上微微泛红，眼光却看着岸边的衣物。我瞟眼身边二人，只见关羽已是背过身去，伟岸的身躯竟然有些轻抖，张飞却是大张其口，眼睛瞪得像铜铃。我不悦的喝道：“无礼！快转过身去！”见他二人都背对着湖面，我快步走向前，捧起岸边长衣，对着湖面深深鞠躬，“荆州汉左将军，宜城亭侯，领豫州牧，当今皇叔刘备，字玄德，生辰……”干嘛自曝家门？我心下一慌，赶紧接着说：“不巧……那个误扰……那个姑娘……啊，仙子！恕罪则个……”那衣服捧在手心，一片轻柔滑软，恁地扰人心神，生生把我变成了一个结巴。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    低着头，只觉得汗涔涔而下，这里怎么会这么热？耳边听得水声泠泠，一双玉足映入眼帘，小巧而柔若无骨。我心头如鹿撞，急退两步，站到兄弟们中间，不敢直身。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “你们如何进来的？”耳边听得美人轻问。我抬起头，却看到那双美目中隐含的捉弄之意，如此熟悉，仿佛久远前在哪里见过，思绪一闪即逝，来不及捕捉。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    水珠在那仙人发边闪耀，他宽松的披着白衣，衣边镶着金色的滚边，松松掩盖着他白玉般的胸膛，他捋着长发，宽大的袖摆荡起一阵风。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    原来他是个美男。我心下恍惚，头脑中一片浆糊，只愣愣的张着嘴发不出声。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “我们闻歌而来，请问这位……可曾见过歌者？”我扭头看向二弟，他的脸色常年发红，现在红了没有那可看不出来。不过，他的镇定功夫比我强多了，现在还能说话，难道是因为曾见过貂蝉的缘故？不过，貂蝉也不过尔尔，怎比得上眼前这位啊！唉，怎么现在脑子里面净是些乱七八糟的念头。我拼命摇头，想把这些不知道从哪里冒出来的怪想法抛开。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “哦，那是我歌的。”那人淡淡说来，若无其事的坐在旁边的卧石上。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我心中一喜，难道他就是？“请问仙人，这歌可是你做的？”我小心翼翼问道，手扶衣摆，随时准备下拜。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “哦，我跟邻居学的。”他仍是淡然的语气，漠不关心的看着周边的大树。我有些失望，但一想，他的邻居多半跟他一样也是个仙人吧？于是又兴致勃勃的问：“那么，这歌是你家邻居做的了？”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “哦，是邻居跟他的表兄学的。”他瞟了我一眼，迅即看向那棵树。我皱着眉头：“那么，这歌一定是你邻居的表兄所作了？”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “哦，是邻居的表兄跟他姨弟学的。”他淡然的表情有了些微的变化，望向我的眉目有些生动起来。我按住性子，接着问：“那么，这歌一定是你邻居的表兄，表兄的姨弟所作了！”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “哦，是邻居的表兄，表兄的姨弟跟他的连襟学的。”他把看树的眼眸又转向了我，嘴角忽然漾起微笑，如同春风吹开冰冻一样，可惜一瞬即逝。我勉力咽下一口水，涩声问：“那么，这歌一定是你邻居的表兄，表兄的姨弟，姨弟的连襟所做了？”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “哦，是连襟跟他的舅舅学的。”他伸手拂开额前搭下的湿发，垂下眼帘，长长的睫毛微微颤动，嘴角边的笑意再也掩不住。我心情大好，决心继续绕下去。还没等我开口，老三急了。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “咄！尔乃何人，将我大哥绕来绕去，绕去绕来。邻居表兄姨弟连襟舅舅，到底何人所作？尔再有半句不实，叫你识得俺张飞的厉害！”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    那人脸上一冷，凤目射出寒光，三弟神情一滞，竟然退了一步。二弟忙站在三弟身旁，握住他的手臂。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我赶紧低头，走到二弟身边，呐呐道：“二位兄弟不知仙人高姿，望请恕罪！”那人定定看了我一眼，微不可见的叹了口气，缓缓起身，转过身去面对湖水，不再看我们。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    半天不声响，我只好再拜，“请仙人告知。”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    “此歌乃卧龙先生所作。三位从农田走小路，两个时辰便到。”声音懒洋洋的，却隐含着逐客之意。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我低声应诺，又是一拜，拉着两个兄弟退出。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    迷雾瞬时又漂浮起来，眼见周遭就又要被雾气笼罩，我心下忽然不舍，回头望去。只见那身影在雾中飘荡，黑发白衣，愈增神秘。心中暗恼，怕是刚才得罪了神仙，又不知其姓名。正驻足踌躇间，只听得朗朗之声：“此去农田向东，绕过坟茔向南，穿过松林向西，走过竹园向北，绕过梅岭，有一对大柏树，穿过柏树，有一排菊花篱，绕过菊花篱，往东南角走三步，转西北角走六步，直走即到。”话毕又是一声轻笑。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    张飞的脸色变黑，连关羽脸色也变得铁青，二人架着我飞快越出山林，不顾我频频回首，催我上马。出了林子，只觉得外面冷气凛然，这才想起，毕竟是初冬的天气了。</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[文心雕狐]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1246251305#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Mon, 29 Jun 2009 04:55:05 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1246251305</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[玄说（二）：常伴长离]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998659</link>
<description><![CDATA[<span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    从我晓事时起，我就对自己所谓的皇家血脉从没放在心上。家里的贫穷困顿，让我很早就开始了小贩的生活。我扎过草绳，给人家打过短工，也卖过各种各样的草扎的小玩意儿。平淡的生活虽然不富裕，不过也自有滋味。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    好像从哪天起，日子突然不一样了。我多了一个兄弟，成天跟着我走街串巷，我叫他“离”。他教会我扎草鞋，我们一起卖着草鞋数铜板。我不知道他从哪里来的，仿佛就是一夜间冒出来一样，可是竟然也不想问他，就像日子本来就该这么跟他一起过。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    贩卖的生活渐渐开始难捱。夜间看着离在灯下不知疲倦的扎草鞋，我忽然觉得如果每个人都能安居乐业多好。而仿佛也是从那个时候起，我开始觉得老百姓为战争而流离失所而食不果腹，心下着实不忍，觉着这世间的安定才应是我辈的追求。这个念头也是仿佛一夜间冒出来一样，而荒原的草一旦长起来，便不可遏止。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    很是奇怪的是，离的样貌我居然记不清。自他走后我不止一次回想起我们经历过的种种，每每念及心里便会有一丝温暖升上，在那些难熬的日子里，他的调皮捣蛋带给我很多欢乐，他有时候会装成一个弃儿在大街上痛哭流涕，惹得一些好心的妇人给他买这个买那个；有时候会装成一个登徒子，调戏了村女之后，把善后的事情留给我；有时候装成对我痴恋的少年，让我说他也不是碰他也不是。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    有时他扮演说话口吃但偏爱缠着人不停乱讲的小傻子，一整天逮着机会就拉住我：“大……啊大……啊大……啊大……哥！”叫得人着急上火；</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">     有时扮演小花痴，常盯着我口水滴滴地说：“你头发好黑哦，你皮肤好白哦，你眼睛好亮哦，你牙齿好整齐哦，好想摸摸你哦……”让人实在忍不住想吐；</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">     害羞的小男孩也是他钟爱的角色之一，常上演的戏码就是站在我身边，脚尖蹭地，双手扭着衣角，红着脸哼哼半天，突然冲上前，塞一件东西在我怀里，小声说“送给你”，然后飞快跑开，躲在墙角偷看。第一次我被骗到，把塞过来的小盒子打开，里面是一只五色蜘蛛，吓得我几乎大叫；</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">      不过离最喜欢演的还是被朋友无情兼无理抛弃的可怜小男孩，差不多隔几天就要上演一次，有时候我卖鞋到一半，一回头就看见幽怨控诉的眼神和泪痕斑驳的脸垂在肩边，阴惨惨地问：“你为什么不要我………你为什么欺骗我……你为什么抛弃我……”</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    偶尔他也会扮一下高深，那往往是在月圆之日。他会尽量把自己收拾干净，站在月下，偶尔衣襟随风飘动，在我看来如同谪仙一样孤寂的身影，长久的以一个固定的姿势站立仰望。有时我叫着他的名字，他回过头来，眸子里是我看不懂的清冷和疏离，好像我和他之间横亘着无法逾越的星河一样。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    有了离在身边，日子过得飞快。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    他的离去和他的到来一样无迹可寻。可不知为什么，我心里并没有一丝不舍，好像这是本来就会发生的事情。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    在他之后，我结识了二弟和三弟。其实我不怎么喜欢二弟，可我对三弟着实喜爱，虽然他有时候鲁莽粗狂，但是他对我的依赖总让我想起了离。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    乱世之下，何来安定。我和两位兄弟相继投靠了几位大阀。走马灯似的换主让我的心也疲惫下来。空有一腔抱负，空有大将云长和翼德，奈何无谋无兵，我在新野一住就是7年。娶妻生子，我也做着平常人都要做的事，然而午夜梦回，看着妻儿酣睡的脸庞，我却常常会觉得心内有一角是空空的。若是窗外月明，我便会想起那个常在月光下悄立的身影，想起那个惹我生气、令我怜爱的少年伴——离。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    这一日，徐庶到访。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[文心雕狐]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998659#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Fri, 26 Jun 2009 06:44:19 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998659</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[玄说（一）：站在草庐的门口]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998422</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    已近中午，初春的太阳照在身上渐显暖意。我瞥了一眼二弟和三弟，三弟的浓眉早已皱成一团多时，连二弟的红脸上都泛出些微的黑意。我心中暗叹，只不知这位卧龙先生这次到底要我们站在门外多久。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    “大哥、大哥……大哥诶”三弟又忍不住叫唤了，一声比一声高。眼见他又要开始撒泼，我正待断喝一声，却听得身前柴门吱嘎一响，眼前走出那位青衣童子，对我们微微一笑，也不作揖，轻声说：“三位且进，我家公子已醒。”</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">     心中大喜，多日的等待终于就快有结果了。我迈步跨进院子，待看清那草庐内的一幕，却是一愣，不禁止住了脚步。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    堂内竟然置放着长榻，长榻靠背向外，看不见里头情形。而此时只听堂内人曼声呢喃：“大梦谁先觉，平生我自知。草堂春睡足，窗外日迟迟……”只觉得忽如丝缕阳光射入心内，意识变得忽明忽暗。正在我恍惚之间，榻上之人将手扶在榻背上，眼见要翻身坐起。看着那金色滚边的袖管中白玉般的手，我没来由的有些紧张。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    不敢再看，我驻足柴门边，一揖到底，朗声道：“荆州刘备携关羽、张飞见过先生。”</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    半天居然没动静，我仍是弯着腰低着头，心下惴惴不安，不知这第三次到访能不能打动这位声名在外的卧龙先生。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    眼见退我半步的三弟作揖的手势又开始要有所变化，我赶紧轻咳一声，耳边却听得清越之声响起：“原来有客到。”声音甚是清冷，也没说声请进，大抵名人贤士都有些这样的性情吧。我却有些莫名心安，虽弯着腰却仍是扯出一个笑脸来。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    就这么又僵持了片刻，堂内之人始终一言不发。越是这样我倒越是心稳，估摸着这次应该找对了人。想是堂内之人做了手势，那位青衣童子对我们道：“公子请诸位堂内一叙。”</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    我缓缓直身，轻轻吐出一口气。初春天仍旧冷，一口气呵出便成了一片似真似幻的水雾。只见堂内长榻早已撤去，一人白衣素装端坐在高椅上，因光线较暗看不清神色样貌。我不再迟疑，缓步前行。将至门前，卧龙先生的样貌逐渐清晰，只见他宽衣博带，素白衣却滚了金边，薄纱为冠，黑发以青玉簪束起，周身不知为何显得光华流动，定睛一看，原来白衣外尚罩了一层蝉衣，随着光线的折射显得流彩四溢。此人居此山野之间，气质高雅倒也罢了，何以衣着服饰如此华贵？我心中暗暗称奇。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    端坐椅上的卧龙先生忽然转眼瞥来，两下对视，我大大吃了一惊，却见他凤目中光华流转，促狭之色尽显，不是他又是谁？脚步一滞，再也迈不开。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#990099;line-height:1.8em;">    “是你？！”</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#990099;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    “今天扮演什么呢？”他轻笑着，斜首看向我，俏皮的神色一如当日；我傻傻的张大了嘴，脑子里忽然一团乱麻，亦如当日。</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[文心雕狐]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998422#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Fri, 26 Jun 2009 06:40:22 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998422</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[开坛讲故事了]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998135</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#993399;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    沉淀良久，最近手痒，欲开坛讲故事。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#993399;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    为了向近日来看的无数篇穿越、言情、历史、耽美、玄幻小说致敬，偶拈上高考小题，作为序幕，来一场历史、耽美、玄幻大杂烩，纯当练习手笔。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#993399;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    各位看官，有钱的捧个钱场，没钱的捧个人场，有砖的捧个专场哟。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#993399;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    各位入席，且听我胡乱道来。</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998135#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Fri, 26 Jun 2009 06:35:35 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1245998135</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[空谷余声]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1223698524</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   开启这个空间，也是一个涂鸦的平台。</span><wbr /> <br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   最开始的想法，是写一些自己喜欢的文学小品，或是读书心得，或是玄幻小说，或是旅游感想。得到朋友们的响应，觉得自己还能写些东西。</span><wbr /> <br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   我最喜欢的实际上是几篇不为朋友们所看好的，如《在梅边》、《七夕》等。我喜欢那样淡然的忧郁，和有些堆砌无度的美丽词藻，显得画面像《大明宫词》一样艳丽，而其寂寞又如缥缈的笛声一样潜伏在艳丽里蜿蜒游行。</span><wbr /> <br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   《回首》这篇本来想写成一个连续的小短篇，里面有我和我的朋友们的影子，可惜写到一半，就发现精力不济，而且果然体会到别的网络写手所说的，越写到后面，人物的发展轨迹越显得不受作者控制了。所以其实最深的体会和最现实的篇章还没有出现，我就放弃了这篇。</span><wbr /> <br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    很多朋友都喜欢《蓝莲花》，我自己也很喜欢，所谓激情出诗人，写那篇文章的时候，我是很有感触，一气呵成的，没有任何修改。从那篇文章里我体会到写作的快乐，以及写作对人生的影响。</span><wbr /> <br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    近期的作品，水平越来越低下，就连去了一趟云南，都没有写出像样的东西来。</span><wbr /> <br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    那就先沉淀一段时间再说吧。</span><wbr /><br><span style="color:#cc00cc;font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">    以此为结，谨记之。</span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1223698524#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Sat, 11 Oct 2008 04:15:24 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1223698524</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[都来看—火灾自救！]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1222240515</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Courier';line-height:1.8em;">在朋友阿娟给我的mail里面看到这样一封信，放在空间里让我的好朋友们都能看到。最近全国事故很多，最容易发生的火灾事故，我们要学会正确冷静处理！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Courier';line-height:1.8em;">火灾自救-牢记在心<br><br><br>（一）在公司<br><br>大家工作的地点想必大部分和我一样，无论是否down town或者是否江景房，一般都会<br>在十层以上的高楼里，那么，如果你和我一样在一栋33 层大厦的27层工作，在这栋大<br>厦里发生了火灾，那么你？<br><br>1．应当怎么办？<br><br>首先迅速找到消防通道，向楼下跑（电梯肯定早已无莱塞了），如果已经有烟在蔓<br>延，应当放低体位迅速移动。千万不能向楼上移动，因为上海 95％的tower的楼顶露<br>台是锁死的，因此不要幻想可以在露台上得救。<br><br>2 ．如果你下到10楼的时候发现起火点在9楼你怎么办？<br><br>首先不要幻想可以突破火点，因为火场中心温度达1000 度以上，有去无回，也不要在<br>临近楼层停留，温度也在几百度左右（此外，如果你没有浸湿的毛巾，你最多在滚滚<br>浓烟中坚持3分钟，如果你有这块毛巾，你最多能够多坚持1.5 分钟）应当迅速转身上<br>到12或者13以上后找一个合适的房间。<br><br>3 ．甚么样的房间是合适的？<br><br>首先不是洗手间，因为火灾中大部分人不是被烧死的，而是窒息而死，大厦的洗手间<br>大多是在每一层的中间没有窗户。因此你必须找一间最靠主干道的房间（这样你将成<br>为消防员们最先施救的对象），这个房间必须有窗户，并且没有防盗网（我也是第一<br>次知道，所有的火灾中，由于消防员们繁忙异常，为了有效的在短时间内救助最多的<br>人，那些在防盗窗里的人永远是最后被拯救的人），你和你的同事进入这个房间之<br>后，第一个动作是关闭房门，第二个动作是拿来你们最常用的胶带封闭你能看见的所<br>有空调出风口，第三个动作是打烂你这个房间的窗户，当然如果人多，这些动作可以<br>同时做。<br><br>如果你担心，大厦的窗户是钢化玻璃，那么告诉你那些力气大的男同事，不要去击打<br>玻璃的中间，钢化玻璃的四个角是这些玻璃最薄弱的地方，用尖锐的器皿可以很容易<br>凿破他们。<br><br>并且，不论你在家里或者办公室，只要是在三楼以上，不要随便选择&quot;跳楼逃生 &quot;，无<br>数因此丧命的人早就说明大家都不是蜘蛛侠或者superman。<br><br>4．在房间里待着应当干甚么？<br><br>1）首先肯定的是不要大声叫Help或者&quot;救命 &quot;，因为你会因此消耗更多的氧气并吸入<br>过多的一氧化碳和氮气，从而比你的同事更先去见上帝；<br><br>2）第二，如果是在白天，应当寻找色彩亮丽的衣服或者布条，从窗户里向外大幅度晃<br>动，引人注意；如果是在晚上，应当使用手电筒引人注意，但是在火场中，如果没有<br>手电筒，打火机绝对不是好选择，因为在火场中，打火机并不明显，并且会导致可燃<br>气体的爆炸。<br><br>3）第三，在任何火场中浸湿的毛巾都是受欢迎的东东，捂住你的眼鼻，会让你坚持的<br>久一些，从而给消防员们更多的时间来救你。<br><br>4）学会使用灭火器， &quot;一提二拔三对准四喷&quot;，注意区分干粉和干冰灭火器，当你的<br>同事或者家人身上着火的时候，只能使用干粉灭火器对他们的身体进行喷射，否则干<br>冰灭火器喷出的零下70 度的干冰，会让他们着火的身体的肌肉发生爆炸。<br><br><br><br>（二）在家里<br><br>家里会着火原因虽然比办公室复杂，但也无外乎两个：厨房和家用电器<br><br>1 ．厨房<br><br>1）如果你在炒菜的时候，锅中起火（这在中式菜肴的烹饪里非常常见，并且成为某些<br>大厨的烹饪方式）怎么办？<br><br>一定要迅速的，非常迅速的，拿起锅盖从你身前的方向，延着锅延平着盖过去，并且<br>关火。<br><br>迅速的程度—— 就是在这团火点燃你漂亮的欧式或者中式油烟机之前，如果你的油烟机<br>被点燃，请迅速离开火场，并报警，由于那里面藏污纳垢充满了油，这样的火势已经<br>不是你能够控制的了。<br><br>2）如果你的衣物或身体上由于飞溅的油花而被火点燃，你应当：<br><br>迅速的脱下着火的衣物，并且告诫你的所有家人，不要用水，不要用水扑灭你衣服和<br>身体上的火。曾经有位年轻的丈夫，在这种情况下，将一盆水泼在了他心爱的妻子身<br>上，火势沿着水油混合物在她身上蔓延，原本她可能只会烧伤手上的皮肤，但是由于<br>丈夫的行为 ——她交代了性命。<br><br>如果你的衣服脱掉，但是没用，身上的真皮开始燃烧了，（哪怕这火不是油花引发<br>的），请告诫自己和你的家人，不要用水，不要用水扑灭你身上的火，因为，你真皮<br>里的每一粒脂肪分子都是一粒油，临头泼下的水分子会让你的肌肉和真皮爆裂。<br><br>也请不要用手，曾经有另外一个年轻的丈夫，情急之下，用手去拍打他妻子身上的火<br>焰，他每拍打一次，都伴随着妻子的一声惨叫，他每一次抬起的手上，都连带着从妻<br>子身上粘下的血和肉。这位妻子是虹口区一所中学的老师，她的丈夫在这场由于家用<br>电器导致的火灾中，用手拍，拖着妻子在地上翻滚、用棉被，都没有能够阻止她最终<br>的全身深三度烧伤 ——医生用高明的医术挽救了她的生命，并同时宣告，她的身体需要<br>用RMB3500元/ 平房厘米的医疗费来修补——所谓生不如死，也许就不过如此了。<br><br>这时候除非你有干粉灭火器，或者一大堆黄沙——这两种家里最不可能有的东西，除此<br>之外，最靠谱的办法，就是用一床厚重的棉花被 ——棉花被的意思是——妈妈或者姥姥用<br>棉花做的被子，而不是超市里的卖的九孔或者七孔被，将你整个人盖住—— 采用隔绝空<br>气的办法灭火——由于那些九孔被不够厚重，不能达到这样的效果。此外，不要幻想使<br>用大米、盐这些看上去与黄沙相似的东西，他们都会在你心爱的人的伤口里爆炸。<br><br>此外如果你的烧伤伤口与这些被子粘在了一起—— 请告诉那些在你昏迷不醒送你去医院<br>的家人——一定要将你和那团不可分割的被子一起送去医院，由医生来进行分割。否<br>则，你身体上每一个和被子粘合的部位，都将成为巨大的伤口。<br><br>3）如果你闻到了家里煤气的泄漏的味道，你应当？<br><br>首先，首先要打开窗户——打开窗户不是为了让煤气散出，而是让煤气中的你，不会因<br>为缺氧而晕倒；其次你要关掉煤气总阀；其三你要拿起手机到楼下去打电话报警。<br><br>如果这样的事情，发生在干燥的冬季，请步伐平稳的、慢慢的、移动出你的家，否则<br>你毛衣上携带的静电会成为爆炸的起火点。<br><br>4）煤气是有味道的，而天然气是没有味道的，因此味道是多么不可靠，因此必须安装<br>气体泄漏报警器，他们大声的蜂鸣，必须足够将你和你的家人叫醒。<br><br>上海市宝山区共康五村是上海较早的智能化小区之一，配备了比较完善的灭火和气体<br>泄漏报警装置，但是2003 年的时候，这个小区仍然发生了一个至今不能见诸报端的事<br>件。<br><br>小区一栋楼下的煤气主管道泄漏，并且通过下水道倒灌至小区里的一栋楼里，楼里的<br>居民都在睡梦之中，过了这样一个夜晚，这栋楼里还有两家人活着——其余人家的35 位<br>居民，全部在睡梦中安静的死去。而幸免于难的两家人是唯一两家将气体泄漏报警装<br>置的电源接通的两家，他们被蜂鸣器吵醒，并离开了家，报了警。<br><br>5）无论是在夜间或是你下班刚刚回到家，如果你听见蜂鸣器响，请千万摒弃你那个常<br>做的动作—— 开灯——它会让你在爆炸中送命！<br><br><br><br>2 ．电器<br><br>1）完全关掉你家的电视机和电脑<br><br>昨天晚上，就在徐汇区的一家人家里，主人习惯性的在临睡前用遥控器关闭了电<br>视，由于他们家的电视在长时间的待机中已经过度疲劳，燃起了火种，这个习惯性的<br>动作，让这个主人，失去了唯一的儿子和自己唯一的右手。<br><br>家里的所有电器，除了电冰箱这样被设计成彻夜工作的电器以外，都不能够并且不应<br>当在你睡觉的时候彻夜工作 ——其中尤以充电器和电视机为甚。<br><br>2）一个插线板上的电器不要超过三个<br><br>我相信在陆家嘴干活的同学，上上个月都和我一起欣赏过环球金融大厦顶楼上的翻滚<br>出巨大浓烟 ——今天偶们终于知道了事情的起因，三个工人将三台切割机插在同一个插<br>线板上，一个巨大火球瞬间吞没了他们，他们中最严重的，失去了一条腿——并酿成了<br>这次陆家嘴金融区这次景色壮丽的火灾 ——请原谅我在天灾人祸面前仍然不能掩盖的对<br>日本人建筑的巨大憎恨。<br><br>如果你发现你家里某个接线板上有发黄、发黑的痕迹，或者如果你拔插某样电器时火<br>花四溅，这说明小规模的短路已经发生过——请马上更换接线板。<br><br>3）不要把手机的充电器留在插座上过夜，不要在任何你睡觉的时候充任何电。<br><br>据说Moto和Nokia 的充电器和电池，在最近一次的质量检测中当场发生爆炸，又据说<br>其手机电池的合格率不超过20％，但是有一点可以认定——千万不要在睡觉时将手机放<br>在你枕边充电 ——在上海去年由于手机充电发生的三起火灾/爆炸中，一位女士，在睡<br>梦中失去了她的右脸。<br><br>（三）关于灭火器<br><br>干粉灭火器的使用：（一）提，拿着把手将灭火器提起；（二）拔，拔去保<br>险；（三）瞄，在离起火点一点五米以上（如是电器起火，应更远）的侧后方瞄准起<br>火点；（四）按，按住喷射装置，对准起火点喷射，且水平横向移动，将干粉包围覆<br>盖起火点，保险起见持续时间长些，灭火器使用一次后， 30分钟内压强全部消失，下<br>次需从新增压装粉。<br><br>十三、灭火器使用注意事项：铝罐干粉灭火器使用年限为三十年，每三年需换粉一次<br>（用过后需立即换粉）；铁罐使用年限为五年，每一年需换粉一次。尤其注意的<br>是，使用铁罐时，不能托底部，应托侧面，因为在受潮时，铁罐容易生锈且干粉容易<br>结块，一旦结块，干粉无法从喷出口喷出，巨大的压强会转而从底部焊接处（特别是<br>生锈处）释放，手托底部必然导致手指被炸飞。</span><wbr /><br><br></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[转贴共赏]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1222240515#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Wed, 24 Sep 2008 07:15:15 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1222240515</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[尘埃中的爱情]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1219150864</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">    <span style="color:#ff33ff;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">“见了他，她变得很低很低，低到尘埃里，但她心里是欢喜的，从尘埃里开出花来”</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="color:#ff33ff;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">                                    ————张爱玲</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="color:#ff33ff;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    <span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;">看了《搞笑一家人》，剧中的李民勇，离婚的男人，为了报复前妻，和前妻的室友徐敏静暧昧起来，谁知道敏静真的喜欢上了他。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    爱上一个人就是这样失去自我吧？她在他的面前，唯唯诺诺，就如张爱玲说的，低到尘埃里去，心里却幸福的开着花。他的一点点的付出，在她那里就如同天籁福音，偶尔的关心，就让她经常流泪的心备受鼓舞。她就在痛苦和甜蜜中煎熬着，有时开心的如同月光下的朱丽叶，有时又伤心的如同绝望的祝英台，他就是她爱情中的魔术师，点化着她的喜和愁。而他，也许是知道的吧，不，一定是知道的，从她关注的眼神，从她失常的形态，从她温柔的话语。可是，他那个时候并不爱她，所以，他逃避了。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    可是她并没有紧逼，她痛苦过，挣扎过，最后选择把这份爱深深埋在心底。爱一个人，就是要让他快乐的生活，不是吗？既然他认为分开他会开心，那么为什么不让他更开心、更放松呢？</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    只是，偶尔在夜里，在夜深人静的时刻，在身体全然放松的时刻，在月光静静洒下来的时刻，面对自己的内心，想起那些似真似幻的甜蜜，想起那些分不清真情假意的关心，她终于捧着心口，轻轻流下了眼泪。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    在他的生日，一个偶然的机会，他终于了解了她的隐忍，感动之下，怜爱油然而生，他紧紧拥住了她。在人的一生中，能有多少人这样有幸的被深爱啊？能有多少人这样被不计得失的真爱轻轻包围阿？看多了社会的残酷，习惯了恋人的现实，在这样一份持久、淳厚而又淡然、不求回报的真爱面前，冰雪被春风吹融了。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    真正的第一次约会，她终于不需要在他面前战战兢兢了，她终于不需要为了迎合他的喜好而只懂得说“好啊好啊”了，她终于不需要和一个把双手放在裤子口袋里的人走在一起了。在美丽的花树下，他牵起了她的手，轻柔而又坚定。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    我忽然泪流满面。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    真正的爱情没有谁迎合谁，没有谁害怕谁。真正的爱情不会只让一个人受煎熬，也不会只让一个人觉得甜蜜。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    故事还在继续，爱情完了以后他们又会怎么样呢？面对他的前妻她的室友，还有他们的周岁大的孩子，这个爱情要怎么继续呢？在民勇心中，六年的婚姻能抵住这段感情么？太多的问题，不是只能由爱情来解决的。</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#cc3399;font-size:18px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    也许后面会有更多的眼泪。</span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1219150864#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Tue, 19 Aug 2008 13:01:04 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1219150864</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[近佛的爱情]]></title>
<link>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1217920590</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    你见，或者不见我 <br>　　我就在那里 <br>　　不悲不喜 <br>　　你念，或者不念我 <br>　　情就在那里 <br>　　不来不去 <br>　　你爱，或者不爱我 <br>　　爱就在那里 <br>　　不增不减 <br>　　你跟，或者不跟我 <br>　　我的手就在你手里 <br>　　不舍不弃 <br>　　来我的怀里 <br>　　或者 <br>　　让我住进你的心里 <br>　　默然，相爱 <br>　　寂静，欢喜 <br>——————————————————————————————————</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#cc00cc;font-size:16px;line-height:1.8em;">选自仓央嘉措的《见与不见》</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#cc00cc;font-size:16px;line-height:1.8em;">这位达赖，写下了“世间安得双全法，不负如来不负卿”的名句。是一位有过爱情挣扎经历的达赖。最后的结局好像是在被押往北京的途中逃脱，挣脱了强加给他的命运！</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="color:#cc00cc;font-size:16px;line-height:1.8em;">这首诗我见之而喜，只是这样淡然地境界真没几人能做到吧……</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[12532464@qq.com(暮已成昼)]]></author>
<comments>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1217920590#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Tue, 05 Aug 2008 07:16:30 GMT</pubDate>
<guid>http://12532464.qzone.qq.com/blog/1217920590</guid>
</item>

</channel>
</rss>

