<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://feeds.qzone.qq.com/rss.xsl" version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:qz="http://qzone.qq.com">
<channel>
<title><![CDATA[ゞ殘愛蜕變ミ]]></title>
<description><![CDATA[…給噯.畫上個佝號﹏.]]></description>
<link>http://28036658.qzone.qq.com</link>
<lastBuildDate>Tue, 01 Dec 2009 17:39:22 GMT</lastBuildDate>
<generator>Qzone</generator>
<language>zh-cn</language>
<copyright>Copyright (C), 2005-2008, Tencent Tech. Co., Ltd.</copyright>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 19:23:50 GMT</pubDate>

<item>
<title><![CDATA[如果没有爱情请放开手。]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1259522630</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />       回忆如指尖的尘埃, 被时光轻拂就散落到晨光里不知去向。  ...</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><wbr /><a href="http://img.qbar.qq.com/cgi-bin/img?uuid=__074bd5bf68c74f52b659af8c47c5f46d" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://img.qbar.qq.com/cgi-bin/img?uuid=__074bd5bf68c74f52b659af8c47c5f46d" /></a><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#ff0000;line-height:1.8em;">我曾为你的一句话，心跳加速。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#ff0000;line-height:1.8em;">也曾为你的一句话，默默哭泣。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />那天，我蹲在街口，颤抖着整整哭了一个小时，在夜深人静的时候，没有人看到我的悲伤，没有人看到我的狼狈。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我想打你电话，打了21个，未接通，我喜欢这两个数字组合在一起的样子，所以打了21次。即使知道，未接通。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />事后，你没有解释，没有安慰，也没有心疼。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我歇撕底里了，无理取闹了，失去理智了，像个疯女子了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />你忍受不了，所以不再理我。留我独自一人，黯然落泪，我就像个傻瓜。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我不是个聪明的，懂事的女子，我没有足够冷静。因为我太在乎。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我的不安，那么沉重，只有你不懂。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />朋友问起你，问起你是否疼爱我，我依旧笑的很灿烂。说你很好。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />夜深人静时，躲在被窝里，有一些冰凉的东西，划过脸颊。滑过耳后。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />如果，无论我怎努力的为你，仍旧只是在痛苦里挣扎。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />那么，就让我释然，就让我冷静。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />就让我，留下自己的尊严，活的骄傲一点。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />就让我，不再计较，不再在乎，不再只做个爱情里的傻瓜。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />就让我擦掉眼泪，面向阳光，做个笑容真实的女子。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#ff0000;line-height:1.8em;">任何人离开我的生活，生活仍然在继续。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#ff0000;line-height:1.8em;">想清楚了，不会有任何怨言。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1259522630#comment</comments>
<qz:effect>142606851</qz:effect>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 19:23:50 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1259522630</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[安静轻看、世态悲凉。]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1259521472</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />嗯。那些亲爱的亲爱、 都已成为记忆、狠深、狠重、却又狠伤、爱来爱去、说来说去、最终相伴的不过是回忆、仅此而已。  <br>我想有些事，是可以遗忘的，有些事，是可以纪念的， <br>努力挣脱不开，迷茫,迷茫，迷茫,幸福，依旧守候不来。 <br>向日葵不开的夏天，你何时会去，却在最后明白，不是玉米冒充 了向日葵 而是， 向日葵 向着 阳光， 却不爱阳光。 <br>                              </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />                                                                                                                 ------------------题记。 <br>                                                                   </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    有这样一个女子、把发呆当享受。<br>   总在夜深人静的时候，重复的听着一首歌，重复的想着一个人。<br> <br>  有这样一个女子总喜欢站在马路中央，看着各式各样的人从她身边走过，然后无端的揣测他们背后的故事。<br>他们是不是也执着的爱着一个人，他们是不是也和幸福擦肩而过。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，总在人群中点起一根烟，不顾旁人投来质疑的目光，依旧那么我行我素。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，生于2月14号。有一个视她如命的爸妈。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，总是坚信世界上会有那么一种爱、能代替面包和牛奶；尽管一次次的受伤，却从不后悔。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，会喝酒，会抽烟，会打架。明明是个没心没肺的人，总装做什么都懂得样子。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，一次次的伤害着爱她的人，却为了不爱她的人狠狠的投入。说到底，是自作自受。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，爱一个的时候歇斯底里，差点弄丢了自己。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，心很痛很痛的时候，会轻轻的微笑，一脸美好的样子。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，总喜欢自欺欺人，总觉得自己是天下最幸福的人，却从不知什么才是真正的幸福。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，从没好好爱过自己。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，今天，才发现自己最对不起的是亲人。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，听到你的声音会哭，会哭到全身发抖。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有这样一个女子，丢了时间，丢了爱情，丢了友情，丢了自己，<br>丢了一切原本属于或将要属于她的东西。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我们的世界是一个完美的剧场、一幕幕演着，悲伤、欺骗、远离、等待。这一幕、永恒。下一幕、转身离开。<br>以心动开场，以心碎落幕。庸俗的一切、是该消失殆尽了。朝朝暮暮在眼前，朝暮暮催疲老、。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    我一直站在角落，轻看、浅笑、忍受、煎熬、看着你越来越远、看着你手，忽然明白友谊只是打发孤单的工具。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />      希望你幸福，至少比在我身边的时候幸福，希望再没有因疼痛而哭泣的时候……</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />       送走你后，你永远不知道我用着怎样的姿势看着你离去..在我心里、无论你怎样的伤害我、你就是唯一。只要你愿意、抢走的我一切都无所谓。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />     迷途、越来越害怕回家，那些出自善良却被腐蚀的感情。深深的厌倦。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />     你永远都不会明白我想要的是什么。<br>     你永远只会在需要我你的时候说： 晚安。<br>     你永远只会在压迫我的时候说： 安静。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />     你取代了我的梦想却还想着霸占我的思想。<br>终于、我叛逆了。我开始反抗。一开始的遍体鳞伤、擦掉眼泪，轻揉淤青。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />        如果还有明天我还会付出一切，如果不是感情牵绊我也会义无反顾离开你，虚伪的感情、高明的变色龙。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />                    习惯用厌烦的语气回答你无辜的话语。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />                   习惯用背影告诉你我很讨厌你</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />                    习惯把房门锁上谢绝你的温暖、</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />                   习惯不在用丰富的表情和你说话。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />不去争不去抢， 不是我懦弱，只是我知道，徒增烦恼罢了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />淡漠了一切，没有什么值得去驻守。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />疏离了一切，看还有没人来过问我。 </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />看清了一切，原来一直高看了自己。 </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />淡然了一切，没有什么是重要的了。 </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />但是心还是会隐隐作痛， <br>承受能力如此不堪一击。 <br>无力诉说什么，时间会是一剂良药。<br>   爱情的路上、我一直磕磕盼盼。神经质的年代、滥情无处不在。<br>  习惯了被你捧在手心、狂狼的微笑<br>一直看着你、一些龌龊的思想、目的。<br>都曝光在我的心底。<br>狠多时候、我想告诉你。<br> 如果想要我爱你、请认真的逢场作戏。<br>请把贪婪、欲望掩盖的好一点、否则、游戏毫无意义。<br> 也许、我真的是在寻找、需找那个接近我心里的白马王子<br>只是我不知道这身份谁能站出来挑起。<br>或者、我谁都不爱。<br> 连自己也深深厌恶着。<br> <br>今后颖记住要学会，用苦笑代替眼泪，用冷笑代替骂词，不把悲伤挂在嘴巴，用心去改变乐观的想象。我的世界，一个人。  </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />安静轻视、事态悲凉。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> <br> <br></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[恩残爱尽]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1259521472#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 19:04:32 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1259521472</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[[ 走失在自己设下的世界之外 ]]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1258737473</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />早就忘了多久以前。便告诉自己。不要用情在那些出现在生命里的匆匆过客。那些只是一段风景线的起点。闪身而过后。将成为过眼云烟。或许点缀了起跑线。却无法一路闪烁。一个转身的距离足可被遗弃千里。然后一再的被敷衍。一再的让戏剧重演。今天我可以成为你骄傲的依靠。明天会有另一个他给你永世的拥抱。然后调调头挥手走掉。如果命运注定我要如此颠沛流离。那么好吧。我接受你给我的考验。大不了在伤痕累累后找个防空洞。一个人躲藏。就算哭泣也看不到泪光。我是属于黑暗的世界。阳光没它强大。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我一直都是个任性的孩子。我也知道。没有人能如此容忍我的任性。如果一直这样下去。<br>终有一天。我会被世人遗弃。不管陪伴有多久。最终都只是个弃儿。你看不懂我任性的表达。看不见我的疼痛。看不见我的伤口。你一直让表相所蒙蔽。不曾用心去感受。那么好吧。我关闭那扇开启的铁窗。继续游走在自己设下的牢狱里。你的一切我不再参与。<br>收好自己的伤痛。倾身给你那抹面具上灿烂的笑容。这样你便看不见。我的笑不是真的在笑。但至少你看到的我是在笑。我的心只是微微的抽搐了。我依旧是那个任性的孩子。只是不再对你如此。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />明明知道走不到最后。为什么还要这么拼命的一直走。明明知道下一个转弯是另一个你不愿抉择的分叉口。为什么还要这么拼命的一直走。明明知道结局并不完美。为什么还要这么拼命的一直走。是不是心里还是有所期望。只是期望是否也代表失望。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />过去了这么久。依旧觉得我是一个人。喜欢安静。习惯安静。不去凑近人群。有群体的地方。就不会有我的踪影。很多时候总是一个人沉默不语。一个人行走。更多时候是一个人在家。懒散的我宁愿在网上购买那些看得到摸不着的衣饰。也不愿出门挑选。那些人群杂乱的地方并不适合我。或许在屏幕另一边的你看到的我。是一个爱笑爱闹话很多的我。其实那只是我用指尖敲打出来的另一个我。人总是有多面性。而你看到的。只是其中之一。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />最近迷恋上了歪歪语音。喜欢在夜深人静的时候进入那个点歌频道。听着那些主持DJ漫散的碎碎念。还有那些永远也播不完整的歌曲。老歌新歌再加上特别的心情语录。别有一种滋味在心头。当我喜欢上一种事物的时候。我会让它成为我的一种习惯。我想。在今后的午夜。将多出另一道风景陪我静坐到天光。直至破晓。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />重庆的天气开始转凉了。风瑟瑟的掠过。总是在夜深时分下起阵雨。然而我喜欢的秋凉不是这样的。它应该是灰色的天。灰色的云。除了落叶的枯黄。不再带有其它艳丽的色彩。它只适合暗沉。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />时间在走。没有停歇过。为什么它不累。为什么它不休息下。为什么要让我就这样的又过了一天。茫然的一天可以回想的不多。回忆太伤。<br> <br>  <br> <br></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[恩残爱尽]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1258737473#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 17:17:53 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1258737473</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[十一月手记、一场渡化笑伤了谁。]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1257703547</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">阳光失去方向。狂风肆无忌惮的拉扯天空。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">这一夜的大雨是否洗刷净人们心底的阴暗。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">我从前一直认为我是专一的女生。因为我爱一个人会很久很久。久到可能你都忘记我了。我也还是爱着。直到有一天。我遇见一个人。可以让我全心全意的爱。这样。我就会开始爱这个人很久很久。往来轮覆。如此循环。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">五年。三年。两年。对于我来说。时间的概念只是头发长了。个子高了。或者思想上的成熟。而这最后的一种才是一个人成长的见证。我如今活了这些年。抽过烟。喝过酒。骂过人。打过架。虽然我现在似乎乖巧的如同古代的大家闺秀。改掉了很多的坏毛病。可是。我思想上的叛逆仍旧存在。只能说。纵使我的行为我的一切都证明现在的我是一个听话的安静女生。也改变不了我带给人们的感觉。也许真的如朋友所说。有些性格。是天生的。也许吧。也许我现在这样疏离的面对现实。是天生的。我也只能把一切都归咎于上天。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">我现在开始迷茫。甚至恐慌。我不知道我每天这样黑白颠倒着生活。究竟是一种习惯。还是说我已经病入膏肓。堕落到一定的境界。白天蒙上被子做梦。晚上睁眼等天明。朋友总是笑呵呵的说我是夜间动物。然后我也就只能玩笑的说。我是蝙蝠侠。夜晚才是我的活动空间。只不过。到底是为什么变成现在这个样子。我不知道。我也不想知道。我觉得我可以这样一直浑浑噩噩下去。终究有一天。我忍受不了自己现在的样子。然后开始转变。像是变形金刚一样。只不过。我若是变了。那就再也回不去。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">眼睛布满血丝。眼袋似乎也在向国宝熊猫发展。而嘴唇和以往一样苍白无力。我现在这副样子。已经不想再去照镜子。总说女生是爱美的。可是这条似乎在我身上不怎么受用。你看我如此的毁坏我的身体我的皮肤。我这个小姑娘啊。似乎快脱离时代。跑到原始社会去了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">只不过最近心情不是很好。怨天尤人。感觉做什么都不顺当。处处是艰难险阻。而又总有人喜欢往我这个超级火药库上撞。于是。一触即发。我承认我是素质有点低了。贬低自己的身份去说那些我已经生疏的脏话。只不过。骂完了。发泄完了。心里是有些舒服的。不做作。表现本我。也就值得了。那么。不管他人如何去想。我也管不了他人想什么。但是。我还是想说。如果上天再给我一次机会让我重新选择。我仍旧会自毁形象去骂个痛快。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">冰冷的眼神肆虐着十一月的阳光。我不想再被某些事某些人牵绊住。不知道还要坚持多久。还能坚持多久。你说我是你的人了。其实这句话真的烂俗到让人不想在听。只不过。真的。我看见这些字眼。还是心尖还是忍不住抽痛了一下。原来不管我变成什么样子。是谁。不是谁。也会有人简单的收留我。只是这样而已。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">今天这篇文字。其实现在对我来说。记得与不记得早就无关紧要。我只是想在乎我生命里那些至关重要的人物。而其你对我来说也只是可以让我心疼的让我温暖的人。仅此而已。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">我是残爱。不需要人爱的残爱。守着一片天一方地我就能活很久很久。我也可以做到摆脱一切重新生活。什么也不用担心。什么也不用害怕。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">我是颖。可是这名字似乎有些太诗意了。于是我就很想放弃。对于那些很早就认识我的人来说。或许我叫什么名字都是无所谓的。称呼也随你们。但是我真的很想强调一下。我现在只想做我自己。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1257703547#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Sun, 08 Nov 2009 18:05:47 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1257703547</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[记忆中满是荒凉]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1256709673</link>
<description><![CDATA[<br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />   躺了那么久终于起来想起了点什么，</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />时光依然流转.我终于在风里孤独地成长,当初那个笑容明媚的女子却有了一副冷漠的面容.想一想我就觉得难过.   <br>夏天。难忘的伤。<br>那个男子教会我爱。用一季的时间爱上你，然后用两年的时间依恋你，再用一季的时间遗忘你。<br>那个男子给我伤痛，谢谢你给我成长。我的落寞与你无关。<br>我看到天边有一道光把天空分成两半阴霾。我在想，会不会下雨。下雨天便会容易让我想很多。亦如想念那些夏天的伤。<br> <br>诺言与谎言，仅是一字之差。<br>你是我一直无法从脑海删除的记忆。那些诺言，仿佛是电视剧里的台词，那么轻易的说出口，却无法兑现。对于你来说我只是一层浅浅记忆，那么容易就抹去了。寒风凛冽，再冷也冷不过我的心。离开，轻易的说出了分手。要知道，我想我可以泪流满面，可是我却没有眼泪要流。很相信你，却很伤心。<br> <br>爱，因为爱。<br>恨，也是爱。<br><br>一切源于爱。<br>你给的寂寞。22点22分。准时的思念，准时的难过。你很荣幸的伤到了骄傲的公主。<br>退后，我知道你我都没有错，只是忘了怎么退后，你不知道，我总是自己在听歌，听到泪流满面。<br>信誓旦旦给的承诺，没有时间的洗礼却已面目全非。那些说着永远的人早已散落天涯。回忆，夏季的笑容，撕碎的是幸福。</span><wbr /></span><wbr /><br><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />黑白映画里，浮现的是你的笑容。陪我失眠，却没有在身边。陪我失落，却感觉不到你的存在。<br>谢谢你的那些虚幻，我看清了现实，也让我看到了什么是爱。<br>仅是寒流经过而已。我可以挺住，没有温度的存在于人间。路过人间，搁浅幸福。<br>被放逐在爱情边缘。即使没有温度，亦然仰望，倔强的仰望。亦如向阳花，没有得到阿波罗的疼爱。向阳花，固执的姿势，仰望一生。</span><wbr /></span><wbr /><br><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />害怕失去，最后还是失去。向阳花，仰望温暖。<br>沉浸在无边的寂寞中，极度空虚，想拼命抓住什么，却落了个空。听歌吧，让自己冷静下来。<br>我梦到自己到天堂了，天使温柔的对我说，你时候未到，回人间继续生活吧。就这样，被天使遣送回人间。天空，灰白灰白的，都说天是蓝色的，可是我看的到却是灰暗的。那么，就让心变蓝吧。从浅蓝到深蓝。孩子，我还只是个孩子吗。在成长的急流中不断摸索前进，冷不丁的摸到了一把锋利的匕首，却没人安慰，好吧，自己的疼自己知道。<br>天使，我向往你那双翅膀，可以飞翔的翅膀。若可以，天使，带我飞走吧。飞离伤心，飞离冷漠。<br> <br>有些过往，渐行渐远。我看不清过去的样子，那么，让我从现在开始记住身边的人。黑暗中的自己，蹲在角落，一个人抱住自己孤独的影子。影子，是的。我的影子，我以为我的影子已经不复存在，可是我却看到地上的它卑微的存在着。原来，我的影子也是孤独的。<br> <br>背叛，不再难过。<br>情伤，不再难过。<br>过往，不再难过。</span><wbr /></span><wbr /><br><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我是容易伤感的人，所以当我说不再难过的时候不要理我。因为你的安慰，我会难过。<br>角落里的忧伤，早已与你无关。我的落寞，源于寂寞。忧伤、沉沦，无声无息。</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1256709673#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Wed, 28 Oct 2009 06:01:13 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1256709673</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[十月手记、浅浅的诉说，那些来去来回。]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1255586951</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />当眉头开始紧皱的那一刻开始，就知道，自己早已不是那个什么都不顾的单纯的孩子了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />棉花糖的味道还记得，来不及去咀嚼，入口即化，最终留有的是满嘴发腻的甜。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />如丝般相互纠缠，甜甜腻腻。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />渐渐的，嘴角那抹笑开始收敛，没有了童年时的甜腻腻，越发沉默。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有人说，喜欢听音乐的人，心中都是有故事的。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />用音乐疗伤，用音乐来占据那些不愿回味的往事。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />那么整日沉浸于音乐的人，是不是早已千疮百孔了呢？</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />习惯性的嘴角微扬，不是快乐，也不是悲伤，那种心理，无论怎样也道不明。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />连哭的感觉都忘了，即使很多时候真的很想那么放肆的大哭一场，</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />泪水，早在童年时被哭干了，哪还有剩余的来流淌呢。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />喜欢那些寂寞安静的人，会独自静静地呆着，脱离一片喧嚣吵闹，然后默默地盯着同样寂寞的事物看。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />通常都会被这类人吸引，像寂静的雨夜，不用星星的陪伴，不用月亮的照明，只需雨水的安抚，就够了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />冥冥之中发觉，自己也成了这种人。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />什么使一个人瞬间变成了另一个人呢，反复的询问着。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />当毫无顾忌一起侃谈的男生向自己表白，</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />当再次接触时已有了生疏的感觉，</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />当主占上网时间的不再是网游，</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />才明晓，年龄增长，男女之间的友谊不再纯洁，不属于自己的，终究会生疏。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />友人说，觉得时间过得好快，我反驳觉得时间太慢。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />她说，不一样的人，就有不一样的心理吧。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />暗想着，与你，终究是不一样的人，两个世界，一个光明，一个黑暗。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />就像两块同极的磁铁，相斥。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />久违的朋友相互问候，询问是否安好，</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我很好，这么回答她。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />她说，你一直都很好。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我一直都很好，但愿是真的。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />那份不好呢，是不是被所谓的很好掩的严严实实呢？</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />终结，谁懂？<br> <br> 我一生渴望被人收藏好，视若手心珍宝，妥善安放，细心保存。免我惊，免我苦，免我四下流离，免我无枝可依。但那人终未现。。。。。<br></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1255586951#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Thu, 15 Oct 2009 06:09:11 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1255586951</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[许我 逃离那片伤]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1255414886</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />     沉醉，迷乱。愁绪万千，旧华如烟。沉寂于心灵里的麻木，蚕食着我的灵魂。倘若都是美梦一场，那沉沦于绚烂的黑白世界的放荡，又该如何收场。 </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />       安静，觉醒。就让我深深睡去，永世不朽的梦。就让悲伤的琉璃划破脆弱的灵魂，就让斑驳了的颜色绚染了纯净的心灵。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />      希冀，追忘。倘若心死，已是无药可救。那破灭与绝望的序曲，终将凋零昨日的黄花。那些支离破碎的憧憬，那些无边无际的苍茫。一切开始消失殆尽，花非花，雾非雾，径自无情。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />      褶皱，痴缠。流年岁月，时光尽头。冷漠的蜕变，却也不能化茧成蝶。原来灿烂的笑颜却也成为荼蘼的花殇。苍白的面孔把回忆用未央来赎买。我却只能扯下这回忆的衣角让自己幻灭在悲伤的空气中。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />     虚若，颓败。花之孤独清逸者，一花自成一世界，却舞影凌乱。歌者天涯，浅吟轻唱的只是弦断琴瑟。红尘中寂寞的等待，等待一场遗忘，等待一场花开悲悯的呻吟。那一刻。我是否也可以破茧而出羽化成蝶。那一刻。我是否也可以飞越沧海寻找彼岸。<br> </span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1255414886#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Tue, 13 Oct 2009 06:21:26 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1255414886</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[伤了心，凉了情。]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1253750530</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一，压抑。<br>一个词语而已。代表着怎样的心情。恐怕只有自己知道。这个世界上。认识的人可以有很多。知心的却没有几个。懂你的更为之甚少。而我在想。了解我的人有谁。甚至连我自己都不了解自己。总是以为付出就一定会有回到。但是我忘记了世上还有种人是只顾自己却从来不考虑别人的感受。自以为是。自私自利的人。然而。这又或是我们每个人背后真正的面目。</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />是不是有过一段不好的经历。就会记在心里很久。不曾忘却过。不愿意去忘记它。这也许叫做固执吧。但是我还是压抑了。控制着自己的心情。不要让它表露在脸上。不想要让别人轻易猜透我的思想。从很久以前就开始时这样了。学会掩护好自己。这是我的思想。想要很努力的开始学习。却发现我做不到。任何一点的小风小浪就能击倒我。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />从来就没学会主动跟别人说话。除了个别。被动被动。依旧是这样的啊。原来是这样的啊。熟悉的没几个。能打闹的也就那么几个。或许性格合不来吧。感觉有些人对我总有奇怪的目光。或许是我想太多了。胡思乱想啊。或许我天生适合如此。写的是压抑。我好像有些偏题了。不过没关系。反正又没有多少人会真正看完。至少是我自己写完就不会再回头看了。这是习惯。不可改变的习惯。长长的一段文字。看得我自己都累。又有谁会密密麻麻一字一句的看完呢。其实不是很喜欢把自己的心情写出来的。至少很少写过这么长关于自己的心情。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一直怕被别人知道自己的想法。就这么一次。唯独的一次。让我学会敞开自己的心扉。让我学会接受别人的关怀。让我不把别人拒之门外。压抑着自己的情感。就这样一直很久很久。会很累很累。我总是把自己弄得很累很累。我也不知道为什么。习惯了吧。习惯真是个可怕的东西。我被它牵引着。就这样一直走一直走。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有时候会在想。自己什么时候死。死了多好。死了我会下地狱的吧。对啊。地狱多好。谁会在地狱等我。记得不要喝孟婆汤。我不要忘记。我不要忘记发生在阳间的一切。你说是不是。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />二，憋屈。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />不要问我这个词语是什么意思。想好了一肚子的话要说。等到要说的时候却一句也不记得了。记性一直很不好。很早的事情。就像一直是路痴。不过现在回到这边了。这边的小乡镇这有几条街。不会迷路。总是回家吃饭。重复的事情。我也会厌烦的那。现在还好。慢慢习惯。习惯可以改变一个人很多。我希望借着这个习惯慢慢改变自己。我不喜欢现在的自己。我也不清楚为什么。有人说。太过于夸张自己的悲伤就是虚伪。我不知道我是不是这样的。毕竟这种话我自己来说又不准确。很多人说过我很冷情。或许是吧。也许我更偏向于绝情。不是没有人说过我绝情。不过我不在乎这类事情。绝情也好冷情也罢。我就是这样的人。没有任何人能强迫我做我不喜欢喜欢的事。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />很多事情喜欢自己一个人憋着。不爱告诉别人。不想让别人知道。也不像让别人担心。这或许是借口。但是这也是习惯。我的习惯的习惯。很多事情还是自己一个人知道比较好。有习惯写日记。至于是什么样的心情。请看下文。我庸俗了。我一直就很庸俗。我是一个庸人。又怎么会不庸俗呢。近朱者赤。近墨者黑。我发呆久了。就会渐渐把自己写的日志变得像在写日记。要把你的想法告诉我。不要让我揣测你的心理。我会很累。不要让我担心。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我说要写很长很长的。我不知道现在算不算很长。但是字很密。好像连我自己都不知道在写什么了。人家日志都是很短很短的几句心情。就我写这么密密麻麻的字。好奇怪的。也许没过几天。看着碍眼。我就又把它删了。我的东西好像都存活不久。无论是什么。能存活多久就多久吧。看着时间过。不要想太多。安静的做完自己想做的事。不要在意别人的看法。不要在意别人的想法。我无法承受舆论的压力。不要给我太多压力。我会承受不住。就这样静静。不要想太多。只是朋友。就这么简单。如此简单。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />三，感情。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />有一句很经典的话。我在这里引用一下。问世间情为何物。直叫人生死相许。恩。好恶心的一句话。已经不再在一起了。为什么要那么在乎你。或许感情真的是旁观人无法说得清楚的事。不要再想你了。我就那么放不下你吗。你有那么好吗。你不是一个好人。你看。你对我这么残忍。不要去想你。虽然我自己说过心疼这个词很虚伪。但是我心真的微微疼了那么一下。你没有注意到。你个坏蛋。你看。你对我一点都不善良。你还假装自己很善良。真是吓到我了。不要不要那么去想你了。不要轻易为你掉眼泪了。眼泪很值钱的。不可以轻易哭。我不在你身边。你要好好照顾自己。不要让我担心。好不好。你要答应我。好不好。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />朋友和情人。从很早我就说过。我不会选择情人。我不是重色轻友的人。我一直就只信任朋友。从很早开始就是这样了。虽然曾经被出卖过。被背叛过。但是。至少我相信我现在的朋友。都是很好的朋友。是我一辈子可以信任的朋友。即使现在说一辈子还太遥远了。看过一本书上说。朋友和夫妻一样都有七年之痒。再好的朋友。过了七年。肯定都会忘记了。真的会是这样吗。没有跟谁有过这么长的感情。唯一一个还记得的。如今已经互不联系。扯得都干净啊。这样都好。但是。我希望我们可以一直一直这么好。即使我们现在都不在一起了。但是。我会很想很想你们的。偶尔有点难过。会很想你们。你们都不在我的身边了。我没有人可以拥抱。没有人怀抱可以借我。没有人肩膀可以借我。没有人会对我说温暖的话安慰我。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />我们的感情。辗转着。我会回到原地。我会记得你们。我会想念你们。你们也会很想很想我的对吧。我没有自作多情。这是事实。虽然说不常在一起。虽然说认识不是很久很久，但是感觉很好很好。都是好兄弟。如果可以。那么。这么好下去吧。即使以后的日子我不在了。我在揣测自己的心理。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />四，亲爱的。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />亲爱的。我在蒙着细雨的窗外。用我拙劣的画技为你画一颗心。写下我对你的想念。远方的你。收到我的想念。记得好好照顾自己。好好爱自己。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />感情的事。无论我们走多久。我们还会不会回去。细碎的一米阳光。你的身影徘徊着。等待是你给的苍白。<br>      </span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:18px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><object codeBase="http://fpdownload.macromedia.com/get/flashplayer/current/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="100" width="410" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" name="musicFlash**" id="musicFlash0" src="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" ubb="1759402840|1|http://vfile.home.news.cn/music/public/vd05/200905/31/a9/MUfs052009053111050350a904c4.mp3|失眠|0|&amp;#46;&amp;#46;&amp;#46;"><param value="http://imgcache.qq.com/music/musicbox_v2_1/img/MusicFlash.swf" name="movie" /><param value="#ffffff" name="bgColor" /><param value="showall" name="scale" /><param value="transparent" name="wmode" /><param value="true" name="menu" /><param value="always" name="allowScriptAccess" /></object><wbr /><br> <br></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1253750530#comment</comments>
<qz:effect>142623234</qz:effect>
<pubDate>Thu, 24 Sep 2009 00:02:10 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1253750530</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[一个人久了，会上隐……]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1252920764</link>
<description><![CDATA[一个人久了，就会懒得去恋爱，懒得去了解人……  <br>一个人久了，朋友会越来越少……<br>一个人久了，会越来越喜欢听歌……<br>一个人久了，电话都会常常忘带……<br>一个人久了，就会有怪癖……<br>一个人久了，对爱情会越来越挑剔……<br>一个人久了，除了寂寞以外，还是孤独的……<br>一个人久了，会变的比恋爱时成熟……<br>一个人久了，会比以前重视亲情……<br>一个人久了，对所有节日都没什么期待了……<br>一个人久了，可是听到或者看到关于曾经，还是多少有点介意……<br>一个人久了，就会喜欢买很多鞋，带自己去更远的地方……<br>一个人久了，就会觉得自由自在，天宽地广……<br>一个人久了，就会觉得爱情越来越不重要，金钱和事业变重要了……<br>                                                                       总之一个人久了，是很幸福的时光……                          <br>                    虽然偶尔会感觉到有一点点无聊和寂寞……        <br>游走在自己的街道上……想笑就笑……想哭就哭……做这样的自己……这才是我…… <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残章断简]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1252920764#comment</comments>
<qz:effect>134219264</qz:effect>
<pubDate>Mon, 14 Sep 2009 09:32:44 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1252920764</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[九月手记、秋初、奔赴没有你的盛宴。浅唱一抹哀伤。]]></title>
<link>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1252658966</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">近来实在不想写东西但是  时光不停歇,逼迫着我前行.<br> <br>  坐在电脑前敲字的时候，墙上的时钟哒哒的走着，恍然间才意识到那也是我生命的时钟．它就这样不停的前进着，不允许我一分一秒的逆行．<br>  还记得曾经热切的期盼着08年能快些的到来,期待着那百年难得的盛世.而如今,09年也将要跋扈而去.<br> <br>  深夜里,月影摇曳．时光，伴随着我的呼吸声静静流淌．浅浅记忆，涌上心头… <br>    <br>   多久之前，我只是个孩子．其实我们都一样．<br> <br>   很多年前，我背着大大的双肩书包踢着路边的小石子，走在那条上学必经的小路上．偶尔和小伙伴们结伴，蹦蹦跳跳的像雀跃的小鸟.怎样炎热的一个夏季已经不记得，只记得阳光下我快乐的追逐着．那时候我没有孤独，没有哀伤，我是爸妈眼中的＂小鬼头＂，是自己眼里的英雄．那时候我只是孩子．<br> <br>   多久之后，嫣然回眸，当年的我只限当年．其实我们都一样．<br> <br>   很多年后，那条小路已经不见．偶尔碰见多年不见的同学，惊诧于她那隐约还能捕捉到当年轮廓的面容．回家看着镜子里的自己，和当年那稚嫩的摸样重叠．时空交错，当年的我瞪着大眼睛在照片里静止的笑着．当年的我只限当年．现在的我却是每一个悲凉的秋都记得，很多时候觉得自己渺小，习惯了记录，习惯了一个人独自细数哀伤．却怎么也不习惯长大．<br> <br>  不知道什么时候起开始对年龄敏感，开始注意细枝末节．<br> <br>  也许青春一开始就注定着是一篇华美的乐章．只是我选择了用哀伤来演奏，才让它谱成了一曲葬歌．80后的我总是如此惆怅，是凄美，是华丽，是心酸和苦涩的混合．过了这个年头部分80后就要进入而立之年，同时也宣告着我不在需要保护，80后真的长大了．是青春的结束，也是人生的开始．而那渐行渐远的孩提时代将永远是记忆里最温暖，最灿烂的阳光<br> <br>八月终了.九月翩然而至.我轮转在似乎静止的初秋光年。回首，又是一岁枯荣. <br>    <br>  九月的到来拉开了秋的序幕,不再是炎炎的酷暑,微风中透着几丝秋的清凉.榈庭多落叶，慨然知已秋．看到落叶总会叫人一阵心疼，那是那些树木向所有人宣告着这一季的结束，等待着新一轮的生死轮回．也许因为是生命才会这样坚韧，它们要长眠于漫长的冬，来年春天却会再次盎然重生.<br>秋风乍起，吹散了多少寂寥．也许在此之前的遇见和伤感都只是人生里的一幕默剧．最终我都将要挥手告别．就让我收拾好那些琐碎的心情，难过的，痛苦的，哀伤的… …让它们随着盛夏的远去而凋零吧． <br> </span><wbr /></span><wbr /><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">秋初、奔赴没有你的盛宴。你看。没有你牵着我走。你看。我也可以走得很坚强。关于我们的别离。那只是无言。就连简单的拥抱也是那么的冰冷。我还记得我为了你寒夜里等许久。而你看见我却没有丝毫惊喜，反而甩给我的只是一句冷冰冰的话语。渐渐黯淡下去的天空。映出我渐渐冰封的心。那么。我选择收拾自己的行囊。逃离有你的那一片天空。我一个人走。不需要和你话别。秋初。渐凉的天。你我隔了两个时空。你的一切，我看不见。你的一切，我听不见。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">就让我奔赴那场没有你的，盛大的宴会。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">如遇见死神就与他一起跳一曲优美的华尔兹。。。。<br></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[残年暮景]]></category>
<author><![CDATA[28036658@qq.com(ゞ殘愛蜕變ミ)]]></author>
<comments>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1252658966#comment</comments>
<qz:effect>142606850</qz:effect>
<pubDate>Fri, 11 Sep 2009 08:49:26 GMT</pubDate>
<guid>http://28036658.qzone.qq.com/blog/1252658966</guid>
</item>

</channel>
</rss>

