<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://feeds.qzone.qq.com/rss.xsl" version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:qz="http://qzone.qq.com">
<channel>
<title><![CDATA[二月。]]></title>
<description><![CDATA[_______13。Feb。End。]]></description>
<link>http://532693202.qzone.qq.com</link>
<lastBuildDate>Sat, 28 Nov 2009 06:38:00 GMT</lastBuildDate>
<generator>Qzone</generator>
<language>zh-cn</language>
<copyright>Copyright (C), 2005-2008, Tencent Tech. Co., Ltd.</copyright>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 03:20:20 GMT</pubDate>

<item>
<title><![CDATA[房子还是台词 《蜗居》撩拨了你的哪根神经？]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1259032820</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr />热播剧《蜗居》经典台词：人情债，我肉偿了</span><wbr /> <br>中国日报网环球娱乐消息：《蜗居》是继《双面胶》、《王贵与安娜》后，导演滕华涛与编剧六六、主演海清的第三度合作，用犀利的笔触讲述了现代都市白领阶层对房子的渴望以及房奴生活的酸甜苦辣。虽然仍然以上海为故事背景，但剧中人物每日挣扎与奋斗，付出巨大的大城市生活成本，却是很多都市白领的生活写照，编剧六六的犀利台词也成为很多人新的MSN签名。 <br><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/2009-11/12/content_8953657_2.htm" target="_blank"><wbr /><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ecf04.jpg" target="_blank"><img style="width:449px;height:337px;border:0;" src="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ecf04.jpg" /></a><wbr /></a><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr />宋思明</span><wbr /> 男，42岁，江州市市长秘书，已婚中年男子（张嘉译饰）：看完整个剧，宋给人的整体感觉是沉稳有头脑有文化很会做人处事，没有一般政府贪官的那种俗气。对待感情上不好评价，但是很会哄女人。另拥有一辆路虎，一辆奥迪，3，4处房产+权利换来的N百万。 <br>和我的女人讲话客气点....别那么大声！ <br>通往精神的路很多，物质是其中的一种 <br>一个人的伟大，并不是说你为社会作出了多少贡献，你多有成就，而在你面对诱惑的时候，懂得放弃。 <br>宋在最后知道自己自己东窗事发时说：选择题做错，零分！ <br>宋第一次在饭局上见到海藻时说：25岁未婚，前途无量！ <br>“关系这个东西啊，你就得常动。越动呢就越牵扯不清，越牵扯不清你就烂在锅里。要总是能分得清你我他，生分了。每一次，你都得花时间去摆平，要的就是经常欠。欠多了也就不愁了，他替你办一件是办，办十件还是办啊。等办到最后，他一见到你头就疼，那你就赢了，要风得风，要雨得雨。” <br>海藻问宋看到蜗牛的第一反应，宋说：他这么小，这么弱，这么慢在大千世界里，按照自己的步调行走，随便谁一个无意的脚步，都会把他踏扁，我很舍不得。（其实暗指海藻） <br>宋知自己东窗事发与老婆说：“ 如果时光可以倒流，我会带着你们过另一种生活，不要太多的钱，每天去菜场斤斤计较，为发论文、评职称而与人争得面红耳赤，也为女儿考不上好学校而心焦。也许，这样，才是一种幸福的生活，而我以前并没有意识到。” <br>宋对海藻：现在的社会太现实太残酷了，没有人再认为亲情是重要的了。但我告诉你，凡是钱能解决的问题，就不是大问题。人这一辈子，有许多困扰是无法解决的，比方说生老病死，比方说众叛亲离，比方说勾心斗角，比方说不再相爱。所有的这一切，都比房子啊，钞票啊要严重得多。一个人可以背金钱的债，却不能背感情的债。背金钱的债你有还清的希望，而背了感情的的债也许到死都会愧疚。 <br>任何时候，利润都不可能实现最大化，当你在追求最高利润的时候，其实也就把自己的路给堵死了。我看，获得合理利润，就可以了嘛! <br>人之所以慷慨，是因为拥有的比付出的多。 <br>人的贪念就在于得到的太容易。 <br>一个人的伟大，并不是说你为社会作出了多少贡献，你多有成就，而在你面对诱惑的时候，懂得放弃。 <br>宋对海藻： <br>原本在光鲜亮丽的背后，就是褴褛衣衫。国际大都市就像是一个舞台，每个人都把焦点放在镁光灯照射的地方，观众所看到的，就是华美壮丽绚烂澎湃。对于光线照不到的角落，即便里面有灰尘，甚至有死耗子，谁会注意呢？ <br>宋对海藻：乖乖的啊 <br><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/2009-11/12/content_8953657_3.htm" target="_blank"><wbr /><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec000.jpg" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec000.jpg" /></a><wbr /></a><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr />郭海萍</span><wbr />，女，32岁，海藻的姐姐（海青饰）：我认为是个好女人，虽然有人说海藻有最后的结局是海萍一手造成的。坚强，能抗事，有进取心，爱家爱丈夫。 <br>海萍对刚出生不久的女儿冉冉：“奶粉要进口的，尿布要名牌的。进出都要钱，你整个儿一双向收费，比中国移动还狠啊！” <br>海萍对海藻：男人若真爱一个女人，别净玩儿虚的，你爱这个女人，第一个要给的，既不是你的心，也不是你的身体，一是拍上一摞票子，让女人不必担心未来；二是奉上一幢房子，至少在拥有不了男人的时候，心失落了，身体还有着落。（在对丈夫不求进取失望后生气） <br>贷款三十年，利息也滚出一套房子了 <br>海萍对海藻：每天晚上,我坐在窗前,看着窗外的灯光,我就会在想这城市多奇妙啊,有多少人,就有多少种生活别人的生活我不知道,而我呢?每天一睁开眼,就有一串数字蹦出脑海房贷六千,吃穿用度两千五,冉冉上幼儿园一千五,人情往来六百,交通费五百八,物业管理三四百，手机电话费两百五,还有煤气水电费两百,也就是说,从我苏醒的第一个呼吸起,我每天要至少进账四百,这就是我活在这个城市的成本。这些数字逼得我一天都不敢懈怠,根本来不及细想未来十年,我哪有什么未来,我的未来就在当下,在眼前。 <br>每天陪妈妈去逛街,其实我们都不用走,那个人流就推着我们向前走,我向不走都不行,想停下都不行,我当时就笑了,我说　这就是我们的生活,来不及细想,没有决断,就这样懵懵懂懂的被人推着往前走,而我青春年少时候的理想上哪儿去了?我的理想,就被这匆匆的人流推得无影无踪,是啊,我曾经的坚持,内心的原则,少年的立志,就被这孩子,被家庭,被工作,被房子, 被现实生活磨砺的不剩些许... <br>这两天我在看一些投资方面的书,其实我也没多少钱投资了,我就是想如何让我手头这点钱不贬值我想这大概是这座城里所有人的恐慌,大家都忧心忡忡的,得到的怕失去,没得到的又想拥有后来我在一本书里找到巴菲特的一句话叫:　永远坚持价值投资的理念他说不管在任何年代,任何社会任何经济环境下,投机的风险永远要大于投资他说也许从短期来看,一次投机一次或许会让你获利很多,但是从长远来看,任何一次投机就会造成全盘皆输，但投资不一样,投资是只要你坚持物有所值,最终它会增值并硕果累累的我觉得他这话挺有道理的. <br>只要你坚持,你一定会比随波逐流　行得远,行得正，就想宋思明，他很聪明，他是非常聪明，也很有才华，但如果他能选择一条正确的路，选择正确的价值观，我相信他的前途会无量的，但他恰恰没有这么做，他恰恰凭着自己的一时聪明，选择了一条投机之路，最终还是随波逐流了。 <br><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/2009-11/12/content_8953657_4.htm" target="_blank"><wbr /><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec001.jpg" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec001.jpg" /></a><wbr /></a><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr />郭海藻</span><wbr />，女，25岁，海萍的妹妹，公司白领（看不下去她能如此轻松又乐此不疲的周旋在男朋友小贝与宋思明之间，很会撒娇，依赖性强） <br>小贝，男，25岁，海藻的男朋友，公司白领（深爱海藻，努力维护着自己的小幸福，不错的男孩子） <br>小贝to海藻：我贱贱地、贱贱地爱上了你。 <br>海藻再次去找宋思明借钱时的旁白：早知道今天还是要放下身段不如当初就乖乖摆好哈巴狗的姿态。 <br>海藻对小贝：人生的意义是什么？是让自己在日子中承受痛苦，还是为了享受欢乐？关键是每个人都这样活着，从没有人质疑，这样的生活到底对不对。只知道必须要工作，每天不停地工作。一个月工作22天甚至更多，像牛一样地工作一个月，而像小兔子一样欢蹦乱跳的日子只有发薪的那一天。人要用30天的紧张换一天的松弛，这种现实也太残酷了吧！ <br>海藻对老板：你一个月就付我3680块，我自然只干3680块的活儿。你招聘的时候明明白白写的是文案。文案包括沟通感情吗？文案包括暗渡陈仓吗？我除了文案，还打杂当信使陪吃饭陪唱歌陪跳舞，就差陪人睡觉了。总不至于，你出那点钱，就想让我卖身给公司吧？现在人力市场再贱，也找不到一个如意算盘打成你这样的！我郭家出售的是我十几年的知识！不是我这个人！ <br>海藻对小贝：你叫贝利，你的儿子会叫贝肯鲍尔，你的孙子会叫贝克汉姆。我是一棵大树，发出好多枝杈，每个枝杈上都挂满果实，他们都叫我老奶奶、老太太，而你，就是那个被我踩在脚下的根。我越老，被你拴得越深。 <br>海藻对宋思明： <br>人情债，我肉偿了~~~~ <br>从现在开始我就步入职业二奶的道路了！ <br><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/2009-11/12/content_8953657_5.htm" target="_blank"><wbr /><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec002.jpg" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec002.jpg" /></a><wbr /></a><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr />苏淳</span><wbr />男，33岁，海萍的丈夫（好人无疑，但有点懦弱） <br>老婆要买房苏淳成功借到6万块钱后内心独白：4万还是你妈，6万就成了咱妈了，要是没借到估计就是他妈的了。 <br>苏淳：那个花季的姑娘，一路跟自己走来，从鲜花盛开到现在的憔悴。她虽然脾气暴躁，但那不是她的错，是生活所迫。一个女人，如果出门有车，入门有仆，是很难保持恶劣脸孔的。在这样的一个浮光媚影的城市，有一个女人肯这样跟着一无所有的自己，应该感激她，包容她，爱她。让她快乐。 <br>为了省钱买房吃了n顿挂面后对海萍：我不要吃挂面了，我要吃方便面！ <br>苏淳差点坐牢后：在这个世界上 到处都是地雷 一不小心就会踩道 和平年代更是如此 <br>女人和女人之间，没有什么不同。每个女孩都想有一个芭比娃娃，每个姑娘都希望拥有一只口红，每个妇女都想占有一套房子和一个男人。 <br>苏淳对小贝：男人的占有，就好比是打仗的阵地，只要进驻了，就算得到了，很快就要撤退。而女人的占有，那时细菌蚕食，是蜘蛛网的扩张，是棉花糖的膨胀，那是经年累月的，一点一点的，一直到最后完全占满，让你彻头彻尾无法逃避的吞并，你要看过铜上长的锈，你就明白了。男人就是铜，女人就是锈，最终，锈会把铜的颜色全部覆盖。 <br><wbr /><a href="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec003.jpg" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://www.chinadaily.com.cn/hqyl/images/attachement/jpg/site1/20091112/00221917eae80c658ec003.jpg" /></a><wbr /><br>宋太的部分个人感觉比较经典，不过放在后面了，希望各位有耐心看到哈~ <span style="font-weight:bold"><wbr />宋思明太太</span><wbr /> <br>宋太在得知丈夫有了情人却不打算离婚了后：“在他犯了所有男人都故意犯的错之后，我走了所有女人都走的一条路。” <br>宋太对朋友：世上就是你我这样自以为孺子牛的女人多了，男人才疯狂，我把他收拾体面了，出去风光。别的女人看见了，又有风度，又有温度，马上就有热度，想不到背后还有个女人操劳过度。 <br>她和宋后来闹离婚的时候说：“女人活到我这个岁数，早该明白了男人都是一个样。年轻时候需要垫脚石，中年时就需要强心针，到老了就要扶着拐棍。我活该自己做了垫脚石~~~” <br>宋太第一次找小三海藻：该得到的我都得到了。爱我的丈夫，可人的女儿，应有的社会地位和尊重。女人到我这个年纪，活得这么舒畅的，不多。我没任何怒气，我倒是很同情你，希望你能在我这年纪上，也能拥有与我一样多的东西，而不是像过街老鼠一样出门小心翼翼。希望你以后的丈夫在知道你这段不堪的历史之后，依旧把你当成宝贝。 <br>宋太太密友：“这个世道真是tmd不公平，男人做事漂亮不漂亮是一回事，说话一定是漂亮；女人做事龌龊不龌龊是一回事，举止是一定要文雅的。这就是生存法则……” <br>编辑：加加 来源：国际在线娱乐 <br>   <br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[转载]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1259032820#comment</comments>
<qz:effect>134742529</qz:effect>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 03:20:20 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1259032820</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[嚣声以默]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1252061457</link>
<description><![CDATA[<wbr /><a href="http://b23.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2c914ea5950e602a79c4ed4ca4823544f555cad4a46d8650aa2b00b35e51147cecaf503fbafea0429420593ded424e3af8eb43b643cc9cc5a077ceaf3621a24bf37f29b20" target="_blank"><img style="width:670px;height:339px;border:0;" src="http://b23.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2c914ea5950e602a79c4ed4ca4823544f555cad4a46d8650aa2b00b35e51147cecaf503fbafea0429420593ded424e3af8eb43b643cc9cc5a077ceaf3621a24bf37f29b20" /></a><wbr /><br><br>真的很想失忆，忘了曾在梦里编织的与你的美好回忆。那些现实生活中你永远缺席的记忆。 <br>在肆意倔强裙角飞扬的青春里，你毅然坚强，只因他真诚的对你说过：你可以的！因为你永远那么的自信。淡淡的鼓励却足以让你以为张开双臂就能成为彼此翱翔天空的翅膀。<br> <br>为此，你开始为等待有一天羽翼丰满而学习着承担风雨。<br>终于，在他毅然远去的背影里抖动双肩忍住了哭泣。<br> <br>坚定的眼神淹没在徘徊于眼眶的晶莹里，欲说还休...<br>在他面前眼泪是倔强也预示着软弱。<br> <br>我不知道人的一生会有几次认真的回眸，也许有人会说重要的是现在和未来，过去并不重要。可我一直觉得一个人可以掌控或拥有他的现在和未来，却只有过去是谁也夺不走的，不管你是否愿意面对，他依然存在。<br> <br>所以我现在无法用言语来形容第一眼看见你时短促呼吸不匀激动地心情。可我是那么笃定，我们是那么的彼此需要，相互依存。当你安静地躺在我手心的时候《回眸》两个字醒目的映入眼帘，让我亲身感受到和你的约定。<br> <br>十年之后你终于还是回来了，谢谢你让我在碌碌十年之后还是轻易找到回眸的理由。<br>还是我熟悉的文字，让人淡淡翘起嘴角路出酒窝的幽默，还有十年间停留在字里行间的深情。<br> <br>和你的《第一次亲密接触》并未让我印象深刻，倒是对《槲寄生》的传说讳莫如深。十年之前我们在行云流水的字里行间挥洒对青春的理解与倔强，十年之后我们淡定回眸。<br> <br>记忆里青春执着的味道挥之不去，还是那么轻易地就让人掉进去。不敢看下去，怎么会这么像!<br>老蔡，你的字让我有恶鬼缠身却终不得见其影的心虚，诡异得后背发麻。<br> <br>不管他们的故事会不会写下结局，我会一直看下去。<br>其实，我真的很想说：I 服了YOU。但我更想说：谢谢你帮我完成了一直以来的心愿。让更多人看到了他们的故事，就算只是我一厢情愿的自以为是。<br> <br><br>                                                                                                                                                                                                                                            2009/09/04<br>                                                                                                                                                                                                                                           Text_  February<br>                                                                                                                                                                                                                                           Photo_Summerloop<br>                                                                                                                                                                                                                                          <br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1252061457#comment</comments>
<qz:effect>134218241</qz:effect>
<pubDate>Fri, 04 Sep 2009 10:50:57 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1252061457</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[一个人 一座城]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1245993952</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">人心是一座城，或许我们都曾被困在心念一个人的那座城。 <br>是因为一个城记住了那个人，还是因为一个人而无法忘记那座城... <br>最终，我们不得而知。 <br></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://b16.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e283f014e878ff41d574e70d1e9db089877be77d2cb99c8f99cd497b4a288464af8bcd6fd24eac9701fe4db34fb4c4c5a41ae8e854ec236800e7a44c3f65c1c037ece52272" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b16.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e283f014e878ff41d574e70d1e9db089877be77d2cb99c8f99cd497b4a288464af8bcd6fd24eac9701fe4db34fb4c4c5a41ae8e854ec236800e7a44c3f65c1c037ece52272" /></a><wbr /> </span><wbr /> <br> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">曾经有人说过，青春是脆弱且无法挽留的东西。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">那么，请允许他们以青春为基，留下幸福的纹理。</span><wbr /> </span><wbr /> <br> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">虽然戒了你，但还是习惯在每个清澈的日子里数回忆。在生命中有你们也曾让我看似平淡流年的天空落满奇迹。陪伴我走过人生的每一次艰难崎岖。多少次提起笔，要怎么说，不知道，太多的语言，消失在胸口。 </span><wbr /></span><wbr /> <br> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">没办法用寥寥数语将往昔的温暖深深惦记，那些鲜活在生命里的我青春的“老友记”...... </span><wbr /></span><wbr /> <br> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">再翻开那本书，书中的一句话让人很伤感：朋友总是为你挡风遮雨，如果你在很远的地方承受着风霜，而我无能为力，我也会祈祷，让那些风雪，降临在我身上。多美的誓言啊！曾经许下承诺风雨无阻要当一辈子朋友的人，如今都去了哪里？是永远停留在前半生的记忆中还是早已走失在后半生的梦境里。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://b17.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2afd08e131df898ec020247184dd22154eab89b5b3ed4b41f568494673c1d92f0a0667071ccba4896c2c29066847966234992156b4ecb29ad0a4b51d36244f1b62d926f56" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b17.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2afd08e131df898ec020247184dd22154eab89b5b3ed4b41f568494673c1d92f0a0667071ccba4896c2c29066847966234992156b4ecb29ad0a4b51d36244f1b62d926f56" /></a><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">TO，P：这段情就算曾经刻骨且铭心过，过去了，又改变什么。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">不明白你为何还在意，谁说故事开始了就一定会有结局。就当是错觉在那个该死的雨季，给不了真心的土壤如何生出相爱的奇迹。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">该谢谢你放她一个人去领悟明白：因为不爱所以无心伤害。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">TO，W：其实你们都明白：柳絮纷飞，毕竟不是雪，有些感觉再也找不回。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">你如何听得出我婉转的祝福，音差高度。当风吹过山谷，我会想起欠你的幸福。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">能体会每次你注视着她注视着他时候的心。是忽而幸福忽而的苦。想到只要能在身边注视也是好的。记忆里是容易满足且有着小幸福的你，就算常被无理的“搜刮”，你的脸上也总挂着单纯的笑容。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">忘了从什么时候开始你变得不幸福，从不抽烟的你开始坐在身边吐着一缕又一缕浓得化不开的雾。连同脸上的忧伤一起荡漾开来遮住曾那么清澈的脸庞。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">望着熟睡的你那久违的孩子般的表情，唯有这时不曾忧伤。有那么一瞬间胸口堵得慌，却再也找不到阻止的理由，不再觉得你的好是理所当然，被刮是心甘情愿，什么是都有你扛着即使创再大的祸，相信你会一直在身边，就算你交了女朋友...一切在你说：我喜欢你的时候。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">才发现，原来我们都忘了这个世界其实并没有：永远。</span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://b19.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e22148bee5c79ba4e21f3b23abd3d864a0e94715a7fb22f777a77140ee4ccd462658f93958ee72b111d405bb09c7c88a799512c1bfa514343aceba3834fbb048d87052087f" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b19.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e22148bee5c79ba4e21f3b23abd3d864a0e94715a7fb22f777a77140ee4ccd462658f93958ee72b111d405bb09c7c88a799512c1bfa514343aceba3834fbb048d87052087f" /></a><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">TO，L：用起伏的背影挡住哭泣的心。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">你让我看到了原来爱一个人可以那么安静那么轻。不露痕迹，忘记了我们是怎么相识，印象中也并不熟络，可无形中就是有种特别的力量牵着彼此靠拢。让我们在孤单时轻易感觉到对方存在。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">总想起大学那会儿你烦人的“骚扰”电话，每次都说些有的没的无聊事，可每每回忆起却总是让人倍感温暖。不得不承认正是那些电话让我失落绝望的心找到依赖同时也学会坚强。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">纵然我们很少联系在他人眼中可有可无，但那时你给的温暖我一辈子都会记得。就算忘记了姓名忘记了样子忘记了你，可温暖的感觉不会忘。那年青涩的夏日香气会一辈子倒影在记忆里。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">记得我曾经对你说：我们都会找到幸福的。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">你疑惑的问我：会吗？ </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://b19.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2291cb58b7f537f5dace6ea5b72e7b7719bbdc05651e57c6fc5d85d5e2618c265280f42319d06c0e105c31c7187d9d86d4cbb0d94218403d9cfd61cf295fc942c56718c08" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b19.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2291cb58b7f537f5dace6ea5b72e7b7719bbdc05651e57c6fc5d85d5e2618c265280f42319d06c0e105c31c7187d9d86d4cbb0d94218403d9cfd61cf295fc942c56718c08" /></a><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="font-family:'Verdana';line-height:1.8em;"><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />Я вас любил А.С.Пушкин. (1829)</span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br></span><wbr /><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">Я вас любил: любовь еще, быть может, </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">В душе моей угасла не совсем; </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">Но пусть она вас больше не тревожит; </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">Я не хочу печалить вас ничем. </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">Я вас любил безмолвно, безнадежно, </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">То робостью, то ревностью томим; </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">Я вас любил так искренно, так нежно, </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;">Как дай вам Бог любимой быть другим. </span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Verdana';line-height:1.8em;">                              <span style="line-height:1.8em;"> ——</span><wbr /><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="line-height:1.8em;">我曾经爱过你 普希金 (1829)</span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-family:'Verdana';line-height:1.8em;"><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br></span><wbr /><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">TO，J：看不穿是你失落的魂魄，猜不透是你瞳孔的颜色。你的心到底被什么蛊惑。</span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">看着你从深邃的夜色中走来，昏暗中犹如脱离黑暗的灵魂，立体、充满神秘。目光深得仿佛能吸走一切的黑洞。让人不禁想要探索却又在刹时间理智的侥幸逃脱。</span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">爱是隐忍，你不断的用行动和表情笃定的告诉我。却在一旁默默悲哀着自己的软弱与落寞。想问你那么爱她到底为什么。总是自以为是的解脱，总觉得该找个人好好的疼。你却挥手笑言：我决定等。</span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">真的，在那一刻，我终于得以看清：那如黑洞般深邃的瞳孔突然明亮得犹如繁星，尽头那边是一片纯白色的虔诚。</span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">请记得，牵过手，有你有我所谓痛苦就不算什么。</span><wbr /> </span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">在轻盈如水的岁月里，亲爱的朋友，我会带着温暖的心一直想念你。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">思绪蔓延，思念待续。 </span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">2009/06/26</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">February</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__夏空。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1245993952#comment</comments>
<qz:effect>142606849</qz:effect>
<pubDate>Fri, 26 Jun 2009 05:25:52 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1245993952</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[那些琐碎却排山倒海的事Ⅲ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1240464100</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr />不能牽的手按在心頭</span><wbr /> <br><br>和你一樣，已經沒有再通過電話或短信聯絡。有條線原因不明地斷裂了，露著缺口，混合在雜草叢中，猶如不會開花的枝頭。 <br><br>你，知道很多年後都沒有勇氣再翻開那本日記。知道那上面沒有暖昧的字句，含蓄的在當時甚至無法真切感知到對方的情緒。 <br><br>有種東西從一開始就只能埋在心底，很刻意，很刻意... <br><br>兩人固有的稱呼，分開后多年都不曾見面，在當時看來無法理解的東西，彼此用盡力氣維持的驕傲，也在想為對方做改變的漩渦中掙扎不休。 <br><br>輕狂放肆的青春，孤傲的靈魂。敢愛敢恨的個性認為說出喜歡會很蠢。留在彼此心中的遺憾卻被時間磨成針，刺破單薄鮮紅的唇。 <br><br>再翻開來，體會到的再不是你的含蓄。是對她的深情。 <br><br>愛她愛得疲倦了，好像春到深處不見了... <br><br>曾想用一輩子喚醒你對愛情的領悟，哪怕是一開始注定的殊途。其實，她只是單純的想給你幸福，所以重複著這一生唯一的必修課。 <br><br>夢裡面，三個好朋友幸福的生活著... <br><br>你始終相信，有些情緒會在不經意回首的瞬間會以精確的姿態契合在一起以光的速度越過時空回到掌心成一道道紋路。完成命定的輪回禮... <br><br>只是愛，飛走了，心空了。 <br><wbr /><a href="http://b21.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=3e5ad6736a9f13298ddb1e2414bc3e57247e405326efe67f5ac39703d5644f24ca411577a7d4dff76b3c64f1e96b73d487a24cce6b2a0da2f7d11277db6bb536950f37ea9fc7c6a66aebde123290c8fec993ba47" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b21.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=3e5ad6736a9f13298ddb1e2414bc3e57247e405326efe67f5ac39703d5644f24ca411577a7d4dff76b3c64f1e96b73d487a24cce6b2a0da2f7d11277db6bb536950f37ea9fc7c6a66aebde123290c8fec993ba47" /></a><wbr /> <br><br><br><br><div style="text-align:right"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">2008/12/14</span><wbr /></div><div style="text-align:right"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">February</span><wbr /> </div> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__旧事。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1240464100#comment</comments>
<qz:effect>142606851</qz:effect>
<pubDate>Thu, 23 Apr 2009 05:21:40 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1240464100</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[那些琐碎却排山倒海的事Ⅱ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1239084116</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr />是你曾讓我看見幸福的樣子</span><wbr /> <br><br>我知道，他們曾經來過這裡，偶然間在朋友那兒看到照片。原來我們曾這么近又那么遠。這是留在手機里給朋友不曾發出的短消息。在此寫完后便刪掉了，也沒打算要發出去。 <br><br>跟他的故事沒有激蕩的結局也不曾有過轟烈的過程，不敢說痛不欲生與平淡刻骨那一種更痛。只是當激情被時間長河一次又一次沖刷洗滌過後，想起她的話：埋藏了往事。遺忘了深愛過的人。也許這樣的平靜下面蘊藏的疼痛更激烈。就像一個曾歷經滄桑的人，會悠然地抬頭觀望雲天，卻終於能夠無言。 <br><br>不知道爲什麽看到這段話時，我篤定的堅持自己是懂的并深深體會的。其實，你不斷的寫字，只是想看清自己靈魂的樣子。 <br><br>關了燈的球場，卻總是聽見籃球規律的敲打地面的聲音。溫柔的像和你在一起時平淡幸福的心跳。籃球只爲青春揮灑而激情跳躍就像我的心曾因有你陪伴而堅韌有力的跳動著。 <br><br>總覺得你會回來。 <br><br>很多年很多事在記憶里都變成一種味道。如同自己對童年老家的記憶，如同對不常見面的婆婆的記憶。深深的濃郁的煙燻的味道。總是輕鬆的直入心肺植根腦中，盤旋糾錯。每每想起那味道會縈繞在身邊。是安全幸福的。 <br><br>可這一次從老家回來后看著桌上煮好的從家鄉帶回的香腸卻再不急於動筷，只是把它湊近嘴邊用鼻子深深的吸氣。想使盡全身力氣把那味道吸進肺里。讓它放肆永遠的纏繞在心底，刻在記憶里。 <br><br>第一次害怕自己會忘記，跟時間打賭我從來沒贏過。心裡清楚知道這是最後一次吃到婆親手腌製的香腸。最後一次機會讓自己努力記住這味道，第一次會為自己有一天記不起而膽戰心驚。所以不斷的質問自己怎么可以忘記。 <br><br>從老家回來兩天后的一天清晨接到老媽打來的電話。電話那頭是老媽少有的低沉而略微顫抖的聲音：你婆婆早上七點五十分走了。 <br><br>走了？雖已有心裡準備，可我還是跟孩子般天真的安慰著自己走了而已和死去沒什麽關係。只是走了而已。 <br><br>回到家看到那盤香腸略顯干黃紋絲不動的擺在那裡。出奇的平靜。想起早上老媽的話：婆走得很平靜，沒什麽痛苦。 <br><br>漸漸地領悟。原來傷痛可以很柔軟也可以很堅強。 <br><br>有很多故事開了頭卻沒辦法讓它繼續下去，沒辦法讓自己的心一直疼痛。恐懼痛到有一天會麻木得無法再感知。 <br><wbr /><a href="http://b14.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2a9dee2dde8628e024bcf8215010d00a2cb9d91b9222d930380101631eaa955f68a8aea82d4129edb65b76cb3e07f19c3e7b11d2b3c31ccd85c7b0eb5efb794dc795f5368" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b14.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2a9dee2dde8628e024bcf8215010d00a2cb9d91b9222d930380101631eaa955f68a8aea82d4129edb65b76cb3e07f19c3e7b11d2b3c31ccd85c7b0eb5efb794dc795f5368" /></a><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__旧事。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1239084116#comment</comments>
<qz:effect>134218241</qz:effect>
<pubDate>Tue, 07 Apr 2009 06:01:56 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1239084116</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[那些琐碎却排山倒海的事Ⅰ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1238662769</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr />  有些感覺該銘記</span><wbr /> <br><span style="font-weight:bold"><wbr />（序）</span><wbr /> <br><br>我是被一道白光帶到這個天橋上。這座看似非常普通、斑駁無常，放眼望去卻是簡單城市道路上唯一稱得上是藝術的地方。對我來說，這裡應該是熟悉的。承載著我自出生以來覺得最寶貴的親情、友情、愛情。唯獨讓我覺得重的是自己小小的身軀。卻處處要用靈魂去記憶。 <br><br>她說，這是我無法洞悉也不想了解的城市，可是我對它有情結。就像此刻看到忙碌的你，曾深愛的你，遠遠地，有一點憂傷的，看著你。就這樣而已。 <br><br>小時候有一次作文，被老師貼在黑板上作為範文欣賞。已經不記得作文的題目，卻清醒的記得文章的內容，寫的是幻想自己有一天死了以後，靈魂蕩漾要去很多地方，反思自己爲什麽要到失去后才明白有些事的珍貴。記得，當時寫自己的靈魂飄到教室窗前，看著明朗教室裡認真學習的同學，心裡難過得透不過氣來。奇怪，鬼魂也會呼吸嗎？ <br><br>現在明白，原來傷痛也可以隱形，就像一直以來我都以為你在離我很近的地方，只要一伸手就能夠觸碰的地方，因為一直相信，你在離心最近的位置不曾離開。讓我不管在面對什麽的時候都能淡然的微笑。 <br><br>其實，自以為是，很可笑。 <br><br>以為自己的心會變得很堅韌，不管失去什麽也不會再為之動容。卻還是被輕而易舉的感動，在經歷種種磨礪看似堅不可摧的外表背後，心變得更加脆弱。 <br><br>痛，還會再痛嗎？如果是，那么只要一點點，不然會留下斑駁印記。 <br>愛，還能再愛嗎？如果是，那么只愛一點點，不要沒玩沒了的回憶。 <br><br>是不會哭，還是怕眼淚太苦？爲什麽到現在還會想起。接連幾天的陰雨天氣，不會再聯想起那些記憶。只是覺得冷，透骨的冷。帶著邪氣冰冷的撫摸著誰的悲哀。 <br><br>公車上耳邊的嘈雜忽遠忽近。 <br>老式收音機里傳出慵懶低沉的女聲，空氣里暖昧潮濕的味道。 <br><br><div style="text-align:center;"><wbr /><a href="http://b18.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2d41b41a7ddef20d83154ecb1e47af2c2700b9ea2a6faa30f18c1767e44889c66721a74509f4cefbfab5f3e08063de0ab8d68d689e40b1925b2f8485c04f90d4169d4e94f" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b18.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2d41b41a7ddef20d83154ecb1e47af2c2700b9ea2a6faa30f18c1767e44889c66721a74509f4cefbfab5f3e08063de0ab8d68d689e40b1925b2f8485c04f90d4169d4e94f" /></a><wbr /> </div><div style="text-align:center;">文／二月。</div> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__旧事。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1238662769#comment</comments>
<qz:effect>134218241</qz:effect>
<pubDate>Thu, 02 Apr 2009 08:59:29 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1238662769</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[只是不小心爱上了寂寞Ⅳ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1237516617</link>
<description><![CDATA[<br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  13.</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">是我已經不記得你幸福時的樣子。曾經。還沒來得及許下的山盟海誓。埋在心底。以為。會一生一世。而今。想見你微笑的樣子。都已然成为奢侈。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  14.</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">在紙上輕輕勾勒是誰的名字。猶如行雲流水般的鉛字。它。應該屬於風一般的男子。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">在寫什麽？</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">恩？哦。沒有，隨便畫畫。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">像是一個人的名字！</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">恩，可能是吧，不知道爲什麽，拿起筆會自然畫出這個字。你說是不是很諷刺？連自己名字都不記得的人，會熟悉的勾勒別人的名字。我真的很好奇，有關這個字的故事。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">你和明還好吧？他對你的好，連我們這些朋友都覺得很感動呢？</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">她淡淡地笑。那笑容像慢慢泡開的綠芽。他對我很好。在他身邊總是能安穩的睡著。可是。我總覺得他心事重重的。眼神里有我讀不懂的憂傷。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">你就別多想了。我們一直覺得你們在一起對大家都好。</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">大家？還有誰嗎？</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">晴。知道一時嘴快。連忙打起馬虎。哎呀。我是說對你們還有我們這些好朋友嘛。要知道我可不想一天到晚陪著失意的大男人壓馬路。那是多痛苦的事。所以你們好好的我們就解脫了呀。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">哦。對了，我這次出來只有三天時間，所以明天我就要回A城了。</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">啊。這么快。還以為你會留下來多陪我一段呢。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">難得你對我還有印象。不枉我翹班千里迢迢來找你。你知道嗎，你出事后，大家都很擔心你。但又不敢來看你，怕你已經不記得。你知道。被遺忘的感覺總是不好受的。這又再次說明我們的敢情那可是。情比金堅。啊！</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">情比金堅？貌似形容愛人的。</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">那有什麽關係。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">說真的，真的不能多留一段時間嗎？我...</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">喂喂喂，拜托你別用那么哀怨的眼神看著我嘛。你不是有你的明哥哥嗎？晴。壞笑。這不，我還得回去跟他們報告你現在幸甜蜜得快溢出來的幸福嘛。走的那天就不送了，姐姐我受不了那酸酸的場景。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">回見！走出咖啡店的時候。晴。瀟灑的揮著手告別。笑容比頭頂明晃晃的光更燦爛。眼睛里如深林般潮濕的迷霧卻蕩漾開來。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  15.</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">我只要幸福一次。換你下輩子的想念一世。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  16.</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">晴。她還好嗎？</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">切。你不覺得你現在再關心這些已經是多餘的嗎？</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">氣氛瞬間凝固。櫥窗裡時鐘的指針突然間加快了滴答滴答的步伐。像是在沙漠里迫切尋找水源的步行者。</span><wbr /> <br><br><br><div style="text-align:right"><wbr /><a href="http://b14.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e28d0e68baf7d0d51109b8b8ce1e197770b226b41981d21b3f27c9336cd22b3ae6e1fabe11eed13324252e9b968aaf0f8bf2158b3bda35fb3feebea196a4bb00bf16bfefd6" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b14.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e28d0e68baf7d0d51109b8b8ce1e197770b226b41981d21b3f27c9336cd22b3ae6e1fabe11eed13324252e9b968aaf0f8bf2158b3bda35fb3feebea196a4bb00bf16bfefd6" /></a><wbr /> </div><br><div style="text-align:right">   <span style="line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">2009/03/20</span><wbr /></span><wbr /></div> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__雨祭。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1237516617#comment</comments>
<qz:effect>134218241</qz:effect>
<pubDate>Fri, 20 Mar 2009 02:36:57 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1237516617</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[只是不小心爱上了寂寞Ⅲ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1232516505</link>
<description><![CDATA[<br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  9.</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">是不是委屈的傷痛塵封了記憶里的笑容。我知道再黑的夜色也抹不去你的身影。記憶中的黑白。那份單純的等待。慢慢地。慢慢地爬滿了青苔。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  10.</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">我知道。她來這裡是爲了。遇見。有些傷痛即使不被記憶。也始終受靈魂牽引。</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">例如。那個熟悉的身影和直攝心魄的眼神。只是她自己不知道罷了。</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">從每一次地鐵到站開門的瞬間。她焦慮尋找的眼神里我能感覺到。即使現在的你失了所有的記憶。潛意識里的深刻卻早已化作細碎的玻璃反射著過去。將埋藏在內心深處的情感點滴折射抽離。</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">我站在離你不遠的左前方。沉默隔著兩個人如銀河般的距離。我是不是該安靜的走開。</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  11.</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">“從前的我是個什麽樣的人呢？”</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">“啊......？”</span><wbr /></span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">“是個貪心的人，對吧？”</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">“你？爲什麽會？”</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">淺笑。</span><wbr /> <br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">“因為腦海裡總是浮現零零碎碎讓人感覺溫暖的人事，或許是曾想給與又給不了的東西吧。才會盡乎貪婪的喜歡，予取予求。”</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">此刻的空氣柔軟寧靜與她的聲音纏綿交織在一起。氤氳柔和的光線透過玻璃輕落在質感的桌面。像第一次見你的笑容。明亮清澈恰到好處。喜歡一個人是一瞬間的事。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">一個溫暖的笑容。一種味道。一滴眼淚。一聲問候。是前世約好彼此遇見時的暗號。生世輪回中不滅的注定相遇的樣子。</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  12.</span><wbr /> <br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">直到有一天發現車門玻璃反射過你的臉。才知道。</span><wbr /><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">這條路。你每天都陪我走很多遍。不知道記憶里是否也曾有人給過如此默默的成全。而倔強的我如今只能選擇頭也不回的繼續往前。相信時間。</span><wbr /> <br> <br> <br><div style="text-align:right"><wbr /><a href="http://b12.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2010383372b87889cc5654791473693716cf25691d94eb6b2f3e1ffb0804defba0b8657fd8ca31f15b8cd3086664717a3e2450d2ead97cb3c1a26f64e3a3a7b4a90f389b7" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://b12.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2010383372b87889cc5654791473693716cf25691d94eb6b2f3e1ffb0804defba0b8657fd8ca31f15b8cd3086664717a3e2450d2ead97cb3c1a26f64e3a3a7b4a90f389b7" /></a><wbr /><br><br></div><br><div style="text-align:right"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">2009/01/21</span><wbr /> </div> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__雨祭。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1232516505#comment</comments>
<qz:effect>134218241</qz:effect>
<pubDate>Wed, 21 Jan 2009 05:41:45 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1232516505</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[只是不小心爱上了寂寞Ⅱ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1229232961</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  5.</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">時間可以製造記憶。也可以沉積傷痕。執着困囿在往事里的眼睛。其實什么也看不清。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  6.</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">這是我們來到這座陌生城市的第  921天。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">我在心裏充滿眷唸的計算着和你渡過的每一天。每一天都把他當作我們即將分別的前一天。每一天我都小聲對自己的心說。加油。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">這是你第920次獨自來到這個地鐵站。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">第一次是我陪着你。所以這是我第921次來到這裏。記得第一天走出火車站的那一刻。我猶或新生。心裏清楚和妳在這渡過的每一天都是老天對我的恩賜。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;"><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  7.</span><wbr /> </span><wbr /><br><br></span><wbr /><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">而妳像是莫名的被地鐵站口如磁鐵般的吸引過去。那略帶隂暗的地下同通道口像是一片黑洞。我知道表面寧靜的世界里面是另外一個嘈雜的天際。是我們無法掌控的記憶。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">像有時候我們之間的距離。一個在天。一個在地。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">而妳只是興奮的站在入站口朝我天真的揮手。明。我們坐地鐵好不好。我微笑着迎向你。對我而言前方的你早已照亮本該灰暗的前方。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">或許。人的一生都在找尋照亮黑暗的燈塔。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">記得那天握着手中的票。我們在站台邊站了好久。末了。你輕輕地問我。明。我們要去哪里。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">我總是這樣細細地看着妳。列車駛過面前。輕輕撩起你地耳髮。髮絲規律地緩緩地搖擺輕輕上揚。再順勢落下。你微笑着眨眼淺淺地呼吸。一切我都用全部地力氣去記憶。每一個瞬間都滿載着感動。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  8.</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">那天。妳說覺得一嘯而過的地鐵像是能待妳去任何想去地地方。帶妳囬到本該屬于自己地天地。帶妳找回丟失地自己。找囬失去地珍貴囬憶。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">而它只會將我的靈魂抽離。然后隨之半路丟棄。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#009933;line-height:1.8em;"><span style="color:#ffffff;font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">因為。我已經囬不去了。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><br><div style="text-align:right"><wbr /><a href="http://s12.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2c6b35d467237fba15fa665b8d97748eba5e629be0b2cc644e722e544e85aee4058916932031c3bc65f87030f5dad00bf77f8b0ac371ff8de91ec4372adb6b64e027777b4" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://s12.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e2c6b35d467237fba15fa665b8d97748eba5e629be0b2cc644e722e544e85aee4058916932031c3bc65f87030f5dad00bf77f8b0ac371ff8de91ec4372adb6b64e027777b4" /></a><wbr /> </div><br><br><br>                                                                                            <span style="line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">2008/12/14</span><wbr /> <br></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__雨祭。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1229232961#comment</comments>
<qz:effect>142606849</qz:effect>
<pubDate>Sun, 14 Dec 2008 05:36:01 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1229232961</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[只是不小心爱上了寂寞Ⅰ]]></title>
<link>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1228471201</link>
<description><![CDATA[<br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  1.</span><wbr /></span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;line-height:1.8em;">假象都被珍藏，落葉飄零的秋天。帶不走的是夏傷，看不破的永遠是真相。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  2.</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">夏小悅，夏小悅，夏小悅。夏小悅是誰？這個名字為什么總是縈繞在耳邊，這個人和自己有什么关系。想不起來，一點印象也沒有，头很痛，没有头绪。试着慢慢闭上眼睛，还是那一幕，空白的房间里光线灼伤刺眼。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">夏小悦...夏小悦...夏小悦。是谁在呼唤?冰冷叠放在腿上的双手感觉渐渐有了温度。记忆里应该也有这一幕，手被另一双温暖宽大的手紧紧握住，有力度，不易挣开，像是握着比生命更重要的东西。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">可是她是个失去记忆的人，何来记忆里的这一幕。或许只是不经意间钻进脑中的混乱影像而已。</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">睁开眼，两双手轻轻重叠，缓缓抬头看着身边的这个人，迎着他温柔的目光，感觉很安全，她安心的笑了。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">想不起来就别勉强自己了。他的声音和掌心的温度一样柔和，恰到好处，丝毫不会被打扰，是会让人迷恋的声音。可却不是那个时常萦绕在耳边的呼唤。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  3.</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">我知道，但一闭上眼总是会闪过一些陌生片段，看不清楚，无法分辨。她无奈的笑着。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">如果可以的话，我希望你永远也不要记得，那些曾经伤害过你的人和事。我们就这样一直走一直走，到世界的尽头像以前你一直向往的那样。他望着她，想得专注忘神。这次就当我自私，就算有一天你会怪我，我也要带你离开这里。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">他总是这样，眼睛里满是猜不透的忧伤。她伸出一只手轻轻的拍拍他的手背，不知道该怎么安慰他。笑的时候，眼里的忧伤荡漾开来，没有焦距越发的迷蒙。但这样的笑却让人倍感心疼。她想，在他的心里一定有一道隐形的伤口，谁也不曾触碰过的隐痛。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">Part  4.</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">眼皮越来越重，感觉周围车厢里渐渐嘈杂起来，黑夜里的光线一道道划过眼角。像在大排档里，眼前欲演欲浓的烟雾渐渐升腾，盖住了视线能及的地方，看不清迷雾背后的真相。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">他的爱，方兴未艾。</span><wbr />                                                     </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">她的爱，穷途末路。</span><wbr /> </span><wbr /><br><br><br><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">未完待续...</span><wbr /> </span><wbr /><br><div style="text-align:right"><wbr /><a href="http://s8.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e285256f17fe1fefe862903a51ba456285f369c1689996f0753caf3909e218f9f532f29797d29154ef0e6f55b5d9e3cb3a82509cbe3900ccf07628c7c699c54321f6b426c6" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://s8.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=de16fed366a453cca61328d3787684e285256f17fe1fefe862903a51ba456285f369c1689996f0753caf3909e218f9f532f29797d29154ef0e6f55b5d9e3cb3a82509cbe3900ccf07628c7c699c54321f6b426c6" /></a><wbr /> </div><br><div style="text-align:right"><span style="font-size:13px;font-family:'Georgia';line-height:1.8em;">2008/12/5</span><wbr /> </div> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[__雨祭。]]></category>
<author><![CDATA[532693202@qq.com(二月。)]]></author>
<comments>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1228471201#comment</comments>
<qz:effect>142606849</qz:effect>
<pubDate>Fri, 05 Dec 2008 10:00:01 GMT</pubDate>
<guid>http://532693202.qzone.qq.com/blog/1228471201</guid>
</item>

</channel>
</rss>

