<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://feeds.qzone.qq.com/rss.xsl" version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:qz="http://qzone.qq.com">
<channel>
<title><![CDATA[分子]]></title>
<description><![CDATA[易久天涯]]></description>
<link>http://903591809.qzone.qq.com</link>
<lastBuildDate>Sat, 28 Nov 2009 23:19:16 GMT</lastBuildDate>
<generator>Qzone</generator>
<language>zh-cn</language>
<copyright>Copyright (C), 2005-2008, Tencent Tech. Co., Ltd.</copyright>
<pubDate>Sat, 13 Sep 2008 12:30:13 GMT</pubDate>

<item>
<title><![CDATA[ 俗境]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1221309013</link>
<description><![CDATA[  <span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">俗境</span><wbr /><br>    <span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">在当前人们聚精会神地搞建设的情况下，也许大多数人难于碰到特别的逆境和顺境，更多是一种俗境：工作不好不坏，专业过得去但不出色，也并非全然滥竽充数，客观环境一般化，身体、心情、收入、地位、处境都可以说是比上不足比下有余。　　</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　 　这样的日子过得平常、平淡、平凡、平静、平和。这几个“平”其实也是一种幸福一种运气。我国南方就把“平”字当做一个吉祥的字。香港将“奔驰”(车)译 成“平”字就很有趣。但这样的平常状态很容易被清高的、胸怀大志的、哪里也放不下的或多愁善感的人们视为庸俗。这样的生活有着太多的重复，太多的日复一日，年复一年，太少的新鲜感、浪漫和刺激。静极思动，人们长期处在相对平静的生活中也会突然憋气起来，上起火来。契诃夫就很善于写这种对平凡的小地主小市民生活不满意的人 的心态。　　</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　这里有一个杀伤力极强的名词叫做“庸俗”。和配偶生活了许多年双方都没有外遇，这似乎有点庸俗。饮食起居都有规律，没有 酒精中毒，没有服用毒品，没有出车祸又没有患癌症，这是否也有点庸俗呢？没当上模范，没当上罪犯，没当上大官也没当上大款，没当上乞丐也用不着逃亡，没住 过五星级宾馆大套间也没露宿过街头，没碰上*女也没碰上骗子，没碰上间谍也没碰上雷锋，没有艳遇也没有阳痿阴冷，那怎么办呢？庸俗在那里等着你呢。　　</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　 　对于这样的庸俗之怨庸俗之叹我一无办法。我在年轻时最怕的也是庸俗。写作的一个目的也是对抗庸俗。我甚至认为，许多知识分子之选择革命不是如工农那样由 于饥饿和压迫，而是由于拒绝庸俗——随波逐流、自满自足、害怕变革、害怕牺牲等。后来，积半个多世纪之经验，我明白了，庸俗很难说是一种职业，一种客观环 境，一种政治的特殊产物。商人是庸俗的吗？和平生活是庸俗的吗？英雄主义的政治与大众化的政治，究竟哪个更庸俗呢？小学刚毕业的人批判爱因斯坦，如“文革 ”中发生过的，其实令人不觉得庸俗呢。莫非庸俗需要疯狂来治疗？而一个人文博士，刚出炉的PH.D，摆出救世的架势，或是摆出只要实惠可以向任何金钱或权 力投靠的架势，究竟哪个是庸俗呢？真是天知道啊。诗是最不庸俗的吗？有各种假冒伪劣的诗，还有俗不可耐的诗人——我曾刻薄地开玩笑说这种诗人把最好的东西 写到诗里了，给自己剩下的只有低俗和丑恶了。革命阵营中也有庸俗，除非革命永不胜利，革命永不普及，革命成为格瓦拉式的小股冒险。画家、明星、外交官、飞 行员、水兵和船长这些浪漫的工作中都有庸俗者。正如行行出状元一样，行行也出庸俗。想来想去倒是恐怖分子绝对地不会庸俗。而另一方面滥用庸俗这个说法，孤芳自赏，如王小波说的只会瞎浪漫，则只能败坏正常与正当的人生。　　</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　庸俗不庸俗主要还是一个境界问题，一个文化素养、趣味问题。与其 哀哀地酸酸地悲叹或咒骂旁人的庸俗不如自己多读书、多学习，提高自己的品味，扩大自己的眼界同时理直气壮地在正常情势下过正常的生活。现如今流行一句话， 叫做“大雅若俗，大洋若土”。真正的雅并不拒绝至少不对大众/一般/快餐/时尚/传媒/蓝领那样痛心疾首。真正的雅或洋并不会致力于表示自己的与俗鲜谐， 特立独行，天高云淡。只有旧俄作家笔下的乡村地主，才会留下十余年前在彼得堡听戏的戏票，时不时地向人炫耀自己的不俗。</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　俗人并不 可怕，俗并不可怕，可怕的是用俗来剪裁一切排斥一切高尚高雅，或者使世俗向低俗再向恶俗方面发展。还有令人起鸡皮疙瘩的是自己已经俗得可以了偏偏以高雅自居，张口闭口都是旁人的庸俗。例如喜爱吃喝，绝非大恶，毋宁说那也是人生乐趣的一部分。因贪吃贪杯而挥霍、而钻营、而丧失尊严、而丑态毕露那就是低俗了， 而进一步用大吃大喝为手段结交坏人，共谋犯罪，巧取豪夺，违法乱纪，那就不仅是恶俗而是罪恶了。而如果是自己吃完了立刻抨击吃喝呢？　　</span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　 　至少，也还可以提出一个比较易行的建议：培养自己的审美能力吧，不论你的工作你的专业是治国平天下还是宇宙地球，是争夺冠军还是清理厕所，是花样无穷还 是数十年如一日，你总可以读点名著，看点名画，听听音乐戏曲，赏赏名山大川，用人类的文化，祖国的文化点缀丰富一下自己的局促的生活吧，用艺术的与自然的 美丽来补充一下抚慰一下自己的平凡的日子与难免有时感到寂寞的灵魂吧，这比孤芳自赏自恋自迷强得多啦。</span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1221309013#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Sat, 13 Sep 2008 12:30:13 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1221309013</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[周总理，你和人民在一起]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1221308932</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">周总理，你和人民在一起</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">——浅谈电视节目《周总理，你就是这样的人》</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"> 作者： 阿平</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    在周总理诞辰110周年来临之际，为加强和改进党的先进性和全面建设和谐社会，坚持立党为公，执政为民理念，开创中国特色的社会主义，实现民族富强，国家繁荣。党中央组织新闻媒体举办了大型情景晚会《周总理，你就是这样的人》，缅怀人民的好总理——周恩来。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     晚会采用篇章结构“积章成篇”讲述周总理为人民事业“鞠躬尽瘁”的一生。节目的总体结构框架有多个章节（模块）组成，具体如下：民族情怀，挚爱情怀，公仆情怀，世纪情怀四种情怀有机结合，前后呼应，顿挫有力……整台采用歌舞，诗歌，戏曲交响乐等多种艺术表现形式生动颂扬了周总理的崇高品格和无私情怀。歌曲《大江歌罢掉头东》、《大雪压青松》，朗诵《雨中岚山》、评弹《梅园梅》等充分表达了人民群众对周总理的无限热爱、思念和敬仰之情。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    晚会寓情于景，情景交融，表演声情并茂、精彩纷呈。在这特别的日子，在人民大会堂总理留有特别情感的地方，置身西花厅海棠树下，每一位观众都将感受纵横历史的真实，周总理鲜活的身影仿佛从未离开，仿佛一直在我们身边……《海棠花祭》，强烈地激起了我们对周总理深深的热爱、敬仰和缅怀，追思他严于律己、克己奉公、全心全意为人民服务的崇高品德和无私情怀，更让我们再次感受到敬爱的周总理，你就是这样一个人.</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">这台情景音乐会，将《百年恩来》主题歌《你是这样的人》的主旋律，以不同的音乐形式作为贯穿主题，把交响乐与大合唱作为宏大背景，支撑整台晚会的时空。以人民大会堂的宏大舞台打造交响性、“情景化”的艺术形态，是本台晚会最为突出的一个亮点。晚会精心设置，巧妙安排，采用大背景来表现周恩来的伟大的品德和崇高的情怀。海代表了周总理心胸似海，海纳百川的胸怀。山代表了周总理的坚毅的品格。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     周恩来同志50多年的革命生涯，同中国共产党的建立、发展、壮大，同我国新民主主义革命的胜利，同我国社会主义革命和建设的历史进程紧密联系在一起。他毫无保留地把全部精力奉献给了党和人民，直到生命的最后一息。他身上集中体现了中国共产党人的高风亮节，在中国人民心中矗立起一座不朽的丰碑。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    总有些感动不能忘记，总有些眼泪值得流淌</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    音容宛在，永别难忘……</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    音容宛在，永别难忘啊……</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    周总理，您永远活在我们心中。你是世界上最富有的人，因为周恩来精神永垂不朽!</span><wbr /><br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1221308932#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Sat, 13 Sep 2008 12:28:52 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1221308932</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[别了，精神胜利法！别了，阿Q式时代！　]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1214186301</link>
<description><![CDATA[<span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">别了，精神胜利法！别了，阿Q式时代！　　</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　——重读《阿Q正传》</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“没有伟大人物出现的民族，是世界上最可怜的生物之群；有了伟大人物而不知道拥护爱戴崇仰的国家，是没有希望的奴隶之邦。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　——郁达夫</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　已经不知道是第几次读阿Q正传了，电影《阿Q传》中结尾是有这么一段话外音的：“阿Q死了，阿Q虽然没有女人，但并不如小尼姑所骂的断子绝孙。据考据家的考证，阿Q还是有后代的，而且子孙繁多，至今不绝……”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　埃德加·斯诺曾问鲁迅：“既然国民党已经进行了第二次革命了，难道你还以为现在阿Q依然跟以前一样多吗？”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　鲁迅先生闻言大笑：“更坏，他们现在管理着国家呢。”“民国以前，人民是奴隶；民国以后，我们变成了前奴隶的奴隶了。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　 原来，那竟然是一个阿Q式的时代！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“百姓，却就默默的生长、萎黄、枯死，像压在大石头底下的草一样，已经有了五千年。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　原来，阿Q式的时代已经在中华故土上延续了五千年的历史！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　五千年！历史随风翻过，眼前是一片片久已埋藏沧海桑田的尘封记忆：是殷商废墟中殉葬幼童的残骸，是始皇帝一纸诏书下的“焚书坑儒”，是司马迁身上的“屈辱烙印”，是竹林七贤的“喋血刑场”，是酷吏刑具下的“痛苦呻吟”，是匈奴铁骑下的“鲜血屠城”，是明清之际的“文字之狱”，是近代大烟（鸦片）戕害下“痛苦挣扎&quot;……</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　  是谁缔结了阿Q式时代？我又想起了那个让人可笑、可怜、可悲、可叹“怒其不争，哀其不幸”的阿Q来。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　孙犁说：“鲁迅写了一个秃头的阿Q，就使人得到了一面镜子。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　冶秋先生说：“读这篇民族的杰作，绝不是看一篇所能消化的！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第一遍：我们会笑得肚子痛；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第二遍：才咂出一点不是笑的成分；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第三遍：鄙弃阿Q的为人；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第四遍：鄙弃化为同情；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第五遍：同情化为深思的眼泪；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第六遍：阿Q还是阿Q；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第七遍：阿Q向自己身上扑来；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第八遍：合而为一；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第九遍：又一化为你亲切的泪；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第十遍：扩大到你的左邻右舍；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第十一遍：扩大到全国；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第十二遍：甚至到洋人的国土；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第十三遍：你觉得它是一个镜子；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第十四遍：也许是警报器；”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　“看第几？？”   </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　 于是有人说，阿Q是个民族劣性的代名词，是一面镜子，是一根绳子，是一根弯起来的鞭子，是一个QUESTION！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　就是这样一个人，在那个所谓的“未庄”里，过着无家，无业，没有女人和孩子，甚至于没有名与姓的落魄生活。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　阿Q骂人，选口讷的；打架，找力气小的；可是偏偏吃亏的时候多，只好“怒目而视”了。记忆中的第一件屈辱却是看不起王胡，为虱子不多而失望不平，无理寻衅却被王胡揪打——心里却在想着：“我总算被儿子打了！”钱被抢了，却狠狠打了自己两巴掌，如同打了别人，“睡着了。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　就是这样一种自欺自残自贱的“精神胜利法”，竟使屡屡蒙受失败的阿Q从未“失败”过！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　内心中的“优胜”，却是实际上的失败与屈辱，于是也就不由自主的将这种可笑可怜的化解尖锐矛盾的精神胜利法发扬光大了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　鲁迅先生说：“自己被人凌辱，但也可以去凌辱别人；自己被人吃，也可以去吃别人。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　一个骨子里充斥着“精神胜利法”的阿Q，失去了尊严，失去了社会的地位，甚至于最终失去了生活于那个“人吃人”的时代的权利与机会。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　表面上，眼前是一个阿Q，可实际上却是一个崇奉“精神胜利法”的荒唐的时代，是一个举奉“精神胜利法”的荒唐的民族，是一个为“精神胜利法”所充斥的早已变质的荒唐的民族文化。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　一个古老文明的存在，必然有其完整的文化根基来保卫她的精神家园。中华文明历经千年沧桑而至今屹立不倒，繁荣千载而屹立东方，原因何故？</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　 这是一个智慧的民族，这是一个哲学的民族。数千年来，它如春蚕吐丝，不断创造着辉煌的精神文明。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　但是，千百年来封建文化的积淀渐渐的形成了一个牢笼，犹如一个牢不可破的“茧”，将这个民族渐渐徘徊束缚而始至停滞不前。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　从秦始皇“焚书坑儒”，到汉武帝“罢黜百家，独尊儒术”，再到后来的“科举取仕”，“程朱理学”到“文字狱”……更将封建思想体系打造成一个封闭的牢笼……千载悠悠，中华民族从未停止过思想统一的进程。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　然而，这种思想的统一终于越来越趋近于保守，越来越趋近于自高自大，越来越趋近于因循守旧，越来越趋近于内部阶级的剥削与压迫，像一个茧子——作茧自缚，终于完全封闭了与外界相同交流的空间。于是，有了阿Q，有了精神胜利法，从皇帝贵族到平民百姓，有了许许多多的“制台大人”，有了许许多多的“奴才太监”， 有了许许多多的“圆通大师”，有了许许多多的阿Q主义的“忠实粉丝”，有了一个“懒人国”，有了一个“鬼追人，人吃人”的荒谬的时代。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　落后导致麻木。当欧美的坚船利炮像一把锋利的剪刀将这个束缚已久的“茧”挑开的时候，这个民族才感到了久已麻木后的似乎久已忘却的痛。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　但是，仅仅有痛还是不够的。终于，她的一些优秀儿女们终于开始觉醒，开始反问历史，开始质询，怀疑时代，并追思那些血淋淋的教训，终于开始用这个民族涌藏在血液和灵魂中的求生的本能，拼着一腔热血，来拯救这片古老的土地。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　没有那种挣扎是不会痛苦的，尤其是在生与死的边缘上的挣扎，往往另一个民族在记忆深处刻骨铭心。也从未有过这样一个民族，是在经历了一个多世纪的痛苦挣扎之后，才在一片屈辱的回忆中浴血重生！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　但是，当她从古老的束缚之茧中奋力挣脱，终于振翅重飞的时刻，便是她生命历程中最为辉煌的蜕变。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　我想起了阿Q。周立波说过：“再过几年，年轻的男女读了《阿Q正传》也许会吃惊的问：‘有过这样的中国吗？’有过的，亲爱的年轻的朋友们，而且离开你们并不十分远，但你们在你们的春季之前越过它了，也不难想象浸没在幸福里的光辉中的你们的生活。你们是像早晨缀着露珠的新鲜的花叶，像是含着泪， 但是笑的；不像鲁迅和他的那一代人，像是在笑着，实际上是含着泪水的。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">“他永远是得意的：这或许是中国文明冠于全球的一个证据。”</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">别了，精神胜利法！别了，阿Q！</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　但愿这样的阿Q式的时代永远不再！永远不再！！！</span><wbr /></span><wbr /><br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1214186301#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Mon, 23 Jun 2008 01:58:21 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1214186301</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[地震给国家出了三道“高考”题]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1212750740</link>
<description><![CDATA[<span style="line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-size:32px;line-height:1.8em;">地震给国家出了三道“高考”题</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;">　　为保证灾区群众的子女能够弥补地震灾害给高考复习带来的损失，国家有关部门决定，四川地震重灾区的高考日期向后推迟约一个月。(《人民日报》6月5日)</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　突如其来的灾难，如期而至的高考。对于四川灾区的考生而言，今年的高考显然非比寻常——残垣断壁的校舍，千疮百孔的心灵，高考之于他们其实是一件很奢侈的事情。但，既然灾难既压不垮人心，更不能驱散重建家园的勇气和意志，愈挫愈奋的灾区人民，守望相助的中国社会，就必定能还灾区考生一张安全的高考书桌。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　高考，从来都不是一场平凡的考试，逢此多事之秋更倍显其别样况味。对于灾区考生，它有着痛苦的背景，有着诸多的羁绊，有着艰难的希望，所以，它关乎拯救，关乎承诺，关乎创造，关乎道义人心和心灵重建。也因此，震区高考的考生就不仅仅是那些受灾的孩子，也包括整个国家和全社会。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　地震重灾区的高考日期推迟了一个月，这是必然和必要的。我们给受灾考生多留一个月的时间，用以平复心情和温习知识；同时，也给自己多争取一点时间，用以清理废墟和积累创造。灾区的高考正在积蓄力量、等待冲锋的拂晓，国家的“高考” 却需只争朝夕、日以继夜。毫无疑问，这场走在前面的国家“高考”，其成绩如何将直接关系到继之而来的灾区高考是否有一个平静和安然的环境。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　国家“高考”的试题只有三道，简单却又无比复杂：一则是物质上的重建；二则是组织上调理；三则是心灵上的慰藉。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　就物质重建来说，震发以后，震区大部分校舍被夷为平地，各种设施和设备皆遭毁灭性损坏。复课尚且不能，组织大范围的考试更是无从谈起。在这一个月的时间内，如果高考要如期举行，首先第一重要的就是要搭建和暂时征用更多的高考所需的帐篷和简易房，另外，电话、电脑、电力设备和网络系统等也都是不可或缺的。这份工作的重要性和紧迫性，不言而喻。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　在物质上妥善准备的同时，有效的组织和协调也是重中之重的事情。震区环境艰难复杂，赈灾工作千头万绪，在此时举行涉及40多县市、达9.6万考生的大规模考试，其难度可想而知。可以说，高考的每一步进展都与灾区环境、赈灾工作紧密相关，牵一发而动全身。在这种情况下，救灾物资的调配、考试人员的分布、考试方案的拟定，都需多方权衡，以备周全。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　当然，考生的心理干预也是不容忽视的事情。他们当中有的失去了亲人，有的本身就受到伤害，更多的则是对地震的恐慌情绪挥之不去。于此，考前的情感抚慰和心理疗治变得必须，以使他们尽快调整心态、恢复信心。这也是保证高考品质的必不可少的一环。</span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">　　毫不夸张地说，此次震区高考必将和大地震一起载入史册，为人们所永远铭记。所以，我们要以对历史、对考生前途命运负责的郑重态度，奉献至诚爱心，施展更多智慧，尽力把这次震区高考工作做到最好。</span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1212750740#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Fri, 06 Jun 2008 11:12:20 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1212750740</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[迈克尔杰克逊的“完美变态”]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1210846080</link>
<description><![CDATA[                  <span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     迈克尔杰克逊的“完美变态” </span><wbr /><br><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    迈克尔杰克逊（Michael Jackson）被誉为流行“King of Pop”，是继猫王之后，西方流行乐坛最具影响力的音乐家。是出色的音乐全才，作词，作曲，场景制作，编曲，演唱，舞蹈，都有着卓越的成就。他融合了黑人节奏蓝调与白人摇滚的独特的乐风，时而高亢愤疾、时而柔美灵动的嗓音，空前绝后的高水准音乐录影，规模宏大的演唱会无不在世界各地引起极大轰动，他以魔幻般的舞步更是让亿万歌迷痴迷，其唱片总销量数以亿计，被载入“吉尼斯世界大全”。2006年，吉尼斯世界纪录颁发了一个最新认证：世界历史上最成功的艺术家。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     迈克尔杰克逊身上充满了一股神秘的力量，在音乐响起时他的节奏能带动全世界的脉搏 。难怪美国电影明星伊丽莎白·泰勒说：“MJ（迈克尔·杰克逊 Michael Jackson）的确是国际上最受欢迎的巨星，不论什么年龄段的人都喜欢他，他拥有难以置信的能量，是乐坛上的超强势力。在音乐艺术领域里，他是娱乐界高标准作品质量的标杆，他是个先锋人物。” </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     迈克尔杰克逊MV音乐特点： </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     ①主要音乐风格：新杰克摇摆舞曲，俱乐部舞曲，摇滚，摩顿黑人音乐，都市流行（Urban），放克，节奏布鲁斯。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     ②主要歌唱特色：假声，痉挛，活力，热情，伤感，警醒，快乐，自信，丰富，时髦，真诚，盛典，神秘，口技。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     ③主要舞蹈风格：现代舞、太空步、机械舞、霹雳舞、脚踏舞。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    说道MJ的确是一个神话——隔着大海，被传说、复制，被销售、观看，被指责……换句话说他从来没有生活在我们身边，他只是一个符号。他的传奇和他的遥远加在一起，就好象从未真实存在过一样。在这样符号化的年代，他那尖利、奇诡但又一尘不染的嗓音，他那独树一帜的舞曲风格，他那远离现实的MV幻境和絮絮叨叨的公益活动，却偏偏要从珠光和宝气中抛离出来，这些给音乐本身长面子。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    迈克尔杰克逊无疑是完美的，甚至已经从完美主义者进化到了变态人士的境界。但这种的变态显然不是坏事——像一个奇迹一样，他疯狂追求完美的音乐、完美的容貌、完美的表演以及完美的其他东西。单拿音乐，它完全符合了流行的完美性：在音乐的创造性方面，迈克尔·杰克逊在风格和流派的缝隙中创造出变化与个性，让人无处归类，赞不绝口。像《Come Together》的翻唱，竟然把鬼魅的气息和大将的风度泼到了商业元素的空场上，像《The Girl Is Mine》，凭着极端的浪漫和朴素感，让人们的情感思想不经意流露。   </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    在流行歌坛里，迈克杰克逊将完美推向极致，将气质推向顶故事元素。迈克尔杰克逊在歌词和MTV里做的那些美梦——英雄救美、周游世界、独闯虎穴……但这些无非是完美的幻象，但无疑又是个人梦想的狂热体现。在MV里，他真正地像小孩一迷恋着传奇，他真正地在完美中演绎着人生。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">   “ 一个女性化严重的男人，一个抛弃了肤色的黑人，一个怀有儿童心理的大人，一个像变形金刚一样表演的活人，迈克尔杰克逊是一个真正的做梦者，他抗拒了存在的基本元素 ……”美国电影导演大卫林奇这样说。迈克尔杰克逊无疑是复杂奇幻的，MJ的音乐电视便是做好的注释。奇幻，舞步，女人，儿童构建了迈氏MV故事元素，可以这么说任何说MJ音乐里都脱离不了这四个元素。。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     美国文化是一个商业气息很浓的社会。艺术元素包夹在商业理念中。迈氏MV也毫不例外，迈氏奇幻的个性得到商业化包装，再加上媒体炒作推波助澜，票房自然得到了飙升。可以这样说迈氏MV达到了艺术性和商业性恰到好处的完美结合。迈克尔杰克逊是商业社会的既得利益者，文明进程的加速者、物质世界的宠物、手段和表演的神人，他完全是一种商业化的艺术符号，是象征，是社会机器的一个零件，迈克尔·杰克逊同样在与种种造神运动创造销量奇迹，并让我们精神世界得到慰藉。</span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[娱乐]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1210846080#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Thu, 15 May 2008 10:08:00 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1210846080</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[世纪的启蒙者]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1206792448</link>
<description><![CDATA[ <span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">世纪的启蒙者</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">——致“新文化运动”先驱</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">http://blog.sina.com.cn/19tianya      </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">穿越眼底的云烟，回顾沧桑的历史，我们想到了世纪的启蒙者……</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    新文化运动上承了纵横捭阖战国的诸子百家，外映了狂飙欧洲大陆的文艺复兴，下启了四十年后的“百花齐放，百家争鸣”。在那一个帝国主义和北洋军阀摧残的旧社会营垒下，思想文化一片乌烟瘴气。一次次运动失败像一声声警钟，敲碎了很多人的迷梦，也使中国知识分子惊醒。以陈独秀为代表的启蒙者扛起了科学与民主的大旗，给中国一阵狂飙，给文化一道闪电，给社会一个震撼。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    1915年陈独秀在上海创办《新青年》扛起了科学与民主的大旗，为新文化运动的呐喊助威，呐喊代表着一种青春的张扬，代表着灵魂的苏醒，代表着人性的回归。那种生命的激情，远远胜过港台歌星热歌。因为那个时期陈独秀是青年人的崇拜，《新青年》是青年人的信仰。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    历史自有静观的的明眸。一些重要人物的巧合，常常给人带来恰逢其时的美感。像刘备三顾茅庐，蔡元培找到了陈独秀，邀请他出任北京大学文科学长。于是陈独秀将《新青年》从上海带到北京，传播新思想，从而揭开了一个时代的前沿。新思想再次被一个人（或一本刊物）激活。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    陈独秀的到来必然促使另一个新文化运动主将也即接踵而至。他就是胡适。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    胡适这时候正在美国留学（先后在哥伦比亚大学研读文科，主修哲学等）。这位根植于“国学”（注：“国学”指那些文言文）的知识分子竟然抛弃“祖业”，对“白话文”产生了浓厚的兴趣。胡适认为“古文是一种‘半死或全死的文化’，已经失去了生长的动力 ，必须创造出新文学，采用新鲜的白话文取代它”。他在赠友人的诗中提到要“驱除一车鬼（古文），迎入新世纪”。胡适率先采用“白话诗”（俗称新诗）倡导“文学革命”。但在异国他乡，这个小小的留学生圈子里，引来几乎众人的讽刺与非议。胡适被激怒了，为了自尊，他宁愿头破血流，奋起反击。1916年他作了一首诗以自勉，在诗的下阙这样写道：“文学革命何疑！且准备旌旗作健儿。要前空千古，下开百世，收他臭腐，还我神奇，为大中华，造新文学，此业吾曹欲让谁？”</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     时代需要革命。把文学当作一场革命，实质上是吸收新文化，驱逐旧文学，思想自由，兼容并蓄。“文学革命何疑”，气壮的很。胡适在《文学改良刍议》中把自己的文学主张加以归纳，其要点如下：（一）需言之有物（二）不模仿古人（三）须讲求文法（四）不要无病呻吟（五）务去滥调套语（六）不用典故（七）不求对仗（八）不避俗字俗语。文章写成后，寄给了远在上海的《新青年》，胡适没有想到这篇初探性的“刍议”，得到老牌革命家陈独秀的极力赞赏。他一眼接看出了它是“文学界的雷音”。文章很快就被发表。为了不给“敌人”有喘息的时间，老谋深算的陈独秀随即发表《文学革命论》为之推波助澜。他大力称赞胡适为“文学革命的急先锋”，同时说自己甘冒天下之大不韪“为吾友声援”，并声称天下凡所有像胡适向封建文学宣战的勇士，“吾愿为之前驱”。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    归来的胡适，已经是名播神州的新思想领袖。在举贤授能的陈独秀的推荐下，这位年仅二十七岁的留美学生得到蔡元培的赏识。被聘为北大教授。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     北大，在这个“思想自由，兼容并包”的新文化策源地，南金东箭，济济一堂，汇集了各路思想启蒙者。北大甚幸，中国甚幸。胡适的身后又迎来李大钊。这位带来十月革命的第一个在中国接受和传播马克思主义的共产主义者，以北大图书馆，《新青年》，《每周评论》为阵地，影响了一大批热血奔腾的如饥似渴的青年前仆后继。在这里陈独秀，胡适，李大钊等一条道上的仁人志士，彼此鼓励，得益相彰。积聚更多的热力，只待引爆便燃起烛天的天光。从此那雷霆万钧的气韵，点燃了指引人们走向光明的“五四（运动）”灯塔。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    仿佛新文化运动感到以上三员战将还不足以构成方阵，于是鲁迅出场了。鲁迅这位弃医从文踌躇满志的战士，带着医治人民精神创伤“匕首（矣能治病，矣能杀人）”。“吃人者自在猖，生人者反而沉（注：鲁迅语）”。正好在此时，《新青年》在京城耀眼夺目。胡适一炮打响，李大钊，刘半农等紧跟其后。鲁迅按捺不住啦，同李大钊，钱同书联手一起加入《新青年》编委阵地，从此由沉默走向张扬，从平静走向燃烧……同年5月发表向封建“吃人礼教”的战斗激文《狂人日记》。这足以震撼九州。鲁迅借狂人之口怒风痛斥：“翻阅历史一查，这个历史没有年代，歪歪斜斜的每页上都写着‘仁义道德’几个字……满本都写着两个字是‘吃人’。”</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     鲁迅轻轻的一笔，历史不停的颤抖。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">     就是这样一群文化启蒙者揭竿而起从幕后走到台前，《孔乙己》，《药》，《凤凰蹂涅》，《祝福》等一大批现实作品从笔尖流出。新文化运动在“呐喊”，新青年在“呐喊”，五四运动在“呐喊”，“东亚睡狮”在苏醒……</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    这是世纪的“呐喊”，“呐喊”的世纪。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    一股股思想春潮涌入中国，是因为胡适，鲁迅等这一批世纪启蒙者的传播，一开阔了人们的视野，勃发了“指点江山”的豪气。</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">    一批批热血青年投身革命。是因为陈独秀，李大钊等这一批世纪启蒙者的风采，开阔了他们的视野，强化了“中流击水”的意志。</span><wbr /><br><br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1206792448#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Sat, 29 Mar 2008 12:07:28 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1206792448</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[岳阳歌赋]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452631</link>
<description><![CDATA[<span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">岳阳歌赋</span><wbr /><br><a href="http://blog.sina.com.cn/19tianya" target="_blank"><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">http://blog.sina.com.cn/19tianya</span><wbr /></a><wbr /><br><br>       <span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">处洞庭之沃野，置九镇之中央。奉尧命斩巴蛇，因后羿号初创。得天岳之灵居，故美称岳阳。壮伟楼以临湖，改晋邑名独享。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　岳阳之源，源远流长：原住民，廿万年，植稻桑，中华先。春秋归楚，汉分三县，西晋设郡，建制确定。大禹惠至，治水筑长堤千里；唐宋施德，辟荒垦良田万顷。是以岳阳为江南之腹，兴国重镇。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　岳阳之利，利在其地：左丘陵，右平原，前衡岳，后连云。南极潇湘，重湖形胜，北通巫峡，遥控襄荆。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　岳阳之胜，胜在其人：楚屈原，汉贾生，唐李杜，宋文正。左公御外，植柳西行，弼时救世，开国元勋。求索殷切，其修在国运承祚；忧乐关情，所虑为天下苍生。是以岳阳成文明之邦，君子向焉。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　今之巴陵胜状，胜在一江一楼。江曰汨罗，沧浪之水，浊则濯足，清则洗缨，幸杜墓处其上，赖屈祠而有神，端午龙舟，棹辞齐整，碧水荡漾， 凭吊诗魂，遥看洞庭水游之美，斯文滥觞，岂不独乎？楼观洞庭，浩荡之势，俯则退思，仰则凤鸣，缘鲁肃以始建，因张说而名震，吴楚乾坤，断脉九川，迁客骚人，应对有声，坐听古仁者下野之唱，澄宇清音，何其壮哉！ </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　然则哲人去矣，道里悠悠，白云在天，湖光山色，融我风情，感唐宋以降，重楼更重，名篇愈名，美文绝唱，独响空鸣。濒岸兮风物，跚跚有待入简；徘徊兮醉客，摇摇扶归无颜；时至兮冠盖，怿怿羞对酒行。叹思既久，敢不叩问： </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　江南有楼兮，迁客骚人缺乎？非也。清风史册，千秋彪炳，求索忧乐，民族精魂，仁者之志，觅觅可寻：白银潭中，岳武驰骋，巴陵城下，左帅 驻军，怀甫亭里，朱德倾情，层台之上，耀邦低吟；一代诗杰，毛公驾临，挥毫赠书，并非唱和，乃题子美遗篇；名山名水，名楼名文，更有李白墨宝、张照神品， 长向日月酬和，天上对人间。噫，文章千古皆盛事，千古文章待修成，范公杰作望续篇，凭槛回响问后进。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　大泽云梦兮，风物胜景萎乎？非也。退耕还湖，湿地再生，人与自然，和谐共存，候鸟时至，翩翩齐鸣：二妃墓，柳毅井，爱情圣岛，演绎 古今，轩辕再张咸池乐，天籁无声胜有声；慈氏塔，张氏村，圣安古寺，子厚碑文⑨，南湖广场游如织，明月向天赊酒行；棉如雪，稻似金，荷塘星布，龟鳖良 禽，湖广熟稔足天下，芙蓉国里宜耕田；鳜鱼肥，板栗甜，网撒阳秋，春采银针，渔舟向晚唱不尽，挑担茶叶上北京。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　中华名区兮，贤能之臣寡乎?非也。先忧后乐，求索奋进⑩，民本理念，深入人心，五百万众，拧结为绳：农为本，工业新，巴陵路阔，招 商以诚，城陵矶通江达海，三江口百舸争先；京广贯，京珠并，一桥飞越，洞庭天堑，中山至此可瞑目，建国方略得践行(11)；禁山泽，广造林，水流山动，四 季如春，八月平湖不浑浊，河清海晏见太平；治畎亩，免赋敛，国计用裕，境壤帖然，废而俱兴难历数，政通人和道不尽。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　夫天地经纬，大哉乾元，版籍历历。文景仓满难图霸，太宗贞观惜称治。相如作赋汉武朝，太白生当玄宗时。腾飞贵在慎修德，施政为民今日计。去骄戒躁和谐生，盛世为文方可期。正所谓革命尚未成功，同志仍须努力。俯仰欣甚，可以解题： </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　汉历四代，厥有史记，唐逾六帝，诗臻于极，宋承前修，大家叠起，文章合时，如椽巨笔。今之岳阳，风篷正起，新筑楼台，面湖数里，虚位以待，高墙巨壁，以铭新记，赫赫业绩！ </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　噫吁兮，滕范身影长，倏忽又开元，共和创大业，屈指界六旬，千禧世纪同，以史为明镜，已入初治境，依稀见全盛，赋出天下乐，相邀聚名城，吕仙把杯盏，醉酒哺奇文。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　呜乎，小康达，大同近，五事具，邀巴陵秀才，三湘俊彦，聚九州志士，环球豪英。 </span><wbr /><br><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">　　乱曰：江河为百谷王，洞庭潴天下水。是观壮哉，斯德深哉。天将大任，盛世降哉，佑我黎民，殷实富哉。谦谦君子，祥云来哉，携以奇文，环宇诵哉！ </span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452631#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Fri, 04 Jan 2008 13:17:11 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452631</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[杭州赋]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452562</link>
<description><![CDATA[杭州赋<br><a href="http://blog.sina.com.cn/19tianya" target="_blank">http://blog.sina.com.cn/19tianya</a><wbr /><br><br>   吴越雄州,拥东南形胜;人文都会,驰卓荦大家。西湖为举世惊艳,钱塘称古今繁华。山色水光,总宜雨奇晴好;三秋六月,最美桂子荷花。系缆溯秦皇,百尺苍崖赭石;乘潮传伍相,千年白马素车。<br>　　杭州之胜概也,江天湖海,气象万千,碧柳绛桃,四时花树。向有人间美景天堂之嘉名,更膺国际花园城市之隆誉。双堤三岛,多罨画之楼台;印月流霞,复藏诗于烟雨。湖上风来,直送荷花清气;山间月上,微闻桂子幽馨。梅菊之芬芳沁梦,湖山之美艳怡神。近年踵美增华,更令风情崭露:南线之新 景多姿纷呈异彩,弥畅观瞻游憩之怀;西进之水域一碧遥映诸峰,平添幽野逸闲之趣。尤有杨公堤,拓展人文奥区,荟萃湖山佳处。以白苏为伯仲,堤复成三;通南 北而逶迤,桥又有六。洵揽胜之长廊,为聚景之中轴。至于西溪湿地,烟水空濛。秋芦飞雪,诗意无穷。传梵隐之逸致,吊词客之遗踪。几曲清溪,隐孤村于碧树; 流花渌水,来韵竹之轻风。更有浙水之秋涛,如万马奔腾。云崩雷发,海立山倾。发皇耳目,激越豪情。令人心胸开拓,直接沧溟。美哉杭州,为天地英华所钟毓, 信山川灵秀之聚凝! <br>　　杭州之胜概,尤在人文。以蕴涵之厚重,铸都市之神魂。古址发湘湖,惊现彩陶弓镞;神徽出良渚,灿呈玉钺壶尊。八千年文明久远,独木 舟故物犹存。中华第一古城,重大发现与殷墟伯仲;史前文明圣地,深远影响向晋粤直臻。於越句吴,山水多春秋之史迹;乘车戴笠,歌谣颂风俗之真淳。大 禹东巡,到此舍杭登岸; 孙郎割据,叱咤三国风云。高隐子陵,钓台临桐江秋水;幽栖抱朴,丹灶对葛岭朝暾。至钱王武肃,明达而仁贤。吴越国万家安堵,十四州 一剑倚天。登斯民于衽席,远兹境于戈鋋。忠懿识时,纳土称藩。天水赵氏于焉底定,江浙诸州赖以保全。使杭城波澜不惊,碧水一湖无恙;清泉百井,炊烟万灶依 然。安民保境,功莫大焉。 <br>　　溯自秦置钱塘,萌初古邑;隋建杭州,兴始名城。历朝俊彦翩来,高贤流寓;奕世雄才间出,英物挺生。白苏二公,厚德深情。设闸筑堤, 心系乎赤子;疏湖浚井,惠及于苍生。又以绝代风华,各陈珠玉;妙呼西子,诗化杭城。终古崇祠合祀,至今兰菊齐馨。其后先之贤守,皆留美名。阮芸台筑墩环碧,立灵隐书藏,创诂经精舍;林则徐两任州宦,其秋风远戍,亦于此登程。岳墓于祠,青山苍水分三席;秋坟苏冢,才媛侠女共西泠。更向雪鸿觅迹,桑海寻痕。尚有白石清真,词坛之杰;夏圭马远,画苑之英。陆放翁听雨深巷,林和靖放鹤孤亭。林外题句忧时于客邸,文山临危 受命于围城。赵王孙苍碑留墨,张宗子《梦忆》书情。柳永词传长调,袁枚诗主性灵。黄公望富春画出,俞曲园六一楼成。汪水云北去之歌诗怨句,谢皋羽西台之 恸哭悲声。《再生缘》弹词,陈端生为孟丽君立传;《断肠集》吟稿,朱淑真与李清照齐名。科技名家,赫赫有声。“天城美丽而华贵”,径山禅宗与茶道,由日僧道元、南浦传布东瀛。茶茗之都,名传龙井;香飘梅坞,佳客频迎。初唐之柿蒂织绫,丝绸香泽;南宋之官窑神品,碧瓷天青。更看惠理开山,灵隐之佛香袅袅;还传济颠运木,净慈之钟韵泠泠。至于传奇佳话,百姓道情:则有松岭书缘,梁祝化蝶;雷峰传说,白娘坚贞。 <br>　　近代以还,国士踵接,人杰肩摩。龚定庵唤九州风雷,亦箫亦剑;葛云飞率孤军浴血,可泣可歌。林启创求是书院,为浙大之筚路;风眠长 国立艺专,开美院之先河。西泠印学,四老题襟,长社之缶庐果硕;文澜立阁,四库镇馆,护书则丁丙功多。煌煌两级师范,灿灿辰列星罗。名士彬彬称盛，英才济济盈科。国学斗山, 文化巨擘,博大沉雄。 <br>　　改革开放，大潮澎湃;八面风来,万方云会。今日之杭州,挥洒湖山长卷,更展江海雄风。拔地千楼,气吞海日;跨江十桥,势压天虹。市井繁荣,人居旺发;工区林立,鲜花锦簇。竞艳艺坛,明星荟萃;办博览之盛会于西湖,复吴越之胜观于南线。大都市巍峙江干,跨世纪工程壮观海甸。生活品质之城,秉精致和谐大气开放之高标;人文山水之都,为休闲游旅建业求知之胜地。碧水蓝天,绿色清静, 蝉联四载,名冠十城,故曰“幸福城市”。续延文脉,东动西静南新北秀中兴;呵护水魂,海壮江雄河丽溪幽湖美。看千年跨越,一派生机;正强龙翔;名城凤起！ <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452562#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Fri, 04 Jan 2008 13:16:02 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452562</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[ 我是寂寞的男孩……]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452248</link>
<description><![CDATA[<div style="text-align:center;"><span style="font-size:16px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;">我是寂寞的男孩……</span><wbr /></div><div style="text-align:center;"><span style="font-family:'Arial';line-height:1.8em;"><a href="http://blog.sina.com.cn/19tianya" target="_blank"><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">http://blog.sina.com.cn/19tianya</span><wbr /></a><wbr /></span><wbr /></div><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是寂寞的男孩</span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我<span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;">从</span><wbr />不否认自己是寂寞男孩，寂寞到骨子里 </span><wbr /><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">骨头中空。我时常听到骨子里自己的脚步 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">声声扣问我的灵魂 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">打开窗户，不时进来一阵风或一场雨 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">请敲击我的神经及骨，猛烈些吧 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">让那些该死的声音停下来 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">停下！停下！该死的 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">风雨之后，我常常疲惫到虚脱，大汗淋漓 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">像病了一场，像刚刚与一个人纠缠过 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">被带走了灵魂，饥饿的感觉 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">让我折断自己的骨头，“喀嚓”、“喀嚓”， </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">用牙齿嚼着，宁肯被一根骨刺卡在喉咙 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">多年的泪水，忍着，暂不决堤 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">不妨用雪花塞满骨洞，连同关节的一些缝隙 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">不能再爱了，不能。如果爱，雪会融 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">骨再一次空，再一次，寂寞爬上一天又一天 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">像爬山虎，爬上荒凉的眼神 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">她不在身边，我不停地敲骨，敲心，日夜 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">穿着相思的道袍。一遍又一遍，如轻敲木鱼 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">空，空空空空空 </span><wbr /><br><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是寂寞的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我不能把持自己的孤独，你给些钢币吧 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">一元的那种，我买一杯又一杯的冰激凌 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">吃掉那些油腻、冰冷的部分，连同隐藏的 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">然后摆放空空如也的杯桶 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">翻些二十世纪作家们的散文 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">他们的爱及人生，多么深刻，一笔笔 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">是用孤独刻的。我敬他们些冰激凌 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">来吧，干杯， </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我敬重的男子汉 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">孤独，一杯可以续添的无味的茶水 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">不停地喝下去，不停地消耗 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">滴也滴不尽的流质 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">它有时汗发，有时泪出，有时粘在血管里 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">周身行走。我已是孤独到病的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">等一个结果出来。孤独已进入我的胃肠, </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">请让我疼出感觉。这样，我就可以下定决心 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">将多年的孤独，一一击碎。等你 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">请我吃酒，一杯一杯吃醉 </span><wbr /><br><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是寂寞的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">唱着《霸王别姬》，等着虞姬， </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">挥着君子剑，令我失魂 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">她的眉眼，她的唱腔，她的身姿 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">只一个晚上，我的心碎成铜币，哗哗作响 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">掷向她的脚边，掷向不属于我的舞台 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">一枚又一枚，被她喜欢和鄙视 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">她下腰，翻身，痛指我心。风起了，风起了 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">泪纷纷落地，碎成莲花。我不是她的霸王 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是为她可以去死的又一英雄 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">舞台落幕，观众溃败如水。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">大剧院的门口 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">没有专等我的女子 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是如此寂寞，如此寂寞的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">她在卸妆吧，那么多的粉饰。一件一件取下来 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">一层一层洗下来，她一定很累，累到想不起 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">剧院还坐着我，这么个寂寞男孩 </span><wbr /><br><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是寂寞的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">痴心当如窗台的花草,恋人早出晚归 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">夜深了它们还在照一面月亮,寂寞地痴痴地等候 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">眼神慵懒。今儿恋人绝不夜归 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">月亮是唯一的心镜,照出心事。过往流水一般 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">回忆常常湿着。我是你两岸的慕柳一株，为你 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">垂下我刚柔的全部，并生生死死，甘心轮回 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">只为，你眼中映出我的相思依依 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我亦是深秋的石榴，等得太久，消了皮肉 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">枯了，皱了，心中却储着整齐的渴望，一室又一室 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我与烟酒诉说，我是多么孤独的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我与诗词倾诉，我是多么寂寞的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我不与你诉说，我是要自暴自弃的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我屡屡淌过历史的河，寻些曾经的烟花柳巷 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">豪词壮曲。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">其实，爱除却三百六十五天 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">寂寞不过鱼玄机 </span><wbr /><br><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是寂寞的男孩 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">虫子的寂寞,在深土；飞鸟的孤独,在高空 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">花朵的寂寞,在山野；游鱼的孤独,在岩层 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">硬的寂寞,在锁锈；树的孤独,在门重 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我是寂寞又孤独的的男孩,在情中 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">写诗，不能自拔 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">写下有生命的文字，写下标点符号 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">把风、雨、草、花、月亮、星星都拾进来 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">让寂寞日夜燃烧。惟有寂寞 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">使心如一面澄净的湖泊 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">寂寞是一条河，长长的河，伴随一生的河 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">永不枯竭的河，流在我的神经及血 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">没有什么能阻止寂寞的触角 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">烟灰及凌乱的舞步 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">就让我寂寞吧，关闭通向春天的门窗 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">拒绝繁华。只让我像一片雪花 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">从欲望的顶端飘下，一分一秒地 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">享受过程。只让雪藏 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">我端坐冬天，将雪一片一片地化尽 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">吐出溪流，滋润灵魂各处 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">直至它们开出花来，从内 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">一点一点将春天打开 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;">静静地  等候 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'宋体';line-height:1.8em;">簪花开放，寂寞如初</span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452248#comment</comments>
<qz:effect>512</qz:effect>
<pubDate>Fri, 04 Jan 2008 13:10:48 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199452248</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[易久天涯的空间开通了！密友招募中！！]]></title>
<link>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199451861</link>
<description><![CDATA[我今天终于有了自己的QQ空间！<br>我认识的GGMM们都有自己的QQ空间了<br>不过，我相信我的空间是独一无二的！<br><br>我喜欢交朋友，呵呵<br>如果你喜欢网游，加我QQ空间好友吧<br><br>如果想和我多聊一些<br>给我<a href="http://user.qzone.qq.com/903591809/msgboard_new" target="_blank">留言</a><wbr />，给我发小纸条<br>或者直接<a href="http://user.qzone.qq.com/903591809/interact_new" target="_blank">加我好友</a><wbr />吧！<br><br>另外，如果你在其他博客上有日记或者照片，可以用QQ空间搬家工具(<a href="http://n.qzone.qq.com/move/move_login.htm" target="_blank">http://n.qzone.qq.com/move/move_login.htm</a><wbr />)把它们备份到QQ空间。让我们一起享受QQ空间的网络生活新体验！:) <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[903591809@qq.com(分子)]]></author>
<comments>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199451861#comment</comments>
<qz:effect>0</qz:effect>
<pubDate>Fri, 04 Jan 2008 13:04:21 GMT</pubDate>
<guid>http://903591809.qzone.qq.com/blog/1199451861</guid>
</item>

</channel>
</rss>

