<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="http://feeds.qzone.qq.com/rss.xsl" version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:qz="http://qzone.qq.com">
<channel>
<title><![CDATA[櫻の碎片]]></title>
<description><![CDATA[∮不常更新の空间∮~~~……]]></description>
<link>http://9046382.qzone.qq.com</link>
<lastBuildDate>Sat, 28 Nov 2009 20:34:14 GMT</lastBuildDate>
<generator>Qzone</generator>
<language>zh-cn</language>
<copyright>Copyright (C), 2005-2008, Tencent Tech. Co., Ltd.</copyright>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 07:34:51 GMT</pubDate>

<item>
<title><![CDATA[雪之花……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1258443291</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#ffffff;font-size:18px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    依然是从天空中飘洒的雪花，可是今年却从这纷纷扬扬飘落的白色中体味到了孤寂……</span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:18px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    喜欢看雪，喜欢在雪中漫步，喜欢听鞋子踏在厚厚的积雪上发出的“咯吱咯吱”声，喜欢看从人们口中呵出的白汽……这才代表了冬天的到来。因为我觉得，只有雪才代表冬天。因为我……喜欢冬天！</span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:18px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    在新疆呆了4年，看了不少的雪，也算是送给喜欢雪的自己一份礼物。如今回到了少雪的大连，总觉得看不到那么多的雪了，便多了一份落寞，呵呵……所以，喜欢雪的我注定不会喜欢南方吧！</span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:18px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">    也许因为现在只有自己了，更喜欢看雪了吧？看到飘下来的大小不同的雪花，心里格外的安静、格外的寂寞……不知为何，只要看到了飘洒的雪花，就会想到中岛美嘉的“雪の华”，一共4个版本的歌曲，我只喜欢中岛美嘉这个版本的，因为她的声线更符合飘雪</span><wbr /><span style="color:#ffffff;font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="font-size:18px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;">的风景，更能让人体会到那份雪中孤独的感受……</span><wbr /><br><span style="font-weight:bold"><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />《雪の华》--</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">中岛美嘉</span><wbr /></span><wbr /><br><br><span style="font-weight:bold"><wbr />のびた人阴(かげ)を 舗道に并べ （不断延伸的影子 在红砖道上并列）<br>夕暗のなかをキミと歩いてる （在深夜里与你并肩走着）<br>手を繋いでいつまでもずっと （永远紧紧牵着手 只要能在你身旁） <br>そばにいれたなら泣けちゃうくらい （我就感动得快要哭了） <br><br>风が冷たくなって （风儿变得寒冷）<br>冬の匂いがした （有了冬天的味道）<br>そろそろこの街に （这条街也即将到了）<br>キミと近付ける季节がくる （能和你接近的季节来临）<br><br>今年 最初の雪の华を （今年 最初的雪花）<br>二人寄り添って （向我俩靠近) <br>眺めているこの时间(とき)に (在眺望着的这个时间里) <br>シアワセがあふれだす (充满了幸福的喜悦) <br>甘えとか弱さじゃない (没有撒娇和脆弱) <br>ただ、キミを爱してる (只是 爱你) <br>心からそう思った (打从心底爱你)<br><br>キミがいると どんなことでも (只要有你在 无论发生什么) <br>乗りきれるような気持ちになってる (都会有可以克服的心情) <br>こんな日々がいつまでもきっと (我祈祷着 这样的日子) <br>続いてくことを祈っているよ (一定会直到永远) <br><br>风が窓を揺らした (风儿吹的窗摇) <br>夜は揺り起こして (把夜晚摇醒) <br>どんな悲しいことも (无论多么悲伤的事情) <br>ボクが笑颜へと変えてあげる (我用笑容为你改变) <br><br>舞い落ちてきた雪の华が (雪花飞舞飘落) <br>窓の外ずっと (在窗外一定) <br>降りやむことを知らずに (不知何时雪已停) <br>ボクらの街を染める (把我们的街道染色) <br>谁かのために何かを  <br>したいと思えるのが  (想为某人做些什么事)<br>爱ということを知った (原来 这就是爱)<br><br>もし、キミを失ったとしたなら (如果 失去了你) <br>星になってキミを照らすだろう (我会变成星星照亮你) <br>笑颜も 涙に濡れてる夜も (微笑 或被泪水沾湿的夜晚) <br>いつもいつでもそばにいるよ (我会永远在你身旁) <br><br>今年 最初の雪の华を (今年 最初的雪花）<br>二人寄り添って （向我俩靠近）<br>眺めているこの时间(とき)に （在眺望着的这个时间里）<br>シアワセがあふれだす （充满了幸福的喜悦）<br>甘えとか弱さじゃない （没有撒娇和脆弱）<br>ただ、キミとずっと （只是 想永远地）<br>このまま一绪にいたい （就这么一直在一起）<br>素直にそう思える （我真心地这么想）<br><br>この街に降り积もってく （在这条街上堆积的）<br>真っ白な雪の华 （纯白雪花）<br>二人の胸にそっと想い出を描くよ （悄悄地在我俩胸口画上回忆）<br>これからもキミとずっと （从今而后也要永远和你在一起...）<br></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1258443291#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 07:34:51 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1258443291</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[一个人久了……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1256520040</link>
<description><![CDATA[<br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一个人久了，懒得去恋爱，懒得去了解人。 <br>一个人久了，朋友会越重要。<br>一个人久了，会越来越喜欢听歌。  <br>一个人久了，电话会常常忘记带。 <br>一个人久了，都会养成一个怪癖。<br>一个人久了，对爱情会越来越挑剔！！！<br>一个人久了，除了寂寞点以外，还是蛮开心的。<br> <br>一个人久了，看到样子不错的异性，生理吸引内心抗拒。 <br>一个人久了，慢慢会变的成熟起来。 <br>一个人久了，会比以前更重视更爱自己的父母，更重视亲情。<br>一个人久了，对所有的节日大多都没什么期待了。 <br>一个人久了，可是听到或看到别人一对对的很甜蜜的在一起，</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;">           心里还是多少有些介意。 <br></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一个人久了，会喜欢买很多鞋，带自己去很远很远的地方。 <br>一个人久了，会觉得无拘无束，自由自在，天宽地广。  </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一个人久了，爱情会变的越来越不重要了，钱和事业变重要了！<br>一个人久了，会越来越能认清这个社会，越来越现实了。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#ffffff;line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />总之一个人久了，是很幸福的时光。</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />虽然只是有一点点的无聊和寂寞。<br>但游走在自己的街道上了，什么都是我可以，没有任何束缚。<br>想闹就闹，想笑就笑，想哭就哭。<br></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />很多人都在疑惑。你，为什么没有告别一个人？<br></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'仿宋_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />因为<br>一个人久了<br>会上瘾！</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1256520040#comment</comments>
<qz:effect>142606848</qz:effect>
<pubDate>Mon, 26 Oct 2009 01:20:40 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1256520040</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[无题……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1255054381</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />锦 瑟</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />锦瑟无端五十弦，</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />一弦一柱思华年。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />庄生晓梦迷蝴蝶，</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />望帝春心托杜鹃。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />沧海月明珠有泪，</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />蓝田日暖玉生烟。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />此情可待成追忆，</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />只是当时已惘然…</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />——李商隐            </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#330066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#003300;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#003300;line-height:1.8em;">    这恐怕是我今生最喜欢的诗了，依然记得高中学习这首诗的时候，我是全班第一个把全诗背下来的人。不是炫耀自己的记忆力，我想说的是，第一眼看到这首诗，它便在我脑海中刻下了深深的印记，差不多看过了一遍之后，便如复刻一样的记住了。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#003300;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    “此情可待成追忆，只是当时已惘然……”，14个字，却承载了无限的情感，又如卢照邻在《长安古意》中所书：“得成比目何辞死，愿作鸳鸯不羡仙。”另外，仙剑奇侠传中的“此生如有你相伴，不羡鸳鸯不羡仙……”、“今生情尽空悲切，来世再续未了缘……”，看似表达的仅仅是简单的情感纠葛，但是，在这每14个字背后的故事，却是一言难尽的。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#003300;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    真正的人生又何尝不是如此呢？呵呵，没有经历过的，会认为这些东西太矫揉造作，然而经历过的，便会懂得这里面的真意。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#003300;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />    </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1255054381#comment</comments>
<qz:effect>142606848</qz:effect>
<pubDate>Fri, 09 Oct 2009 02:13:01 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1255054381</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[为自己所失去的某些东西而写……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254936044</link>
<description><![CDATA[<br><span style="font-size:32px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="text-decoration:underline;"><wbr /><span style="color:#000066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">江城子·寄情</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">辗转千回独卧床，</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">夜未央，月如霜。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000066;line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">内心凄楚，谁可诉衷肠？</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000066;line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">落寞徘徊轩窗旁，</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">冬已至，朔风凉。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000066;line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000066;line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">遥忆昔时影成双，</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">笑声畅，情难忘。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000066;line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">斯人若在，何去羡鸳鸯？</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000066;line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">仍记别时伊容装，</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-size:24px;line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;"><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">不堪想，泪成行</span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254936044#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Wed, 07 Oct 2009 17:20:44 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254936044</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[一个人的摩天轮……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254853055</link>
<description><![CDATA[<span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-family:'Arial';line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;">一直都不喜欢喧嚣的世界，更不喜欢游乐场里的吵闹，但是从小的时候就开始喜欢上了摩天轮，也许它不够刺激，慢慢的转动像一位年迈的长者，一圈几分钟下来根本体会不到什么，很多人都不喜欢……可是，在摩天轮上的感觉却是我最喜欢的，也许就是因为它没有那么激烈，没有那么“刺激”吧？</span><wbr /></span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">    在视野开阔的地方乘坐摩天轮，其实有一种很惬意的感觉，随着它慢慢的转动，视野也随之变得越来越开阔，可以从平常不可能经历的角度去看城市中的一切，心情也会随着视野的扩大而变得更加舒畅，心里也会想“快点、快点到达最高点”……而且在到达顶点的时候，会希望摩天轮就此停住，以便自己可以贪婪的多享受一会这种愉悦感觉，可是事与愿违，随着顶点的到达，摩天轮的路程也随即走向了结束，心里会期冀时间可以走的慢点、再慢点……不管如何解释，我永远都不会相信时间可以倒流，逝去的时光就那么的走了，就如同逝去的快乐，是找不回来的……</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">   </span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="color:#660099;line-height:1.8em;"> </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#9933FF;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><br></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="color:#9933FF;line-height:1.8em;">一个关于摩天轮的传说</span><wbr /> </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">　<span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　一起坐摩天轮的恋人最终会以分手告终 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　但当摩天轮达到最高点时 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　如果与恋人亲吻 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　就会永远一直走下去 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　传说摩天轮的每个盒子里都装满了幸福 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　当我们仰望摩天轮的时候 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　就是在仰望幸福 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　幸福有多高 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　摩天轮就有多高 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　当我们渴望得到幸福但幸福又迟迟没有到来的时候 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　试着坐上摩天轮等待它慢慢升高 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　直到最顶端 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　俯视所看到的一切 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　其实我们所要的幸福很简单 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　从那里往下看 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　人都匍匐在脚下</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　我相信 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　世界很大 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　但总有属于我们简单的幸福 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　所以 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　当我们感到不幸福的时候 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　试着去仰望摩天轮 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　等待着所谓的幸福高度 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　他们说 </span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　眺望摩天轮的人都是在眺望幸福</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　我们仰望它的时候</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="color:#00FFFF;line-height:1.8em;">　　是不是已经得到了幸福？</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="color:#000066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#000066;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><br></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'宋体';line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">他们说，摩天轮的每个格子里都盛放着幸福。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">我很想和最爱的人一起坐上摩天轮，站在风的上面，开放属于两个人的幸福。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">而现在我只能站在轮回下，仰望着幸福，然后低下头快步离开。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">也许我会一直都仰起头。他们说这样，眼泪不容易流下来。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">幸福其实和摩天轮是一样的，转啊转啊，一圈又一圈的来来去去，</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">没有停留，但是总是会义无反顾的回来，</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">没有意外，也没有停歇。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#000066;line-height:1.8em;">所以，摩天轮幸福得很孤单。</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254853055#comment</comments>
<qz:effect>142606848</qz:effect>
<pubDate>Tue, 06 Oct 2009 18:17:35 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254853055</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[过分安逸……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254187372</link>
<description><![CDATA[    现在的我每天总是重复着同样的事情：早上5：30起床、洗漱收拾完东西坐车上班、7：20左右到达单位，开始一天的工作，时忙时不忙、中午11：30准时午休下楼吃饭、吃完饭偶尔在周围散步，偶尔回来睡个午觉、下午1：00开始“下半场”的工作、5：00下班、花一个半小时左右的时间到家、吃晚饭、开电脑、关电脑、11：00左右睡觉……如此反复。<br>    不知道现在得心里是什么感觉，对这种情况挺麻木的，但不是说对生活、对工作没有热情、不喜欢，但总觉得缺了些什么东西，但自己又说不出来这个东西到底是什么？不知道什么东西才能让这种现状有所突破。<br>    对吃、对玩都没有什么特别的兴趣了，有些东西无非是机械运动罢了，不在乎对象是什么。期待什么呢？如果公务员考不上（很可能就是考不上），就自己找个离工作单位近的地方住下，以后慢慢奋斗吧！希望自己能顺顺利利，少走弯路就满意了，呵呵~<br>    过分安逸不是好事情，但是太紧张了恐怕也不好，总是希望自己能做出点什么事情来，却有不知道该如何，只能慢慢的，一步一步的走，虽然不是消极的态度，但是也只能走到哪步算哪步了，高瞻远瞩之类的能力不是我所拥有的，呵呵~ <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254187372#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Tue, 29 Sep 2009 01:22:52 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1254187372</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[[转]终于明白陆涛为什么不爱米莱]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1253714423</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我很少转东西。 </span><wbr /><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">看了这个　才发觉　 </span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#000000;line-height:1.8em;"><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">原来我根本没看懂＜奋斗＞的含义！　作者剖析的真的很深刻</span><wbr /> </span><wbr /><br><span style="color:#000000;font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">如果你愿意，真的希望你耐心的看完。一定会有不同的感受．．．</span><wbr /> <br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced963e3dc5552b928e1c491a9775b9703ec8cc72f4e9e66016e9631dee51dd5d36c18842f7b2f6e4d87208b9340e8c6fa43f6d9c742006c9f66235295682ceeff073dc52635d" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced963e3dc5552b928e1c491a9775b9703ec8cc72f4e9e66016e9631dee51dd5d36c18842f7b2f6e4d87208b9340e8c6fa43f6d9c742006c9f66235295682ceeff073dc52635d" /></a><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced96593e0642ba8cdf7ce4b886473e2db50d574d9de5d51845fb4678ec01ce1b71e92b17f41371ff7367c53e29f37518759e05e166493cc59c03380886e8b4efb244edc22707" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced96593e0642ba8cdf7ce4b886473e2db50d574d9de5d51845fb4678ec01ce1b71e92b17f41371ff7367c53e29f37518759e05e166493cc59c03380886e8b4efb244edc22707" /></a><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced96a57cc8f186a8de06e92bf62fed1205eadf6cba8289cf5acbb1837798db530c9bcf41f8b62422af551c9fa18dcf854b4c84546bf5d26e20b804e9069e37f5929b9167da5d" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced96a57cc8f186a8de06e92bf62fed1205eadf6cba8289cf5acbb1837798db530c9bcf41f8b62422af551c9fa18dcf854b4c84546bf5d26e20b804e9069e37f5929b9167da5d" /></a><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced96db94a2bfdc0e6699fc11cea323177890b345e0d2c51522b8d217e5e9ec526cb3b49827092d54141d51b1688a43a8cfd675f6c8747e90ca33fda70b2717e0eded5d0d0a1d" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced96db94a2bfdc0e6699fc11cea323177890b345e0d2c51522b8d217e5e9ec526cb3b49827092d54141d51b1688a43a8cfd675f6c8747e90ca33fda70b2717e0eded5d0d0a1d" /></a><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced964d94b01f62994e81b3a0d0be67618cd7a2cebf2b2caea9af1b521b07b2df02e0e1a905f80ba422af89beea77fca98c22363fcb30a413f005aacc4d5b9efdfa4de2bc12fb" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://xa.photo.store.qq.com/http_imgload.cgi?/rurl4_b=a527d44bbe8af1aec3e0e918fb6ced964d94b01f62994e81b3a0d0be67618cd7a2cebf2b2caea9af1b521b07b2df02e0e1a905f80ba422af89beea77fca98c22363fcb30a413f005aacc4d5b9efdfa4de2bc12fb" /></a><wbr /> </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">爸爸曾经对我说过 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">没有任何一个男人可以让你依赖一辈子。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">妈妈曾经对我说过 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">如果一个男人在他什么都有的情况下喜欢你，才是真的喜欢你，变数不大，如果他一开始一无所有，后来有了很多，那一般会抛弃你。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">妈妈还说 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">以后不要找比我家差的，不行，如果家里比我们好太多，绝对不行。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">胖阿姨说 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">男人要顾家，如果不顾家，再好再风光，也是别人的老公，不是你的。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">还有别人对我说的那句话，女人失去自己的那一天，就是男人离开你的那一天。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">有些东西是骨子里的，留着自己慢慢体会了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">《天生购物狂》里面何穷富有两个爸爸，一个穷爸爸一个富爸爸。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　一个花钱如流水，一个抠门到极致。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　在饭桌上，人人自我剖析自己的都市压力病，穷富的爸爸说， </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　穷富像他两个爸爸，有爱花钱又很抠。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛骨子里是徐志森的不服输，功力，却从小耳濡目染陆亚迅的大隐于市。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　是，他曾蔑视陆亚迅，他曾对这个明知道不是自己的孩子也抚养二十多年，并且没有自己的子嗣的男人没有丝毫的尊重。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　但是在故事的最后，他叫陆亚迅爸，并且他说他会一直这样叫。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他，只叫徐志森老徐。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　如果徐志森早出现一点，也许陆涛就不会爱上夏琳，骨子里陆涛在米莱面前是自卑的，他不了解米莱，他觉得富家女就活该被他们坑骗，他也不爱米莱，因为他们不在一个世界。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　杨晓云和向南租房子的时候，说起俩人小时候都有过的四合院生活，说槐树和枣树。可是陆涛和米莱，从来就不可能有共同的相似经历。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　在陆涛越来越像徐涛的时候，夏琳开始茫然失措了，她发现这个男人对她说，买车别忘了驾驶本写你的名字，她愤怒了，因为他变得和那些夜总会的男人再也没有什么不同，她发现他慢慢地远离了他们的世界，不再是一起的时候相互抱怨工作不顺心，而是他功成名就，而我只是个一无所成的业务员，他买了独栋别墅，我却还一无所有。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这样的感觉，何曾不是陆涛有过的，米莱可以一下子花掉一个大学男生一个月的生活费，可以开跑车上学，可以一下子玩一样的租下一套房子，这对于陆涛，太陌生。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　米莱开A3,陆涛开A4，那个时候他们开始可以举案齐眉。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　然而，人的性格一般取决于基因，另一半是最初的记忆。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　心理老师告诉我，一岁看大，三岁看老。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　后来我终于明白，基因来自上一辈的阅历生活组合，最初的记忆便是他们奋斗来的环境。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　鸟类是有印随的，他出生的第一眼看到谁，就把谁当做妈妈。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛越来越像徐涛，但是他始终还是陆涛。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他不是生意人，他像陆亚迅多过徐志森，徐志森是商人，陆亚迅只是做自己的本职工作，建筑。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛只是想做建筑，只是他更希望距离成功近一些。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　最终陆涛还是陆涛，他选的不是灵仙儿，也不是米莱，因为他本质上不是有钱人，他又一无所有了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他永远不是徐志森希望的徐涛，尽管曾经多相似。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　奋斗讲的是许多人，看似一样，实际上他们不在同一平面上，好似华子和露露，华子不了解露露，是因为他生下来就是北京人，不了解北漂的孤苦和没有安全感，但是猪头懂。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　记得夏琳第一次到梦幻乌托邦的时候，露露的话说，现在海归也找不到工作。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　她羡慕夏琳，就好像夏琳也曾经卑微的羡慕过米莱。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　杨晓云也学夏琳独立，各自打掉孩子离开男人，她们对着灯火绚烂的北京发出两个女人的呼喊，可是没有多久，他们都妥协于生活。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　杨晓芸没找到比向南更合适的，夏琳的倔强的妈妈开始劝她不要太执着，最后她妈妈也还是和爸爸复婚，不做一个独身女人。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　又是一个两个女人卧谈的深夜，夏琳说，别忘了你就是因为什么都想要才落到今天的下场的，杨晓云反诘道，不然我就更惨！ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　镜头切换，夏琳在郊外和陆涛牵手缠绵，不再执意之前的倔强。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　女人不能靠男人，却也不能完全孤立。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　男人不能靠别人，却也需要别人拉一把。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">曾经有一组图片，讲的是许多人看似在同一平面，实际上那只是视觉而已，现实是他们在不同的平面，有些对某些人轻而易举的事情另一些却觉得遥不可及。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　就好像看似大家都一样的奋斗中的各人，向南华子杨晓云最相近，米莱小灵仙儿都是富家女，夏琳和陆涛都出身穷家小户，却一样壮志昂扬。露露和猪头都是北漂。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　对米莱来说轻而易举的事情，也许很多人一辈子都无法触及。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">门当户对四个字很老，却真的有道理。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　有四个字对于婚姻来说最重要，那就是求同存异。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　爱你等于爱自己，因为我们很相似 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　被你和我迥然不同的生活所吸引，只是一时而已，人永远不可能爱别人超过自己。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">比如遥遥和向南，终究是两个世界的人。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　故事的最初，陆涛的妈妈在茶室约陆涛见面。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛第一句话是什么?你怎么选了这么个地方啊，这地儿还不如麦当劳呢 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　几十块钱的茶我都喝了，我还有什么不敢啊？ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　没有多久，他和徐志森接触久了，他有了两千万的时候，买东西付钱不眨眼不要找零。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他已经变了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　徐志森分析陆涛身边的女人的时候，他说灵珊和米莱都很好，夏琳却让你无法刹车。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这就是徐式看法，和陆涛有本质的不同。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　因为陆涛不是富人出身，他不了解那些遥远的富家女生活和内心。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他了解夏琳，因为他们生长环境很相似 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　人之初性本善，性相近习相远。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　因为陆涛生在陆家，所以他爱的是相似的夏琳。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛爱的是夏琳而不是米莱，因为他不是徐涛。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　就算他曾经向徐志森靠拢，就算他曾经和夏琳分开。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　最后他叫陆亚迅爸，娶了夏琳。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　向南的闪婚在于他以为娶了媳妇儿，一切就不同了，就会都由一个全新开始。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　就好像开学的小学生，准备好崭新文具，以为生活从此可以不同。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　就好像千禧年，只不过也是个寻常的日子，却被太多人赋予太多的期许。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　向南总觉得结婚之后一切就都会好了，好似所有的材料都准备好，做出来的饭就一定好吃。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　实际上他却不努力，真正在为整个家努力的是杨晓芸不是向南。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　整个片子最喜欢杨晓芸的妈妈，苏小明扮演，她表面市侩，第一次看我不喜欢她，然而她很务实，她赚了钱都是为这个家，晓云的奶奶只是她婆婆，她却计划为她买一个助听器。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　因为她的市侩，她用旧房换了一套128平米的新房子 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　而夏琳倔强的妈妈又为夏琳争取到了什么呢？最后她一样劝夏琳女人不能太倔强，还是要找个依靠，而她自己还是选择与那个曾经蔑视的男人复婚了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　孙燕姿有首歌叫做同类，也许异类可以有瞬间的相互吸引，但能够相守的还是同类。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　爱你等于爱自己，性相近，习相远。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　心理学老师说，青梅竹马的感情离婚率与一见钟情一样高达1/5，媒妁之言最靠谱。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　有个福建的同学父母结婚当晚是第一次见面，却也过来了二十年，育有四个子女。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　她的幸福溢于言表。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　记得猪头和露露谁都不明白乌托邦的含义，这就是他们的共通之处。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　心碎乌托邦里，向南华子灵珊陆涛米莱都住在等分的空间里，拥有一样大的空间，这确实是乌托邦。这样的乌托邦终有一天在大家生活都归入正轨之后解散了，华子买了160的大房子，向南和杨晓芸仍然在青年家园，陆涛去了法国。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　太平天国的口号是什么来着？人人有衣穿，人人有均田，但是最后太平天国只是一种幻灭的理想主义。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　我们曾经都像是乌托邦里平等的个体，在不同的环境和基因作用下有了不同的人生。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　同人不同命，有人开奥拓，有人开奥迪，有人住house，有人无家可归。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这就是人进步的动力 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">我们都是这美丽世界的孤儿，在寻找自己的同类，找到之后才发现自己不是孤独的，不是怪物，不是一个人在奋斗。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这就是夏琳之余陆涛无法取代的意义。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　在他越来越徐涛的过程中，徐涛和陆涛始终在斗争，夏琳就是陆涛的本来状态。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他看到夏琳就会安心，知道自己还是陆涛。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　当夏琳不在了，他为什么会茫然，因为他找不到自己了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛和徐涛势均力敌，让他迷茫。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　记得向南最后说什么？杨晓芸你老想跟夏琳学，其实你和夏琳不一样！ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　是，她们不一样，就好像杨晓芸的妈妈和夏琳的妈妈不一样。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　夏琳的妈妈倔强独身没有钱，杨晓芸的妈妈很会赚钱。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　而米莱她是富家女，记得徐志森的那些生意伙伴甚至是陆亚迅带着陆涛去找的老朱说什么？ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　我的儿子要是能有你儿子一半的出息就好了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　大家都在培养同类，找寻同类，结婚是寻找同类，酝酿同类的过程。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　位高权重的人们的孩子是米莱的同类，可惜她都不喜欢。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　每个人都像秦始皇想要多活几千年，做不到于是就想把自己的生命和精神延续。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这部片子，我最喜欢杨晓芸的妈妈，何翠凤，还有陆亚迅。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　还有灵珊，她还小，成人世界背后的总有残缺还没有向她展开。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　她就像是曾经受伤之前的米莱，爱一个人就用自己的方式对她好。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　她却不要求任何，对露露的弟弟好，自己回台湾，只留下一个美好的笑容。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　不然呢？她一个富家女可以和露露弟弟这样的农家小子在一起吗？ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　说什么呢？我爸爸问我买奥迪还是奔驰，别墅买在北京还是上海，过几天有个珠宝展你陪我去看吧。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆亚迅是真正的无愧于心，他活着每一天都是靠自己，不忿自己的不得志。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　于是他是真正的强者，他不需要谁来延续自己的生命。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他可以不要自己的孩子，对陆涛视如己出。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛和夏琳爱的是自己，因为他们在对方的身上找到了自己的影子，所以夏琳曾经甘愿卑微爱着陆涛，让他实现自己的梦想。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛成功了，她就觉得自己也成功了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　只是后来成功的陆涛变得徐涛，不再夏琳。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　而陆涛所奋斗的是为自己也是为夏琳，因为他们本来就有相似的目标。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这部片子最大的loser是徐志森，他处心积虑的成功，却在最后悔恨万分，他终于知道自己所亲手放弃的是他最想得到的，爱，包括爱情和亲情。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他独自奋斗了几十年，很想为自己找回一个同类，把陆涛变成徐涛。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　只是他终究失败了。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">华子的父母很知足常乐，知道他要钱租房什么都没说给他钱，所以华子也很知足常乐。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　向南的妈妈知道向南闪婚的时候哭着说了什么呢？你这孩子，以后你在外面谁给你做饭谁给你洗衣服？向南像他妈妈吧？一样的对杨晓芸说过类似的话。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　夏琳的妈妈倔强的离开她爸爸最后又复婚，夏琳走的也是一样的路。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　杨晓芸的妈妈务实却最明白一切，杨晓芸和华子差点出事之后对着镜子说，杨晓芸你要是一失足成千古恨了，没有人会可怜你，你只会更可怜！ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　她真像她妈妈，什么都明白，什么不能做，什么可以做，好似赚陆涛的钱是一回事，但是把陆涛的找零坚持塞给他。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　米粒熊同志和徐志森相比多么不像个专业的生意人，他是厨师出身，呵呵，米莱随他，斗不过徐志森这样的在商言商。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　米莱的爸爸可以把生意交付给米莱，为了她的一个爱情幻想损失几亿。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　露露其实没那么可恨，她其实最不贪心，她在祷告的时候说，我还爱着华子，但是我明白我不能太贪心，我不能什么都要。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　她那农民爸爸的临终遗愿和米粒熊以及徐志森说的话竟然一摸一样。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　最重要的是，一家人永远在一起。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　我就说虽然学历门第生长环境让人有很大的差异，但是人性使然，最本质的最重要的还是一样。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　一家人永远在一起是为什么呢？ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　为了不孤独的奋斗，为了同类。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">陆陆续续加了这么多话上去，最后总结我想说什么呢？ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　奋斗让我知道最大的道理，人和人是不同的，别人一天花一万，你盲目跟风，却忽略了人家一天赚十万而你一天赚一百。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　不要帮别人实现梦想，别人始终是别人，父子也好，夫妻也罢，朋友更如此。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　徐志森帮陆涛实现梦想，米莱也帮陆涛但是不是自己奋斗来的永远不知道珍惜。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛帮夏琳实现梦想，夏琳只觉得人格受到侮辱，真正爱一个人就要尊重她希望的方式。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　金钱很重要，朋友更重要，但是自己最重要。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　不要为了金钱失去朋友，不要为了朋友爱人失去自我。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　有个富爸爸很沾光，嫁给有钱人很风光。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　可是你要懂得，与失去自我相比，这一切不足一提。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　而，没有人会因为别人而真正实现自我。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">不要骂这片子，《国富论》说，即使一枚钉子也包含技术含量，何况一部作品。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　以陆涛为主线，铺陈开了老一代的价值观，以及华子向南露露杨晓芸米莱的不同生活。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　也许你是华子，所以你不愤陆涛的生活。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　也许你是露露，所以你不理解米莱的随性。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　也许你是夏琳，所以你不理解露露的变心。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　但是，身边总会有华子米莱露露杨晓芸向南，只是他们的生活你并不了解。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　也总会有陆涛和夏琳。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　你只了解你自己的，所以你也一样在寻找同类，期待共鸣。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这就好像曾经陆涛不理解陆亚迅，也不屑过他。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　你骂着陆涛，和当时的陆涛又有什么分别？ </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　成长的第一步就是接受这个世界的纷繁复杂，个体的多样性。并且在了解这个世界的复杂之后，一样的坚持自我。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　找到一群志同道合的朋友，可以琴瑟合鸣的伴侣，都是为了坚持自我而努力。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　而成功也不过是为了更好的坚持自我。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　人最大的敌人是自己，这是放之四海而皆准的道理。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　无论你是80后90后00后还是博士后太后。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这是一个五零六零后的故事续集，陆亚迅和徐志森，看似徐志森胜出，可是因为陆涛的选择，就代表了这个新的时代的选择，他敬重陆亚迅，只是同情徐志森。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆亚迅是真正的强者本不需要任何人的认同和支持，但是最后他意外得到这个一直不把他放在眼里的养子的一声“爸”那一刻，他很感动也很错愕，他这一生终于圆满。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　陆涛是双鱼座，陆亚迅是典型的金牛座，踏实肯干，勤勤恳恳一辈子。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　这个世界有华子露露杨晓芸，有向南遥遥米莱，有夏琳和陆涛，有陆亚迅和徐志森。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　你可以自由选择自己想成为的模式，也要尊重别人的选择。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　物竟天择，总有几种人会被淘汰，也总有人竞争胜利继续繁衍。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　好似歌坛有王菲有陈奕迅，有梁咏琪有孙燕姿，有赵传有张惠妹。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　文坛有琼瑶也有张爱玲，有韩寒也有郭敬明，有余秋雨也有鲁迅。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　他们百家争鸣，丰富了所有人的视野。 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　你可以选择你喜欢的去接受 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　 </span><wbr /><br><span style="font-size:16px;line-height:1.8em;"><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;">　　每个人都坚持自我，并且尊重他人。相安无事，世界太平 </span><wbr /><span style="font-family:'楷体_GB2312';line-height:1.8em;"><wbr /><a href="http://imgcache.qq.com/ac/b.gif" target="_blank"><img style="border:0;" src="http://imgcache.qq.com/ac/b.gif" /></a><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[经典感怀]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1253714423#comment</comments>
<qz:effect>1033</qz:effect>
<pubDate>Wed, 23 Sep 2009 14:00:23 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1253714423</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[听雨……]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1250523999</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#33ccff;line-height:1.8em;">        <span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">深夜23：23分，坐在电脑前，旁边是开着的窗，大部分人家都关了灯，只有胡同那一排路灯还亮着，雨下了一夜了……</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#33ccff;font-size:18px;line-height:1.8em;">        我讨厌夏天，喜欢冬天；讨厌夏天的燥热，喜欢冬天的寒冷；我喜欢一切能给自己带来清凉，愉悦的东西，因此我喜欢雨，雪。</span><wbr /><br><span style="color:#33ccff;font-size:18px;line-height:1.8em;">        雪落无声，但是落雪的世界和雪后的天地是那么的美……我想，我是无法快乐的活在一个没有雪的世界里吧？</span><wbr /><br><span style="color:#33ccff;font-size:18px;line-height:1.8em;">        雨，尤其是夏天的雨，我特别喜欢，因为它可以浇灭我燥热的情绪，带给我安心的感觉。可惜是晚上，可惜是在视野受到局限的居民区，不然，我一定会坐在窗边，看着这漫天飘洒的雨滴。</span><wbr /><br><span style="color:#33ccff;font-size:18px;line-height:1.8em;">        雨落在不同的事物上面，会发出不同音色的声音。落在马路上，落在玻璃上，落在树叶上，落在地上积的水洼里，它们的声音都不一样，各有各的不同。虽然我不认为这是美妙的旋律，但是这种来自自然界的声音，的确让我感到舒适；它使我忘却的白天人群的喧嚣，汽车的轰鸣，让我真实体会到了夜的温馨和宁静……也许有人讨厌这单调的声音，讨厌下雨给生活带来的不便，可是我却喜欢雨给我带来的这份惬意。</span><wbr /><br><span style="color:#33ccff;font-size:18px;line-height:1.8em;">        趁着雨天，就让自己的脑袋短路一下吧，彻底的休息！暂时忘掉一切烦恼，忘掉一切不顺心的事，好好享受自然带给我们的一切，享受这雨带来的凉爽、雨声带来的安宁！</span><wbr /><br> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1250523999#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Mon, 17 Aug 2009 15:46:39 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1250523999</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[黑い泪--&lt;NANA&gt;片尾曲]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1249397550</link>
<description><![CDATA[<span style="color:#ffffff;font-size:24px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;">这是打开我空间大家能够听到的第一首歌曲,我很喜欢……</span><wbr /><br><span style="color:#0099ff;font-size:24px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#0099ff;font-size:24px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr />黒い泪--&lt;NANA&gt;片尾曲</span><wbr /></span><wbr /><br><span style="color:#0099ff;font-size:24px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr /><span style="line-height:1.8em;">明日なんて来ないようにと愿った夜 数え切れない</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /><br><span style="line-height:1.8em;">梦も爱も失くし 雨に打たれたまま 泣いてる</span><wbr /><br><span style="color:#0099ff;font-size:18px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">饰り付けないでこのままの私で生きてゆくため</div><div style="text-align:center;">何が必要</div><div style="text-align:center;">自分さえ信じれず 何を信じたらいいの</div><div style="text-align:center;">答えは近すぎて见えない</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">黒い涙 流す</div><div style="text-align:center;">私には何もなくて 悲しすぎて</div><div style="text-align:center;">言叶にさえならなくて</div><div style="text-align:center;">体中が痛み出して</div><div style="text-align:center;">耐えられない ひとりでは</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">夜中に泣きつかれて 描いた 自分じゃない自分の颜</div><div style="text-align:center;">弱さを隠したまま 笑颜を作るのは止めよう…</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">饰り付けないで生きてゆくことはこの世で一番</div><div style="text-align:center;">ムズカシイコト?</div><div style="text-align:center;">あなたからもらうなら形のないものがいい</div><div style="text-align:center;">壊れるものはもう いらない</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">黒い涙 流し 叫んでも</div><div style="text-align:center;">知らぬ颜で明日は来て</div><div style="text-align:center;">同じ痛みにぶつかる</div><div style="text-align:center;">そんな日々を続けるなら</div><div style="text-align:center;">远く 消えてしまいたい</div><div style="text-align:center;">わがままと わかっても…</div></span><wbr /> <br><span style="line-height:1.8em;">明天不会来就好了…</span><wbr /><br><span style="font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">这样辗转祈求的夜晚 数也数不清</span><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;"><div style="text-align:center;">失却了梦又失去了爱 在雨的敲打中哭泣着 </div><div style="text-align:center;">哭泣着 哭泣着 哭泣着……</div></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;">为了能够这样不加任何伪饰地生存下去</span><wbr /><br><span style="font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">有什么才是必要的？</span><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;"><div style="text-align:center;">连自己都不能相信 又有什么才能相信？</div><div style="text-align:center;">答案好象触手可及 我却看不清……</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">流下黑色的泪 好痛心</div><div style="text-align:center;">我已经什么都没有了</div><div style="text-align:center;">连话都说不出来了</div><div style="text-align:center;">深藏的疼痛开始隐隐发作</div><div style="text-align:center;">一个人的话 无法忍受啊……</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">独自在黑夜里哭泣到没有力气</div><div style="text-align:center;">给自己画了一张不像自己的脸</div><div style="text-align:center;">再也不要藏起软弱然后强颜欢笑</div><div style="text-align:center;">再也不要 再也不要 再也不要……</div></span><wbr /></span><wbr /><span style="line-height:1.8em;">不加任何伪饰地自然生存下去</span><wbr /><br><span style="font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><span style="line-height:1.8em;">真的是这个世界上最困难的事？</span><wbr /><span style="color:#990099;line-height:1.8em;"><div style="text-align:center;">想从你那里得到,哪怕是无形的东西也好</div><div style="text-align:center;">但是会坏掉的，我再也不要了……</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">流着黑色的泪 哭喊着</div><div style="text-align:center;">用陌生的表情迎接明天</div><div style="text-align:center;">却又体会同样的痛楚</div><div style="text-align:center;">如果这样的日子要持续下去</div><div style="text-align:center;">好想独自离开 消失在远方</div><div style="text-align:center;">虽然我知道 这很任性……</div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;"><br></div><div style="text-align:center;">流下黑色的泪 好痛心</div><div style="text-align:center;">我已经什么都没有了 </div><div style="text-align:center;">连话都说不出来了</div><div style="text-align:center;">深藏的疼痛开始隐隐发作</div><div style="text-align:center;">流着黑色的泪 哭喊着</div><div style="text-align:center;">以陌生的表情迎接明天</div><div style="text-align:center;">却又体会同样的痛楚</div><div style="text-align:center;">如果这样的日子要持续下去</div><div style="text-align:center;">好想独自离开 消失在远方</div><div style="text-align:center;">虽然我知道 这很任性……</div></span><wbr /></span><wbr /><span style="color:#0099ff;font-size:18px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"> </span><wbr /><br><span style="color:#0099ff;font-size:18px;font-family:'黑体';line-height:1.8em;"><div style="text-align:center;"><br></div></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1249397550#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Tue, 04 Aug 2009 14:52:30 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1249397550</guid>
</item>

<item>
<title><![CDATA[压抑]]></title>
<link>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1248422021</link>
<description><![CDATA[<span style="font-weight:bold"><wbr /><span style="color:#660099;line-height:1.8em;"><span style="text-decoration:underline;"><wbr /> </span><wbr /><span style="font-size:18px;line-height:1.8em;">       不知道为什么，莫名其妙却又貌似有因果的压抑，胸口如同压了一块很大很大的石头，压不死自己却无比的难受……</span><wbr /></span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#660099;font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />        所有的事情似乎是在冥冥的轮回之中运行，尽管我不相信命运，难道这真的是命运的体现么？好像很多事情在发展了很久之后又回到了开始之前，只是换了副不同的面孔重新开始了一样。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#660099;font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />        没有一件事情是按照计划或者仅仅是想像的路去发展，得到的总是失望，而且总是在无限希望背后的失望，这种巨大的落差难道是我压抑的原因么？自己也不是很清楚，真的很迷茫。</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#660099;font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />        现在的我犹如在白茫茫的雾气中一个人前进，四周什么都看不到，却有无数的事情、东西牵扯着自己让自己在这片无边的雾气中无法前进，无法走出这压抑的境地……</span><wbr /></span><wbr /> <br><span style="color:#660099;font-size:18px;line-height:1.8em;"><span style="font-weight:bold"><wbr />        Who can help me? I wanna know how to change this situation!</span><wbr /></span><wbr /> <!--v:3.2--> ]]></description>
<category><![CDATA[个人日记]]></category>
<author><![CDATA[9046382@qq.com(櫻の碎片)]]></author>
<comments>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1248422021#comment</comments>
<qz:effect>134218240</qz:effect>
<pubDate>Fri, 24 Jul 2009 07:53:41 GMT</pubDate>
<guid>http://9046382.qzone.qq.com/blog/1248422021</guid>
</item>

</channel>
</rss>

